نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

اطلاعیه شرکت گاز در خصوص چگونگی مصرف بهینه گاز

شرکت گاز استان طی اطلاعیه‌ای از شهروندان درخواست کرد تا با رعایت نکات ایمنی و مصرف درست گاز طبیعی سهم ویژه‌ای در مدیریت مصرف صحیح و ایمن گاز داشته باشند.
به گزارش شهرآرا نیوز در این اطلاعیه آمده است؛ قدم اول در مصرف صحیح گاز طبیعی، جلوگیری از هدر رفت انرژی است. بخاری اتاق‌های خالی را خاموش کنید و درب این اتاق‌ها را ببندید.
به جای استفاده از لباس‌های تابستانی در منزل و بالا نگه داشتن دمای محیط، از لباس‌های گرمتر استفاده کنید و دما را بین ۱۸ تا ۲۲ درجه‌ی سانتی گراد ثابت نگه دارید.
فضای اتاق نباید به گونه‌ای درز بندی شود که از ورود هوای تازه مورد نیاز تجهیزات گازسوز جلوگیری کند.
برای اتصال وسایل گاز سوز به سیستم لوله کشی از شیلنگ‌های لاستیکی استفاده نکنید. برای این منظور باید از شیلنگ‌های مخصوص گاز به همراه بست مناسب و یا لوله‌ی مسی استفاده کرد.
طول شیلنگ‌های گاز برای گاز شهری حداکثر یک متر و بیست سانتی متر می‌باشد.
خروجی دودکش نباید در کنار کولر و یا زیر پنجره باشد، چرا که گاز‌های سمی وارد خانه می‌شوند.
از گازسوز کردن وسایلی همانند بخاری که با سوخت‌های دیگر کار می‌کنند جداً خودداری کنید.
اندازه بخاری باید متناسب با فضای اتاق باشد. برای فضا‌های بزرگ از بخاری کوچک استفاده نکنید که مجبور شوید شعله‌ بخاری را بیش از اندازه زیاد کنید و همواره توجه داشته باشید که شعله‌ی بخاری باید آبی باشد.
اطمینان از سلامت کارکرد و استاندارد بودن دودکش و دقت در نصب اتصالات لوازم گازسوز از راه‌های پیش گیری از خطر انتشار گاز‌های سمی است.
برای محکم کردن شیلنگ گاز از یک طرف به وسیله‌ی گازسوز و از یک طرف به لوله کشی گاز، حتما باید از بست‌های فلزی استفاده کنید.
از پیچیدن سیم و یا هر چیز دیگر به جای بست خودداری کنید؛ زیرا باعث بریده شدن شیلنگ می‌شود و یا به خوبی محکم نمی‌شود؛ که در هر دو صورت نشت گاز را در پی دارد.
بهترین و کارآمدترین دودکش، دودکشی است که از داخل دیوار عبور داده شده و از سطح پشت بام تا ۱۰۰ سانتیمتر بالاتر از پشت بام و یا جان پناه ادامه داشته باشد و از کلاهک H شکل در خروجی آن استفاده شود.
در صورت مشاهده نشانه‌های اولیه گاز گرفتگی، فرد مسموم را از محیط آلوده خارج و در جریان هوای آزاد قرار دهید، وسایل گاز سوز را خاموش نموده و به اورژانس فوریت‌های پزشکی و سازمان آتش نشانی اطلاع دهید.
نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

کدام کشور بیش‌ترین تلفات برق را دارد؟

بر اساس آمار، میانگین جهان در میزان تلفات شبکه انتقال توزیع و فوق‌ توزیع برق، ۸.۳ درصد شناخته شده و ایتالیا کم‌ترین میزان تلفات با عدد ۷.۰ درصد و عراق با عدد ۵۰.۶ درصد، بیش‌ترین میزان تلفات برق را دارند

به‌گزارش اقتصادآنلاین به نقل از ایسنا، میزان تلفات برق ایران طی سال‌های ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۷ از ۱۵.۲ درصد به ۱۱.۱ درصد کاهش یافت که بیانگر کاهشی ۴.۱ درصدی است. این میزان کاهش به‌معنای صرفه‌جویی در احداث ۲۵۰۰ مگاوات نیروگاه جدید با سرمایه‌گذاری حدود ۱.۵ میلیارد یورو و کاهش ۸ میلیارد مترمکعب مصرف گاز طبیعی در نیروگاه‌ها در این بازه زمانی است.

تلفات شبکه برق ایران در سال ۱۳۹۷ از تلفات شبکه برق مکزیک، ترکیه و برزیل کمتر بوده است؛ این تلفات ناشی از مقاومت ذاتی سیم‌ها و تجهیزات شبکه در مقابل عبور جریان الکتریکی بوده و میزان آن تابعی از وسعت شبکه، فاصله مراکز مصرف برق از نیروگاه‌ها و نوع و میزان برق مصرفی مشترکان است؛ بنابراین رقم تلفات در کشورهای مختلف ناشی از موارد پیش گفته متفاوت است.

کاهش تلفات به زیر۱۰ درصد که ایران را در کنار کشورهایی مانند اسپانیا قرار می دهد، ممکن است اما به حدود ۵۰۰۰ میلیارد تومان سرمایه گذاری برای اصلاح، بازسازی و توسعه خطوط و پست های برق نیاز دارد که این میزان سرمایه گذاری با توجه به کاهش هزینه های سرمایه گذاری در احداث نیروگاه ها و کاهش مصرف سوخت نیروگاه ها اقتصادی و توجیه پذیر است.

اما یکی از عوامل موثر بر افزایش میزان تلفات، استفاده غیرمجاز از برق است که مقابله با این عامل نیازمند عزم همه سیاست‌گذاران و نیز مقام‌های محلی و گروه‌های اجتماعی موثر است. در این بین، شبکه برق اسپانیا از نظر وسعت، پراکندگی و نوع بار به شبکه برق ایران نزدیک‌تر و قابل مقایسه‌تر است و طبق آمار میزان تلفات برق در ایران ۱۱.۱ درصد و در اسپانیا ۹.۶ درصد تعیین شده است.

بنا بر اعلام توانیر، کمترین تلفات برق مربوط به چین با عدد ۵.۵ درصد و بیش‌ترین تلفات شبکه انتقال توزیع و فوق توزیع مربوط به عراق با عدد ۵۰.۶ درصد است. بعد از عراق، هند با عدد ۱۹.۴ درصد، پاکستان ۱۷.۴ درصد، برزیل ۱۵.۸ درصد، ترکیه ۱۴.۸ درصد، مکزیک ۱۳.۶ درصد، خاورمیانه و شمال آفریقا ۱۳.۶ درصد، بعد از ایران، بیشترین میزان تلفات برق را دارند و کشورهایی که میزان تلفات آن‌ها کمتر از ایران است، می‌توان به پرتغال با ۱۰.۰ درصد، اسپانیا ۹.۶ درصد، کانادا ۸.۹ درصد،‌ آفریقای جنوبی ۸.۴ درصد، انگلستان ۸.۳ درصد کمترین تلفات برق را دارند.

این در حالی است که میانگین جهان در میزان تلفات شبکه انتقال توزیع و فوق‌ توزیع برق ۸.۳ درصد شناخته شده و کشورهای ایتالیا با ۷.۰ درصد، فرانسه ۶.۴ درصد، آمریکا ۵.۹ درصد و چین ۵.۵ درصد کمترین میزان تلفات را در کل دنیا دارد.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

قیمت جهانی گاز کاهش یافت

نگاهی به روند قیمت گاز در بازارهای آمریکا و شرق آسیا نشان می‌دهد بهای گاز در بازارهای اصلی گاز با کاهش همراه بوده و ارزان‌ترین گاز نیز توسط قطر به انگلستان صادر شده است.

به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از مهر، یکی از تفاوت‌های قیمت‌گذاری گاز با نفت خام در این است محموله‌های گاز در سه بازار اصلی مورد معامله قرار می‌گیرند که اختلاف قیمت زیادی با یکدیگر دارند. یکی از این بازارها، بازار گاز آمریکا است که به بازار «هنری‌آپ» مشهور است که بر اساس میزان عرضه و تقاضا قیمت‌گذاری می‌شود. قیمت گاز بر اساس واردات گاز و تولید گاز از میادین داخلی آمریکا مشخص می‌شود. در این کشور گاز به صورت آزادانه تجارت می‌شود و مهم‌ترین و مشهورترین نهاد جهت قیمت گذاری گاز طبیعی در ایالات متحده، همین بازار است.

بررسی‌ها نشان می‌دهد با توجه به وضعیت مطلوب تولید گاز در آمریکا و با توجه به قرار داشتن حجم ذخایر عملیاتی گاز طبیعی در سطح میانگین ۵ سال قبل، قیمت گاز با حالت نوسانی رو به رو بوده است. قیمت گاز در آخرین روز ماه اکتبر (دی ماه سال جاری) معادل ۲.۶۸ دلار در هر میلیون BTU بود به ۲.۸۴ دلار طی هفته‌های گذشته رسید اما در تاریخ ۲۷ نوامبر (۶ آذر ماه) به رقم ۲.۲۳ دلار رسید که به معنای افت ۱۳ درصدی قیمت گاز طی یک ماه است. در بازار شیکاگو نیز چنین روندی حاکم بود و قیمت هر میلیون BTU گاز طی یک ماه از رقم ۲.۵۷ دلار به ۲.۵۲ دلار رسید.

مرتضی بهروزی فر، کارشناس حوزه انرژی یکی از دلایل عمده کاهش قیمت گاز در آمریکا را کاهش تولید گاز دانست و گفت: بر اساس آماری که اداره اطلاعات انرژی آمریکا منتشر کرده است تولید گاز این کشور در ماه سپتامبر (مهر – آبان سال جاری) به رقم ۸۶ میلیارد متر مکعب کاهش یافته که نشان از نزول کاهش ۲.۴ درصدی نسبت به گذشته است.

وی افزود: میزان واردات خالص گاز این کشور هم با افزایش ۱۳ درصدی به ۵.۳ میلیارد مترمکعب رسیده است. با توجه به سطح مصرف ۶۲.۷ میلیارد مترمکعبی گاز در آمریکا، حدود ۱۲ میلیارد مترمکعب گاز طبیعی به مخازن ذخیره‌سازی تزریق شده است.

به گفته این کارشناس انرژی بیشترین حجم مصرف گاز در آمریکا متعلق به بخش نیروگاه‌هاست به طوری که آمریکا برای تأمین برق خود حدود ۵۰ درصد گاز مصرفی‌اش را راهی نیروگاه‌ها می‌کند. همچنین ۲۸.۴ درصد گازی که در آمریکا مصرف می‌شود مربوط به بخش صنعت است که نشان دهنده اهمیت گاز در امنیت ملی این کشور است.

اختلاف قیمت در شرق آسیا

اما دربازار شمال شرق آسیا ، قیمت محموله‌های گاز طبیعی مایع – LNG – روند نزولی را تجربه کرد. قیمت گاز در این بازار در تاریخ ۲۸ اکتبر (آذر- دی ماه سال جاری) معادل ۶.۲۵ دلار بود که با کاهش ۱۲.۸ درصدی قیمت به ۵.۴۵ دلار در تاریخ ۲۵ نوامبر رسید. میانگین قیمت هر میلیون BTU در بازار شمال شرق آسیا در ماه نوامبر معادل ۵.۶۳ دلار بود که نسبت به میانگین قیمت در ماه اکتبر با کاهش ۹.۹ درصدی مواجه شده است.

به گفته کارشناسان در بازار جنوب شرقی آسیا ولی شرایط متفاوت بود به نحوی که میانگین قیمت واردات LNG با ۶.۵ درصد افزایش به رقم ۹.۸ دلار رسید. چینی‌ها نیز با افزایش قیمت مواجه بودند و محموله‌های گاز را به ازای هر میلیون BTU به قیمت ۸.۸۱ دلار خریدند که نشاندهنده افزایش ۴.۳ درصدی قیمت گاز نسبت به ماه گذشته‌اش است. ژاپن اما با کاهش قیمت مواجه شد و هر میلیون BTU گاز را به بهای ۹.۴۷ دلار خرید که این رقم نسبت به ماه گذشته کاهش ۶.۲ درصدی میانگین قیمت را نشان می‌دهد.

گران‌ترین گاز اروپا

در بازار اروپای جنوب غربی که یکی دیگر از بازارهای اصلی گازی است، قیمت هر میلیون BTU در ماه نوامبر به ۴.۹ دلار رسید که بیانگر کاهش ۴.۳ درصدی نسبت به ماه گذشته‌اش بود. از سویی دیگر در بازار انگلیس افزایش قیمت گاز حاکم بود؛ قیمت گاز طبیعی حمل شده توسط خط لوله از ۳.۳۹ دلار در ماه اکتبر به رقم ۵.۴۳ دلار در ماه نوامبر افزایش یافت؛ یعنی افزایش ۶۰ درصدی قیمت را تجربه کرده است. در ماه نوامبر اما میانگین قیمت واردات گاز طبیعی کشورهای اروپایی معادل ۴.۰۶ دلار در هر میلیون BTU بود که تغییر خاصی نسبت به ماه گذشته‌اش نداشت.

ارزان‌ترین گازی که در معادلات نوامبر به ثبت رسیده، مربوط به صادرات گاز قطر به انگلستان با میانگین ۲.۶۴ دلار و گران‌ترین آن مربوط به گازی است که توسط الجزایر از طریق خط لوله به اسپانیا می‌رود با قیمتی معادل ۶.۵۳ دلار در هر میلیون BTU.

هر میلیون BTU گاز طبیعی معادل ۲۸.۳ متر مکعب گاز است.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

آینده سوخت هیدروژنی در گرو نرخ گاز طبیعی

با این وجود همچنان چالش‌هایی مثل به صرفه بودن انرژی تولید شده در مقایسه با انرژی‌های فسیلی ارزان‌قیمت، مانع سرعت بخشیدن به توسعه انرژی پاک می‌شود.

این چالش به خصوص در بخش حمل‌ونقل بیش از سایر حوزه‌ها جلوه کرده است.

یکی از انرژی‌های آینده‌دار پاک، انرژی هیدروژنی است که از قضا، جهان بیشتر از سایر حوزه‌های انرژی پاک به آن امیدوار است.

انرژی حاصل از سوختن هیدروژن بیشتر از سوخت‌های فسیلی است و آلایندگی آن صفر است. هیدروژن همچنین فراوان‌ترین عنصر جهان و بر روی کره زمین است، با این حال شرایط جوی زمین اجازه حضور پایدار ملکول‌های مستقل آنکه همان سوخت هیدروژنی است را نمی‌دهد؛ بنابراین هیدروژن را باید استحصال کرد.

به تازگی آژانس بین‌المللی انرژی در گزارشی توضیح داده است که راه‌های فراوانی برای استحصال هیدروژن وجود دارد، اما در حال حاضر ارزان‌ترین و متداول‌ترین روش تولید سوخت هیدروژنی، استخراج آن از گاز طبیعی است که البته باعث انتشار دی‌اکسید کربن می‌شود.

گرانی نرخ گاز طبیعی، توجیه‌پذیری اقتصادی تولید سوخت هیدروژنی را برای کشورهای واردکننده سوخت‌های فسیلی کاهش می‌دهد، اما با پیشرفته‌تر شدن سایر روش‌های تولید این سوخت مانند الکترولیز و انر‌ژی خورشیدی، کم‌کم این روش‌های جدید کاملأ پاک نقش پررنگ‌تری را در تولید هیدروژن ایفا می‌کنند.

آژانس بین‌المللی انرژی (IEA) می‌نویسد که هیدروژن و انرژی تاریخ مشترکی دارند؛ بیش از ۲۰۰ سال پیش نیروی نخستین موتورهای احتراق داخلی جزئی جدایی‌ناپذیر از صنعت پالایش مدرن شد.

هیدروژن می‌تواند برای تولید روشنایی به کار رود و ذخیره و متراکم شود، در حالی که هیچ گونه آلاینده یا گاز گلخانه‌ای به صورت مستقیم تولید نکند.

اما برای آنکه هیدروژن سهم قابل توجهی از انرژی پاک را به خود اختصاص دهد لازم است که در بخش‌هایی مانند حمل و نقل، ساختمان و تولید برق پذیرفته شود.

اکنون هیدروژن تقریبأ در این بخش‌ها حضور ندارد.عرضه هیدروژن به کاربران صنعتی در حال حاضر تجارتی بزرگ در سراسر جهان است و تقاضا برایش از سال ۱۹۷۵ تاکنون بیش از ۳ برابر رشد کرده و همچنان رو به افزایش است.

هیدروژن اکنون تقریبأ بطور کامل از سوخت‌های فسیلی تأمین می‌شود و ۶ درصد گاز طبیعی و ۲ درصد زغال‌سنگ جهان در تولید آن مصرف می‌شوند.

در نتیجه تولید هیدروژن باعث انتشار حدود ۸۳۰ میلیون تن دی‌اکسید کربن در سال می‌شود که معادل دی‌اکسید کربن انتشار یافته در کشورهای انگلستان و اندونزی است.

اگر چه تولید هیدروژن از گاز طبیعی و زغال‌سنگ باز هم به انتشار گاز‌های گلخانه‌ای و گرمایش زمین منجر می‌شود، اما با توجه به آنکه این انتشار به مجتمع‌های تولید سوخت هیدروژنی محدود می‌شود، با ایجاد فاصله بین این مجتمع‌ها و شهرها و در صورت استفاده کردن وسایل حمل‌ونقل شهری از سوخت هیدروژنی، می‌توان آلودگی ناشی از احتراق سوخت‌های فسیلی در هوا را به خارج از شهرها منتقل کرد و شهرها را از آلودگی هوا نجات داد.

همچنین، تمرکز منبع آلایندگی هوا در مجتمع‌های تولید سوخت هیدروژنی، امکان ایجاد مکانیزم‌هایی مانند ترسیب کربن (فرایند پمپاژ دی‌اکسید کربن به داخل زمین برای جلوگیری از انتشار آن در هوا) را فراهم می‌کند که برای کاهش آلایندگی زمین مفید هستند.

اکنون در اروپا ۶ پروژه بزرگ CCS (ترسیب کربن) در حال اجرا است که از قضا هر ۶ پروژه جدید با تولید هیدروژن مرتبط هستند.

بر اساس گزارش آژانس بین‌المللی انرژی در طول چند سال گذشته هزینه‌های جهانی برای تحقیقات، توسعه و تثبیت انرژی هیدروژنی توسط دولت‌های ملی رشد داشته، اما این هزینه‌ها هنوز به رکورد هزینه‌های سال ۲۰۰۸ (سال رکود جهانی اقتصاد) نرسیده است.

تعدادی از کشورها بطور مستقیم از سرمایه‌گذاری در فناوری‌های هیدروژنی پشتیبانی کرده و از بخش‌هایی در صنعت که اهدافی در حوزه تکنولوژی هیدروژنی دارند حمایت می‌کنند.

اکنون حدود ۵۰ هدف و سیاست‌گذاری برای حمایت از انرژی هیدروژنی در نقاط مختلف دنیا طراحی شده است که اکثرشان بر حمل و نقل تمرکز دارند.

هیدروژن می‌تواند از سوخت‌های فسیلی و زیست‌توده، به همراه آب یا از هر دو روش تولید شود. گاز طبیعی در حال حاضر منبع اصلی تولید هیدروژن است و حدود سه چهارم تولید هیدروژن سالانه که حدود ۷۰ میلیون تن است را به خود اختصاص می‌دهد.

گاز طبیعی اختصاص داده شده برای تولید هیدروژن حدود ۶ درصد از مصرف جهانی گاز را تشکیل می‌دهد.

در چین اما به دلیل آنکه زغال‌سنگ هنوز نقش پررنگی در صنعت و انرژی دارد، گاز بعد از زغال‌سنگ برای این منظور استفاده شده و کسر کوچکی از هیدروژن نیز با نفت و الکتریسیته تولید می‌شود.

IEA می‌نویسد که هزینه تولید هیدروژن از گاز طبیعی تحت تأثیر تعدادی از عوامل فنی و اقتصادی قرار دارد که قیمت گاز و هزینه‌های سرمایه‌ای مهم‌ترین عوامل موثر بر پیشرفت این تکنولوژی هستند.

هزینه تأمین سوخت بزرگ‌ترین بخش هزینه‌ها را تشکیل می‌دهد و بین ۴۵ تا ۷۵ درصد از هزینه‌های تولید را تشکیل می‌دهد.

البته قیمت‌های پایین گاز طبیعی در خاورمیانه، روسیه و امریکای شمالی، باعث می‌شود که سهم هزینه‌های بخش‌های دیگر تولید هیدروژن پررنگ‌تر باشد.

واردکنندگان گاز طبیعی مانند ژاپن، کره جنوبی، چین و هند مجبورند با هزینه‌های بالاتر گاز وارداتی خود را وفق دهند که باعث افزایش هزینه‌های تولید هیدروژن در این کشورها می‌شود.

در حالی که در حال حاضر کمتر از ۰.۱ درصد از تولید جهانی هیدروژن با استفاده از روش الکترولیز آب به دست می‌آید، با کاهش هزینه‌های تولید برق تجدیدپذیر، به ویژه انرژی خورشیدی و انرژی بادی، علاقه به تولید هیدروژن با الکترولیز رو به افزایش است.

اختصاص برق انرژی‌های تجدیدپذیر یا انرژی هسته‌ای می‌تواند جایگزین استفاده از برق شبکه برای تولید هیدروژن شود.

امروزه مصرف الکتریسیته برای تولید هیدروژن برابر با ۳ هزار و ۶۰۰ تراوات‌ساعت و بیشتر از کل تقاضای برق سالانه اتحادیه اروپا است.

امروزه بیشتر هیدروژن تولیدی در صنایعی مانند پالایش نفت، تولید آمونیاک، تولید متانول و تولید فولاد مورد استفاده قرار می‌گیرد.

تقریبأ تمام این هیدروژن با استفاده از سوخت‌های فسیلی تولید می‌شود، بنابراین پتانسیل قابل توجهی برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای با تولید هیدروژن پاک وجود دارد.

در حمل و نقل، رقابت‌پذیری خودروهای هیدروژنی به هزینه‌های مربوط به سلول سوختی (مخزن ذخیره هیدروژن) و ایستگاه‌های سوخت‌گیری وابسته است.

بطور خاص برای کامیون‌ها اولویت این است که قیمت‌های تحویل هیدروژن کاهش یابد. حمل‌ونقل دریایی و هوایی با محدودیت‌هایی برای استفاده از سوخت‌های در دسترس کم‌کربن روبرو هستند و این امر نشان‌دهنده فرصتی برای سوخت‌های مبتنی بر هیدروژن است.

در ساختمان‌ها، هیدروژن می‌تواند درون شبکه‌های گاز طبیعی موجود تزریق و با گاز طبیعی مخلوط شود. پتانسیل چنین اقدامی بیش از همه و در ساختمان‌های تجاری و مسکونی وجود دارد؛ به ویژه در شهرهای متراکم که می‌توان چشم‌اندازی بلندمدت برای آنها ترسیم کرد که شامل استفاده مستقیم از هیدروژن در نیروگاه‌های هیدروژنی و سلول‌های سوختی باشد.

هیدروژن در بخش برق هم حرف‌هایی برای گفتن دارد و یکی از گزینه‌های پیش‌رو برای ذخیره انرژی تجدیدپذیر است.

هیدروژن و آمونیاک می‌توانند برای افزایش انعطاف‌پذیری سیستم نیرو در توربین‌های گازی مورد استفاده قرار بگیرند. آمونیاک همچنین می‌تواند برای کاهش تولید گازهای گلخانه‌ای در نیروگاه‌های زغال‌سنگی استفاده شود.

هیدروژن همین حالا هم به صورت گسترده در برخی صنایع مورد استفاده قرار می‌گیرد، اما هنوز پتانسیل آن برای پرچم‌داری تحولات به سمت انرژی پاک درک نشده است.

لازم است که اهداف بلند‌مدت و اقدامات کوتاه‌مدتی برای کاهش هزینه‌ها و رفع هر چه بیشتر موانع اتخاذ شود.