نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

بلومبرگ: چین با وجود تحریم آمریکا همچنان در حال واردات نفت ایران است

آمار گمرک چین نشان می‌دهد، علی‌رغم تشدید تحریم‌های آمریکا و عدم تمدید معافیت از تحریم‌های نفتی برای چین، اما این کشور همچنان به واردات نفت از چین ادامه داده است.

به گزارش فارس به نقل از بلومبرگ، علی‌رغم آنکه هفته‌ها از پایان معافیت‌های ارائه‌شده برای ادامه واردات نفت از ایران برای کشور‌هایی نظیر چین می‌گذرد، اما آمار‌های گمرک چین نشان می‌دهد، این کشور همچنان مشغول واردات نفت از ایران است.

بر اساس آمار رسمی ارائه‌شده توسط گمرک چین که امروز منتشر شد، این کشور در ماه ژوئن ۸۵۵ هزار تن نفت از ایران وارد کرده است که معادل روزانه ۲۰۹ هزار بشکه بوده است.

اگرچه این آمار‌ها از کاهش واردات نفت ایران توسط چین حکایت دارند، اما همین ادامه واردات نفت ایران برای پکن نشانه نادیده گرفتن تحریم‌های آمریکا توسط این کشور است.

در واقع در قالب تلاش آمریکا برای پایین آوردن صادرات نفت ایران و اعمال کارزار حداکثری تحریم‌ها علیه کشورمان، هم اکنون تمام نگاه‌ها به واردات نفت ایران توسط چین دوخته شده است.

علی‌رغم آنکه کشور‌هایی نظیر کره و ژاپن که از قضا واردات کمی از ایران داشته‌اند، خرید نفت کشورمان را متوقف کرده‌اند، اما چین همچنان یکی از خریداران عمده نفت از ایران در بازار‌های آسیایی باقی مانده است.

البته آمریکایی‌ها تلاش می‌کنند که این نادیده گرفتن تحریم‌ها را به نوعی قانونی و عادی جلوه دهند و آن را اقدامی کاملا عادی از سوی چین نشان دهند.

آمریکایی‌ها در تلاش هستند تا نشان دهند این محموله‌های نفتی پیش از تاریخ دوم می‌و لغو معافیت چین برای واردات نفت ایران بارگیری و ارسال شده است.

از طرف دیگر بررسی رهگیری خطوط کشتیرانی نشان می‌دهد چندین نفتکش دیگر نیز از ایران بارگیری می‌شود و با مجموع ظرفیت ۲۰ میلیون بشکه در مسیر رسیدن به چین قرار دارند.

آمار‌ها نشان می‌دهد، چین در ۵ ماه نخست سال جاری به طور متوسط روزانه ۴۹۴ هزار بشکه نفت از ایران وارد کرده که نسبت به ۶۶۰ هزار بشکه روزانه در مدت مشابه سال گذشته کاهش حدود ۱۵ درصدی را داشته است.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

سناریوی چینی نفت ۴۰ دلاری

به گزارش دنیای اقتصاد،  بعد از خروج ترامپ از برجام تحریم‌های نفتی علیه ایران از سر گرفته و صادرات نفت کشور محدود شد.
اما فشارها زمانی به اوج خود رسید که از دوم ماه مه معافیت‌ها از تحریم خرید نفت ایران تمدید نشد. این معافیت‌ها به برخی کشورها اجازه می‌داد به شکل محدود به خرید نفت از ایران ادامه دهند و بر این اساس طی دو ماه و نیم گذشته هرگونه خرید نفت از ایران ممنوع شده است.
 
با این حال در این مدت آمار و برآوردهای مختلفی منتشر می‌شود که همگی نشان از تداوم ارسال نفت ایران به چین دارد، اخباری که تذکر تند آمریکا به مقامات پکن را نیز به دنبال داشته است. 
 
بلومبرگ نیز روز گذشته مدعی شد که نفت ارسالی در ذخایری انبار می‌شود. بر اساس این گزارش، در زمان اعمال تحریم‌های آمریکا علیه صادرات نفت ایران، میلیون‎‌ها بشکه از نفت کشور در ذخایر امانی در سواحل چین انبار شده است.
 
علاوه بر اینکه این حجم عظیم از نفت ذخیره شده پتانسیل بالایی برای اثرگذاری در بازار نفت ایجاد کرده، به باور بلومبرگ چنین استراتژی مزایای بزرگی برای دو طرف ایرانی و چینی به همراه دارد.

  ۲۰ میلیون بشکه در راه چین

بر اساس داده‌های به دست آمده از ردگیری نفتکش‌ها، از ابتدای سال تا پایان ماه مه، حدود ۱۲ میلیون تن نفت خام ایران در چین تخلیه شده است.
اما حدود ۱۰ میلیون تن از این میزان توسط پالایشگران این کشور مصرف شده، بلومبرگ بر این باور است که اختلاف بین این دو رقم یعنی حدود ۲میلیون تن در ذخایر امانی ایران در چین انبار شده است.
علاوه بر این در یک برآورد به دست آمده توسط این سایت خبری، در حال حاضر ۲۰ میلیون بشکه از نفت ایران در حداقل ۱۰ تانکر بزرگ و دو تانکر کوچک متعلق به شرکت ملی نفتکش ایران، یا راهی چین است یا در سواحل این کشور در انتظار تخلیه به سر می‌برند.

با این حال افرادی که از این امور آگاهند به بلومبرگ گفته‌اند که این نفت‌ها در ذخایر چین باقی می‌مانند و در آمار گمرک این کشور ثبت نمی‌شوند، از این رو تداوم ارسال نفت ایران به چین لزوما به معنای نقض تحریم‌های واشنگتن توسط این کشور نیست.
 
در واقع بخش مهمی از نفت ذخیره شده در انبارهای چین همچنان متعلق به ایران است. بنابراین حجم عظیمی نفت در حالی خارج از معاملات بازارهای جهانی قرار دارد که در عین حال در جوار بازار است و قابلیت اثرگذاری بر قیمت‌ها را دارد.

  پتانسیل‌های اثرگذاری بر بازار نفت

این ذخایر پتانسیل بزرگی برای کاهش قیمت‌ها دارند، به خصوص اگر پالایشگران چینی تصمیم بگیرند از این ذخایر نفتی استفاده کنند.
بانک آمریکایی مریل لینچ بر این باور است که اگر نفت ایران از ذخایر و انبارها خارج شود و به مصرف بازار برسد، می‌تواند قیمت نفت را در سراشیبی کاهشی قرار دهد.
 
 قیمت نفت برنت از اواخر ماه آوریل تا اواسط ماه ژوئن تحت تاثیر جنگ تجاری پکن و واشنگتن و نگرانی از سمت تقاضا حدود ۲۰ درصد کاهش را تجربه کرد و از حدود ۷۵ دلار به کمتر از ۶۰ دلار رسید.
از آن پس به دنبال افزایش تنش‌های ژئوپلیتیک قیمت‌ها در مسیر افزایشی همراه با نوسانی قرار گرفته‌اند؛ زیرا در حالی نگرانی از ضعف تقاضا بر قیمت‌ها فشار می‌آورد که ریسک‌های ژئوپلیتیک مانع از دست رفتن کف ۶۰ دلاری برای نفت برنت می‌شوند.

 دیروز نیز با وجود افت ۵/ ۶ درصدی قیمت‌ها در هفته گذشته، بازار در مسیر افزایشی قرار گرفت.
نفت برنت تا لحظه تنظیم این گزارش (ساعت ۱۶ به وقت تهران) با افزایش حدود یک دلاری نزدیک به ۵/ ۶۳ دلار بر بشکه به فروش رسید. نفت‌خام آمریکا نیز بیش از ۸۰ سنت رشد کرد و به ۵/ ۵۶ دلار بر بشکه نزدیک شد.
 
معامله‌گران و کارشناسان افزایش ریسک‎های ژئوپلیتیک بعد از توقیف یک نفتکش بریتانیایی در تنگه هرمز را عامل رشد قیمت نفت معرفی کردند.
روز جمعه و در آخرین ساعات معاملات هفته در بازارهای بین‌المللی، اعلام شد که یک فروند نفتکش بریتانیایی در تنگه هرمز توسط ایران توقیف شده است و این خبر موجب تغییر مسیر قیمت‌ها و رشد آنها شد.
به باور کارشناسان چنین اقدامی به معنای افزایش تنش‌ها بین ایران و آمریکا و در حال حاضر ایران وبریتانیا است.
 
روزانه حدود ۲۰ میلیون بشکه نفت‌خام و فرآورده‌های نفتی از تنگه هرمز عبور می‌کند، بنابراین در صورتی که مخاطراتی رخ داده و عبور و مرور نفتکش‌ها از آن متوقف شود نفت با جهش قیمتی مواجه خواهد شد.
بانک مریل لینچ پیش از این گفته بود که افزایش تنش‌های تجاری بین آمریکا و چین موجب تقویت روابط تجاری ایران و چین می‌شود.
بر اساس برآورد این بانک آمریکایی در صورتی که چین اقدام به خرید نفت از ایران در مقادیر بالایی کند، قیمت نفت‌خام آمریکا می‎‌تواند تا ۴۰ دلار بر بشکه کاهش یابد.

  مزایای ذخیره‎سازی نفت

علاوه بر پتانسیلی که ذخیره‌سازی نفت ایران در بازار ایجاد کرده است، به گزارش بلومبرگ، این استراتژی به ایران قابلیت‌های بسیاری می‌دهد و مزایای زیادی در شرایط تحریم برای کشور به همراه دارد.
 
یکی از این قابلیت‌ها، توانایی برای تداوم تولید نفت است. در واقع در شرایطی که تحت تاثیر تحریم‌ها میزان صادرات نفت ایران کاهش یافته، ذخیره‌سازی به ایران اجازه می‌دهد که تولید خود را در نسبتی بالاتر از صادرات قرار دهد.
از سوی دیگر این استراتژی موجب می‌شود که ایران نفت خود را در نزدیکی چین به‌عنوان مصرف‌کننده‌ای که طی سالیان گذشته بیشترین رشد تقاضای نفت را به خود اختصاص داده، نگه دارد.
 
بنابراین هرگاه از شدت تحریم‌ها کاسته شود این نفت به راحتی راهی بازار می‎‌شود. استفاده از ذخایر نفتی چین همچنین به ایران این فرصت را می‌دهد که نفت کمتری در نفتکش‌های خود و روی آب ذخیره کند.
ایران بخشی از نفت خود را در دوران تحریم یعنی سال‌های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۶ و همچنین از ۲۰۱۸ تاکنون در تانکرها و نفتکش‌های متعلق به ناوگان شرکت ملی نفتکش ذخیره می‌کند.

علاوه بر این در صورت کمبود عرضه از سوی اوپک و متحدانش به دلیل تمدید توافق نفتی و همچنین در صورتی که به دلیل افزایش تنش‌ها در خلیج فارس بازار با شوک عرضه مواجه شود، این ذخایر موجب افزایش امنیت عرضه نفت به چین می‌شود.
در واقع این کشور می‌تواند با استفاده از این ذخایر در بازه‌ای دسترسی خود به نفت را حفظ کند.
 
از سوی دیگر گفته می‎شود بخشی از نفت ذخیره شده در مخازن چین، متعلق به شرکت‌های این کشور است که در طرح‌های نفت در برابر سرمایه‌گذاری شرکت می‌کنند.
به‌عنوان نمونه یک شرکت نفتی چینی در یک پروژه افزایش تولید در ایران سرمایه‌گذاری کرده و می‎‌تواند بدهی خود را از این طریق تسویه کند.
 
اخیرا اسحاق جهانگیری، معاون اول رئیس‌جمهور اعلام کرد «هر شرکت یا کشوری که تمایل داشته باشد، می‌تواند به پیش‌خرید نفت از ایران اقدام کند.» به این معنا که با عقد قراردادی در مقابل دادن کالا و خدمات یا سرمایه‌گذاری در ایران بعد از لغو تحریم‌ها از کشور نفت تحویل بگیرد.
 
به گزارش خبرگزاری تسنیم، شورای آتلانتیک در گزارشی در این خصوص اعلام می‌کند که «پیش‌فروش نفت موجب می‌شود ایران سهم بازار خود را پس از برداشته شدن تحریم‌ها یا بی‌اثر شدن آنها بازپس بگیرد.
اگر ایران موفق شود قراردادهایی با کشورهای هند، چین و کره جنوبی برای پیش‌خرید نفت ببندد، حداقل سهم بازار آن در این کشورها برای بعد از تحریم‌های آمریکا تضمین می‌شود.» حال ذخیره‌سازی نفت در چین این توانایی را به شرکت‌های چینی می‌دهد که پیش از لغو تحریم‌ها طلب خود از ایران را تسویه کنند.
 
به گزارش بلومبرگ، مشخص نیست نفت در ازای سرمایه‌گذاری و کالا به معنای نقض تحریم‌ها است یا خیر، اما دریافت نفت از ذخایر نفتی موجب می‌شود که شرکت‌های چینی از بررسی‌های متداول و ثبت آمار مرسوم به دور باشند و مشخص نشود چه شرکتی به دریافت نفت از ایران اقدام کرده است.

در این خصوص یک منبع آگاه در کاخ سفید به بلومبرگ گفته است که هرگونه واردات نفت از ایران در حال حاضر نقض تحریم‌های نفتی محسوب می‌شود.
در مقابل میشل میدن، تحلیلگر آکسفورد انرژی در امور چین بر این باور است که قوانین در این خصوص مبهم است.
 
او در این باره گفته است، «آمریکا باید به‌طور دقیق مشخص کند که چه اقدامی به معنای نقض تحریم‌ها است.» به باور این کارشناس بازار نفت در حال حاضر ابهاماتی در تحریم‌ها وجود دارد و مشخص نیست که در کدام مرحله معاملات مالی، بارگیری یا تحویل محموله نفت ایران، شرکت‌ها یا نهادها تحریم‌ها را نقض می‌کنند.
نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

صفری: ایران توان فروش نفت را دارد/ چین می‌تواند نیازمندی‌های ما را برطرف کند

به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری تسنیم، مهدی صفری معاون سابق اروپا و آمریکای وزارت امورخارجه و سفیر اسبق ایران در کشورهای روسیه،‌ اتریش و چین شامگاه یکشنبه (۲۳ تیرماه ۹۸) در برنامه جهان آرا با محوریت «چگونه تحریم‌ها را بی اثر کنیم» اظهار داشت: به نظر من چین از لحاظ تجاری و اقتصادی در دنیا اول است.

وی افزود: برخی می‌گویند اول آمریکا و بعد چین است اما چین سالانه ۳۴ بار بین ۶۰۰ تا ۷۰۰ میلیارد پول بدون پشتوانه چاپ می‌کنند و با این پول بدون پشتوانه، خرید می‌کنند. 

صفری عنوان کرد: برخی کشورها می‌گویند این جنس در مقابل کاغذ است اما چین کشوری است که فقط با آمریکا حدود ۴۵۰ تا ۵۰۰ میلیارد دلار در سال کار تجاری انجام می‌دهد و با اروپا حدود ۶۰۰ ملیارد تجارت می‌کند و بالانس تجاری آن هم در کل دنیا با اروپا آمریکا مثبت بوده اما با بقیه دنیا منفی است. 

وی خاطرنشان کرد: چین کشوری است که بازار ما برایش مهم است اما اینکه بگوییم امتیاز خاصی از این قضیه می‌گیرد خیر اینگونه نیست.  چین در حال حاضر تقریبا حدود یازده و نیم میلیون بشکه نفت وارد می‌کند که پنج و نیم میلیون آن را از خلیج فارس می‌برد و مابقی آن از آفریقا است. چین حدود ۴ سال است که از روسیه و قزاقستان و گاز را اخیراً به ترکمنستان می‌برد پس داستان تجاری آن می‌تواند بالانس نفتی مثبتی داشته باشد

صفری در ادامه بیان کرد: ما هر تکنولوژیکی را که در اروپا مدنظر داشته باشیم در حال حاضر می‌توانید در چین پیدا کنید اما اینکه می‌گویید به ما جنس بنجول می‌دهند باید بگوییم مقصر خودمان هستیم که جنس ارزان می‌خریم

سفیر اسبق ایران در روسیه، اتریش و چین اظهار داشت: ما نمی‌گوییم چینی‌ها بی‌گناه هستند اما تجار و سفارش‌های ما عموماً بی‌کیفیت و ارزان قیمت هستند. 

وی اضافه کرد: چین با دنیا کار می‌کند و بالانس مثبتی دارد بنابراین کیفیت خوبی دارد که می‌تواند این حجم را به دنیا صادر کند.  روسیه در تکنولوژی های زیرساختی و زیربنایی کشور می‌تواند موثر باشد، من نمی‌گویم رتبه اول است اما می‌تواند کیفیت کار ما را آنگونه که می‌خواهیم تامین کند. در حال حاضر ۹۰درصد داروها از چین به آمریکا و اروپا صادر می‌شود؛ پس چرا ما نتوانیم وارد کنیم؟ اما می‌گویند برخی از اجناس تقلبی است، قطعا  از سفارشات تقلبی است که این نوع از اجناس به دست ما می‌رسد. 

صفری با بیان اینکه چین می‌تواند نیازمندیهای ما را تامین کند، گفت: می‌گویند نیازمندیهای اروپا را هم تامین می‌کند اما بنده می‌گویم اکنون بیشترین و بهترین نوع وسایل مصرفی و تجهیزات پزشکی و بهترین نوع آنها در چین به اروپا و آمریکا تولید و صادر می‌شود. 

معاون سابق اروپای و آمریکا در وزارت خارجه همچنین یادآور شد: چین با زیمنس و مارک‌های قوی دنیا رقابت می‌کند پس چرا ما نیاییم و از آن استفاده کنیم؟ گاهی آموزش‌هایی در ذهن ما وجود دارد که با همان حرکت می‌کنیم لذا به دنبال راه جدید نمی‌رویم. 

وی بیان کرد: ما فکر می‌کنیم چین همان چینِ ۴۰ سال پیش است در صورتی که امروز از لحاظ اقتصادی، نظامی و سیاسی با ابرقدرت ها را رقابت می‌کند.

صفری بااشاره به اینکه پایه و بیس اصلی برای همکاری در روسیه وجود دارد، گفت: منافع مشترک استراتژیک ما با روس‌ها در قفقاز، دریای خزر و آسیای مرکزی وجود دارد یعنی امنیت روسیه از جنوب به ما بستگی دارد.  درباره سوریه هم دیدیم که این منافع دوسویه توانست نتیجه داشته باشد. 

معاون سابق اروپا و آمریکای وزارت امور خارجه افزود: ما نمی‌گوییم روابط ما با روس‌ها استراتژیک است اما مسائل و منافع استراتژیک با هم داریم. ما در کارهای زیرساخت و تکنولوژی، راه آهن ساب وی نیروگاه فولاد و ذوب آهن فعالیت داریم و در این رابطه می‌توانیم با روس‌ها همکاری داشته باشیم. فولاد ما مربوط به ذوب آهن اصفهان است بنابراین مقیاس تولید آن قوی است؛ در مورد معادن هم بیشتر دولوپ‌ها در روسیه تولید شده است لذا در این زمینه می‌توانیم همکاری بسیار خوبی با روسیه داشته باشیم. 

وی تصریح کرد: روس‌ها در گذشته بسیاری از تکنولوژی‌ها را به ما نمی‌دادند اما اکنون محدودیتی نداریم. روس‌ها در حوزه مارکتینگ قوی نیستند چرا که همیشه در حوزه قدرت مانور می دهند. 

صفری تاکید کرد: عراق روزانه ۴ میلیارد دارو وارد می‌کند حال چرا ما با این توانمندی نتوانیم چنین قابلیتی داشته باشیم و حداقل ۲ میلیارد دارو وارد نکنیم؟ اکنون ما تجهیزات پزشکی و نانو به چین صادر می‌کنیم، کشور ما در این زمینه خیلی قوی‌تر از چینی ها است بنابراین این امکان وجود دارد که در این بخش قوی عمل کنیم

وی بیان کرد: ما حدود ۲۵۰ میلیون دلار تجهیزات نانویی به چین صادر کردیم لذا از این پتانسیل می‌توانیم در این حوزه‌ها استفاده کنیم. ما توان بالایی در زمینه اقتصادی، صدور خدمات مهندسی، سدسازی، جاده سازی و نیروگاه سازی داریم اما باید از آن استفاده کرده و به کشورها صادر کنیم که کار وزارت خارجه است.

صفری گفت: وزارت خارجه ما به عنوان یک دیده‌بان است که اگر خوب رفتار کند می‌تواند پتانسیل ها را در این کشورها دریابد نه اینکه فقط رصد کند چه چیزی وارد می‌شود بلکه  باید به این فکر کند که این ظرفیت‌ها می‌تواند چه سودی داشته باشد.

وی تصریح کرد: چرا ما باید ضعیف‌تر از ترک‌ها در سوریه عمل کنیم؟ حتی در اردن و ترکمنستان و آذربایجان هم همینطور است
 ما واقعاً پتانسیلی داریم و آن این است که همسایگانی  داریم که می‌توانیم با آنها کار صادراتی داشته باشیم. 

معاون سابق اروپا و آمریکای وزارت امورخارجه با اشاره به اینکه ما به راحتی می توانیم روزانه ۱۲ میلیارد دارو به چین صادر کنیم، گفت: چینی‌ها بزرگترین ملت در دنیا هستند که لاکچری‌ترین‌های دنیا را می‌خرند. ما مارکتینگ خوبی نداشتیم که اگر داشته باشیم من قول می‌دهم که فرش‌های خانه خودمان را هم باید بفروشیم و آنها اتفاق می‌خرند چون ما در حوزه فرش قوی هستیم. 

صفری درباره میزان میزان فروش نفت پس از مذاکرات برجام ای عنوان کرد: بنده فکر می‌کنم تا زمانی که آمریکایی ها در داخل بودند و برجام را پاره نکرده بودند و آقای ترامپ از آن خارج نشده بود، وضعیت فروش نفت ما بد نبود یعنی بین دو تا دو نیم میلیون بوده است. 

معاون سابق اروپا و آمریکای وزارت امورخارجه ادامه داد: بعد از اینکه آمریکا از برجام خارج شد کشورهایی که از ما نفت می‌خریدند را تحریم کرد و درباره نفت و گاز قیمت را بسیار پایین پیشنهاد داده است. 

صفری عنوان کرد: احساس من این است که آنقدر نیاز در این کشورها بالا است و اراده فروش وجود دارد که می تواند تعامل و همکاری بین کشورها شکل بگیرد؟  ما اگر ۱۰ سال پیش شروع به ساخت پالایشگاه به همان پتروپالایشگاه کرده بودیم دیگر اکنون لازم نبود صادرات نفت داشته باشیم. پروداکت ما را نمی‌توانند دنبال کنند اما می توانند نفت‌خام ما را دنبال کنند که مشخصات خاص با پالایشگاه خاص دارد و همین می‌شود قابل دنبال کردن. 

وی در همین رابطه عنوان کرد: این کمبود کار و سیاست غلط بوده است. زمانی که می‌خواستند پالایشگاه سازی کنند می گفتند این کار اقتصادی نیست، این بحث مربوط به ۱۵ سال پیش است. اما متاسفانه کپی می‌کنیم. وقتی یک اکونومیست مقاله می‌نویسد فکر می‌کنیم آیه نازل شده است، اما بدانیم که او هدف‌دار این مقاله را می نویسد.

معاون سابق اروپا و آمریکای وزارت امورخارجه همچنین تاکید کرد: زمانی که ما می‌خواهیم پتروشیمی را بسازیم می‌گویند اقتصادی نیست اما در اندونزی، ژاپن و خیلی از کشورهای اقتصادی است، این ها پول می گیرند و مقاله می نویسند که اشکال ما این است که روی مقالات خارجی خیلی تکیه می‌کنیم یعنی فکر می کنیم اینها تئوریسین هایی هستند که باید همه دنبال کنند در صورتی که اینگونه نیست چرا ما نباید تئورسین باشیم نباشیم؟ 

وی ادامه داد: اشتباهی که طی چند سال گذشته داشتیم این بود که پالایشگاه سازی نداشتیم تا بتوانیم خودکفا باشیم. می‌توانیم محصول بفروشیم یعنی محصول نهایی را بدهیم و این زنجیره را تکمیل کنیم که در این صورت دیگر کسی نمی‌توانست محصول ما را تحریم کنند. این کار را با پیگیری و مذاکره با کشورهای مختلف می‌توان انجام داد. بسیاری از پالایشگاه‌های خرد و کوچک خصوصی هستند که آمادگی خریدرا دارند اما باید با آنها مذاکره شود. 

وی ادامه داد: یکی دیگر از اشکال هایی که ما داریم این است که مذاکره‌های مختلف با قیمت‌های مختلف می‌شود، بنابراین طرف‌های خارجی از این فرصت سوء استفاده می‌کنند.

صفری همچنین یادآور شد: به جای اینکه هدف‌هایمان را بسوزانیم می‌توانیم نفت را با مذاکره و با قیمت‌های مناسب بفروشیم. کشورهای همسایه به پالایشگاه نیاز دارند و نیازمند هستند از راه و روش خود این کار را انجام دهند، نباید این مسائل و روش‌ها و اهداف خود را در بوق و کرنا کرد چرا که آنها مانیتور می‌کنند و روش ما را می‌زنند.

معاون سابق اروپا و آمریکای وزارت امورخارجه در بخش پایانی سخنانش مطرح کرد: در حال حاضر ما می‌توانیم به کشورهای مختلف که بازار ما بوده است فروش نفت مان را داشته باشیم. بنده معتقدم می‌توان نفت را فروخت. ما تا کِی می‌خواهیم این مسئله و مشکل دولت‌های ما باشد که نفت ما را می خرند یا نمی خرند؟ یک زمان باید این حل شود. مانند داستان بنزین، از زمان کارتر بنزین ما را تحریم کردند و تا چهار سال پیش هنوز بنزین را تحریم داشتند چطور ما که صاحب نفت هستیم نمی‌توانیم خود را در بنزین خودکفا کنیم؟ 

وی در خاتمه گفت: قطعاً می‌توانیم در حوزه بنزین هم خودکفا شویم همانگونه که در خلیج فارس شدیم. بنابراین بنده معتقدم ما می‌توانیم نفت را با پیگیری و شناسایی مشترک مشتریانی که در کشورهای مختلف سابقه خرید از شرکت‌های بزرگ را دارند بفروشیم.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

بررسی معافیت آمریکا به چین برای واردات نفت ایران

به گزارش ایسنا، سه مقام آمریکایی به پایگاه خبریپولیتیکو گفتند دولت ترامپ سرگرم مذاکره با چین برای صدور معافیت از قانون سال ۲۰۱۲ تحریم‌های ایران است که به پکن اجازه خواهد داد نفت از ایران وارد کند.

این مذاکرات حول صدور معافیت به چین برای واردات نفت ایران در ازای سرمایه‌گذاری است که شرکت سینوپک در یک میدان نفتی در ایران انجام داده است. مقامات دولت آمریکا به سینوپک صدور معافیت برای دریافت نفت به عنوان بازپرداخت سرمایه‌گذاری این شرکت در ایران را پیشنهاد کرده‌اند.

خبر بررسی صدور معافیت به چین برای واردات نفت ایران در حالی منتشر می‌شود که پیش از این رسانه‌های متعدد گزارش کرده بودند چین با وجود تحریم‌های آمریکا علیه صادرات نفت ایران، همچنان محموله‌های نفت ایران را دریافت می‌کند و تلاش آمریکا برای به صفر رساندن صادرات نفت ایران را به چالش کشیده است.

بر اساس گزارش اویل پرایس، بررسی پایگاه اینترنتی “تانکر ترکر” در هفته گذشته حاکی از آن بود که ایران برای نخستین بار از زمان پایان معافیت‌های نفتی در ماه مه، یک محموله نفت به یک مجتمع پالایشگاهی چین تحویل داده است.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

قابلیت ثبت مصرف بنزین ایران در گینس!

به‌گزارش ایسنا، تعداد خودرو‌ها در ایران به ازای هر ۱۰۰۰ نفر، ۲۴۰ دستگاه و متوسط مصرف روزانه بنزین در سال ۱۳۹۷ حدود ۸۸ میلیون لیتر بوده است.
بر اساس اعلام مؤسسه مطالعات و کنترل ترافیک تهران، مصرف بنزین طی سال‌های ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۷ کمی کمتر از ۵۰ درصد افزایش داشته است.
 

این در شرایطی است که سال گذشته ایران از فهرست کشور‌های وارد کننده بنزین خارج شد که همین مساله لزوم توجه به میزان مصرف را بیش‌تر کرده است؛ بسیاری از کارشناسان بر این باورند که برای کاهش مصرف بنزین می‌توان در مرحله اول به تولید و استفاده از خودرو‌های کم مصرف روی آورد، سیاست بعدی با توجه به حجم ذخایر گاز کشور می‌تواند برنامه جایگزینی سوخت CNG با بنزین باشد، همچنین گسترش حمل و نقل عمومی و یا سیاست‌های قیمتی نیز می‌تواند باعث کنترل و کاهش مصرف بنزین در کشور باشد.


سیاست‌گزاران نسبت به مصرف بنزین حساس باشند


در این باره علیرضا صادق‌آبادی – معاون وزیر نفت و مدیرعامل شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی ایران – تاکید دارد که سیاست‌گزاران باید همیشه نسبت به مصرف بنزین در کشور حساس باشند و تا زمانی که در بودجه کشور محلی برای واردات بنزین یا درآمدی برای ایران از محل صادرات آن در نظر گرفته نشده باشد، سیاست‌گزاران نسبت به هشدار‌های افزایش مصرف واکنشی نشان نمی‌دهند و در واقع نسبت به آن حساسیت ندارند.

به گفته وی، سیاست‌گذار حساسیتی بر افزایش مصرف ندارد و این به دلیل تأمین سوخت از داخل است چراکه تولید داخلی بنزین نه بر واردات و نه بر صادرات اثری ندارد.


روند صعودی مصرف بنزین

همچنین چندی پیش محسن دلاویز – مدیرعامل شرکت بهینه‌سازی مصرف سوخت – به ایسنا گفته بود که مصرف نهایی انرژی در سال ۱۳۹۵ معادل ۱۳۴۸.۶۵ میلیون بشکه معادل نفت خام بوده است که حدود ۲۴ درصد آن معادل ۳۲۰ میلیون بشکه معادل نفت خام در بخش حمل و نقل مصرف شده است.

(۴۸ درصد بنزین، ۳۴ درصد نفت گاز و ۱۵ درصد گاز طبیعی) که از این میزان مصرف انرژی در بخش حمل و نقل حدود ۲۷۳ میلیون بشکه معادل نفت خام آن در بخش فرآورده‌های نفتی بوده است.

وی در ادامه با بیان این‌که متوسط مصرف روزانه بنزین در سال ۱۳۹۶ حدود ۸۰.۷ میلیون لیتر و در سال ۱۳۹۷ حدود ۸۷.۷ میلیون لیتر بوده است، تصریح کرد: در این راستا رشد مصرف بنزین در سال ۱۳۹۷ نسبت به سال ۱۳۹۰، معادل ۴۶.۵ درصد و هم‌چنین رشد مصرف بنزین در سال ۱۳۹۶ نسبت به سال ۱۳۹۵ بیش از هشت درصد بوده است.

به گفته مدیرعامل شرکت بهینه‌سازی مصرف سوخت، در سال ۱۳۹۶ به طور متوسط روزانه ۵۱.۷ میلیون دلار یارانه (۱۳.۱ میلیون دلار یارانه بابت بنزین و ۳۸.۶ میلیون دلار یارانه بابت نفت گاز) پرداخت شده است.


راهی برای کاهش مصرف سوخت


از سوی دیگر منطقی کردن سهم هر یک از مدل‌های حمل و نقل از کل حمل و نقل ایران، توسعه حمل و نقل ریلی و کاهش مصرف سوخت در خودرو‌های تولیدی و ارتقای فناوری تولید خودرو و موتورسیکلت و حرکت به سمت تولید هیبریدی و الکتریکی بخشی از اقدامات در این حوزه اعلام شده است.

بر این اساس ارتقای کیفیت و کارکرد ناوگان حمل و نقل کشور (نوسازی ناوگان)، اصلاح، تکمیل، بهبود و تدوین قوانین و مقررات و استاندارد‌های مرتبط با مصرف سوخت و حمل و نقل و نظارت بر اجرای صحیح آن‌ها، اصلاح و بهبود وضعیت ترافیک و کاهش تقاضای سفر، استفاده از سوخت‌های اقتصادی و سالم‌تر با رویکرد سوخت‌های تجدیدپذیر، بهینه کردن کیفیت سوخت‌ها و سایر فرآورده‌های نفتی مورد مصرف در خودرو‌ها و نحوه توزیع آن‌ها و فرهنگ سازی، آموزش و اطلاع‌رسانی، مهم‌ترین مواردی است که در این حوزه مورد توجه قرار گرفته است.


فرسودگی بیش از ۱.۹ میلیون خودرو طی پنج سال آینده


اما درباره روند کاهشی میزان CO۲ خودرو‌ها از سال ۸۲ تا ۹۶، مدیرعامل شرکت بهینه‌سازی مصرف سوخت اعلام کرده که میانگین وزنی مصرف سوخت خودرو‌های تولیدی در اتحادیه اروپا در سال ۲۰۱۵ برابر ۵.۶ لیتر در صد کیلومتر (معادل ۱۳۰ گرم بر کیلومتر انتشار co ۲) بوده که این عدد در سال ۲۰۲۰ باید به ۴.۱ لیتر در صد کیلومتر (معادل ۹۵ گرم بر کیلومتر انتشار co ۲) برسد که هدف گذاری آمریکا برای ۲۰۲۰ مقدار ۵.۵ لیتر در صد کیلومتر است.

باید توجه کرد که اتحادیه اروپا در صورت عدم رعایت حدود مجاز تعیین شده، جرایم سنگینی برای تولید کنندگان لحاظ کرده است؛ جرایم لحاظ شده برای انتشار بیش از حد مجاز در دو مرحله در نظر گرفته شده است؛ به‌طوری‌که بین سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۹ برای یک گرم بر کیلومتر اول اضافه‌تر از حد مجاز، پنج یورو به ازای هر خودرو، برای یک گرم بر کیلومتر دوم اضافه‌تر از حد مجاز، ۱۵ یورو به‌ازای هر خودرو، برای یک گرم بر کیلومتر سوم اضافه‌تر از حد مجاز، ۲۵ یورو به‌ازای هر خودرو و برای میزان انتشار‌های بیش‌تر از سه گرم بر کیلومتر از حد مجاز، مقدار ۹۵ یورو برای هر گرم بر کیلومتر به‌ازای هر خودرو اخذ می‌شود.

به اعتقاد کارشناسان، پرداخت سالانه ۹۰۰ هزار میلیارد تومان یارانه، در شرایطی که بودجه سالانه حدود ۴۰۰ هزار میلیارد تومان است، هیچ توجیه اقتصادی ندارد و لازم است هر چه سریع‌تر، روند غیر بهینه تخصیص یارانه به بخش انرژی کشور اصلاح شود.

 
البته و بدون تردید نمی‌توان یک‌شبه، مسیر اصلاح الگوی مصرف انرژی را طی کرد و لازم است در این فرآیند، حمایت از دهک‌های کم درآمد جامعه به‌طور جدی مورد توجه قرار گیرد.

با تمام این اوصاف، اصلاح الگوی مصرف انرژی در ایران به یک الزام تبدیل شده و استقرار مدیریت انرژی در صنایع مختلف نیز از جمله اقدام‌هایی است که به بهبود مصرف کمک می‌کند.
 
بر این اساس، فرهنگ‌سازی از الزام‌های بهینه‌سازی مصرف سوخت عنوان شده و شرکت بهینه‌سازی مصرف سوخت هم اعلام کرده با توجه به این مهم، طرحی را با مشارکت دانش آموزان کلید زده که پایش‌های این شرکت نشان می‌دهد این طرح نتایج خوبی هم داشته است.
 
در نتیجه، مباحث مرتبط با اصلاح الگوی مصرف انرژی با حمایت وزارت علوم و وزارت آموزش و پرورش، در مدارس و دانشگاه‌های کشور باید بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد.
نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

روسیه چطور پول نفت ایران را می‌دهد؟

مبادلات تجاری بین ایران و روسیه مبلغی بالغ بر ۲ میلیارد دلار است که از این میزان، ۶۰۰ میلیون دلار صادرات کشورمان به روسیه است و ۱.۴ میلیارد دلار واردات ایران از این کشور.

به گزارش اسپوتنیک با استناد به رئیس اتاق بازرگانی مشترک ایران و روسیه، دولت روسیه اخیراً اعلام کرده آمادگی خرید نفت از ایران را دارد، ولی هنوز جزئیات دقیقی از نحوه خرید، نحوه پرداخت پول نفت خریداری شده و فرایند‌های دیگر این اقدام اعلام نشده است.

رئیس اتاق بازرگانی مشترک ایران و روسیه در خصوص راه‌های پیشِ رو برای بازپرداخت بهای نفت ایران از سوی روسیه گفت: با توجه به اینکه استفاده از کانال‌های مالی برای انتقال پول نفت ایران از طریق روسیه وجود ندارد، دو راه پیشِ‌روی روسیه و ایران قرار دارد؛ راه نخست بازپرداخت بهای نفت به ایران در ازای فروش کالا یا همان تهاتر است و راه دوم مبادله ریالی و روبل.

در حال حاضر به نظر می‌رسد با در نظر گرفتن شرایط موجود، امکان استفاده از روبل و ریال در مبادلات میان ایران و روسیه سخت باشد و به همین دلیل این احتمال وجود دارد که در صورت اجرایی شدن خرید نفت ایران از سوی روسیه، پرداخت بهای نفت کشورمان از طریق تهاتر و در ازای کالا‌های مورد نیاز کشور انجام شود.

مبادلات تجاری بین ایران و روسیه مبلغی بالغ بر ۲ میلیارد دلار است که از این میزان، ۶۰۰ میلیون دلار صادرات کشورمان به روسیه است و ۱.۴ میلیارد دلار واردات ایران از این کشور.

پیشتر سرگئی ریابکوف معاون وزیر خارجه روسیه با تاکید بر ضرورت عملیاتی شدن هرچه سریعتر کانال مالی ویژه اروپا (اینستکس) و قرار گرفتن آن در خدمت معاملات نفتی ایران اعلام کرده بود که در صورت عملیاتی نشدن کانال مالی اروپا با ایران، روسیه آماده است تا به این کشور برای فروش نفت و مبادلات بانکی کمک کند.
نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

عصبانیت آمریکا از تلاش هند برای واردات نفت ایران

به گزارش ایسنا، دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا ماه میلادی گذشته با هدف به صفر رساندن صادرات نفت ایران، از صدور معافیت مجدد به خریداران بزرگ نفت ایران از جمله هند امتناع کرد.

درپی انتشار گزارش‌های رسانه‌ای از دهلی نو که به نقل از مقامات دولتی آگاه اعلام کرده بودند هند به دنبال راهی برای ازسرگیری واردات نفت ایران با وجود تحریم‌های آمریکا است، واشنگتن به این خبر واکنش نشان داد و بر مواضع قبلی خود تاکید کرد.

نشریه پرینت هند به نقل از دو منبع دولتی آگاه نوشته بود نارندرا مودی، نخست وزیر هند پس از برنده شدن در انتخابات بلافاصله مذاکرات با ایران برای پرداخت پول نفت به روپیه و دور زدن تحریم‌های آمریکا را آغاز خواهد کرد.

یکی از این مقامات آگاه به پرینت گفته بود: هند مایل است واردات نفت از ایران را از سر بگیرد با این حال میزان آن محدود خواهد بود و بانک پاسارگاد که اجازه یافته است در هند شعبه دایر کند ممکن است برای پرداخت پول خرید نفت مورد استفاده قرار گیرد.

پول خرید نفت می‌تواند در این بانک ایرانی سپرده شود و مقامات ایرانی می‌توانند درباره نحوه صرف آن تصمیم گیری کنند.

واردهان شرینگلا، سفیر هند در واشنگتن هفته گذشته گفته بود هند خرید نفت از ایران را پس از دوم ماه مه که معافیت شش ماهه آمریکا به پایان رسید، متوقف کرده است.

مورگان اورتاگوس، سخنگوی وزارت خارجه آمریکا به خبرنگاران گفت: وزارت خارجه هیچ تغییری در سیاست خود در خصوص تحریم‌های ایران ایجاد نکرده است.

ما تاکید کرده‌ایم که هیچ معافیتی پس از دوم مه در ارتباط با واردات نفت ایران در کار نخواهد بود. موضع آمریکا کاملاً قاطع مانده است.

بر اساس گزارش خبرگزاری پی تی آی، سفیر هند در واشنگتن هفته گذشته گفته بود تا اواخر آوریل هند واردات نفت ایران را از حدود ۲.۵ میلیون تن به یک میلیون تن کاهش داده بود.

ما درک می‌کنیم که این اولویت دولت آمریکا است اما این امر برای هند هزینه دارد زیرا ما واقعاً نیاز داریم منابع انرژی دیگری پیدا کنیم. وی در ادامه افزود: هند واردات نفت از ایران و ونزوئلا را متوقف کرده است.

دهلی نو ۲۳.۶ میلیون تن نفت خام ایران را در سال مالی منتهی به مارس ۲۰۱۹ خریداری کرد. ایران سومین صادرکننده بزرگ نفت به هند پس از عراق و عربستان سعودی است.

دارمندرا پرادهان، وزیر نفت و گاز طبیعی هند پیش از این اظهار کرده بود هند به منظور جبران از دست دادن نفت ایران، عرضه بیشتری از سایر کشورهای تولیدکننده نفت دریافت خواهد کرد. مخالفان آمریکایی تحریم‌های ترامپ می‌گویند در بلندمدت حتی متحدان آمریکا از رعایت تحریم‌ها خسته خواهند شد و قاچاق نفت احتمالاً افزایش پیدا می‌کند.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

هند مشتری وفادار نفت ایران می‌ماند؟

هند سومین مصرف‌کننده بزرگ نفت در جهان است که حدود ۸۰ درصد از نیازهای نفتی خود را از طریق واردات تأمین می‌کند.

همچنین این کشور دومین خریدار بزرگ نفت ایران پس از چین به حساب می‌آید. با در نظر گرفتن این حقایق می‌توان پی برد که تحریم‌ها علیه صادرات نفت ایران چه ضربه بزرگی برای این کشور در حال توسعه است.

به‌گزارش ایسنا، گمانه زنی‌های زیادی درباره رویکردی که هند در قبال تشدید تحریم‌های آمریکا علیه ایران اتخاذ خواهد کرد وجود دارد به‌تازگی نیز نشریه “پرینت” به نقل از یک مقام آگاه در دولت هند نوشت این کشور قصد دارد مذاکرات با ایران را برای بررسی راه‌های آغاز دوباره واردات نفت از ایران بررسی کند.

وی که خواست نامش محفوظ بماند تصریح کرد دولت هند درصدد واردات محدود نفت از ایران با توجه به تحریم‌های آمریکا است.
همچنین یک مقام دیگر هندی نیز گفت که به احتمال زیاد از بانک پاسارگاد که چندی پیش دولت هند مجوز افتتاح شعبه‌ای از آن در شهر بمبئی را صادر کرده برای انجام معاملات نفتی استفاده خواهد شد.

وی تصریح کرد: مذاکرات میان ایران و هند از مدتی پیش آغاز شده بود اما گفت‌وگوها به دلیل انتخابات سراسری هند متوقف شد. اکنون مذاکره با ایران از جمله اولویت‌های دولت هند است.

مقامات هندی همچنین تاکید کردند که ادامه واردات نفت از ایران هرچند محدود، یک پیام به تهران در خصوص موضع و دیپلماسی خارجی هند است.
چندی پیش سوشما سواراج وزیر امور خارجه هند در دیدار با محمد جواد ظریف وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران در دهلی نو اعلام کرده بود که تصمیم‌گیری در خصوص واردات نفت از ایران پس از پایان انتخابات گرفته خواهد شد.

واردات کل نفت هند از ایران در دوره ژانویه تا آوریل سال جاری (۲۰۱۹) با ۴۵ درصد کاهش در مقایسه با مدت مشابه سال قبل به ۳۰۴ هزار و ۵۰۰ بشکه نفت خام در روز رسید.

این واردات در سال قبل ۵۵۲ هزار بشکه نفت خام در روز بوده است.

این صحبت‌ها در شرایطی است که دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا ماه میلادی گذشته با هدف به صفر رساندن صادرات نفت ایران، از صدور معافیت مجدد به خریداران بزرگ نفت ایران از جمله هند امتناع کرد.

آمریکا صدور هر گونه معافیت از تحریم‌ها به کشورها از جمله هند برای خرید نفت از ایران را منتفی اعلام کرد و ادامه سیاست خصمانه خود در قبال ایران رامورد تاکید قرار داد.

هند مشتری ایران می‌ماند؟

در این رابطه خطیبی – کارشناس ارشد حوزه انرژی – در خصوص صحبت‌های اخیر به ایسنا گفت: طبیعتاً اگر منافع کشور هند ایجاب کند قطعاً مشتری نفت ایران باقی خواهد ماند چرا که هندی‌ها از این قضیه سودهای زیادی می‌برند و می‌توانند از این طریق کالاهای خودشان را به ما بفروشند و یا تهاتر صورت گیرد.

به گفته وی نه تنها هند بلکه سایر کشورهایی که با ایران تجارت دارند اگر از ایران نفت نخرند ما نیز کالایی از آن‌ها خریداری نمی‌کنیم
بنابراین این کشورها بازار ایران را از دست می‌دهند.

کارشناس ارشد حوزه انرژی افزود: بعضی از این کشورها مایل نیستند که بازار ایران را از دست دهند به همین دلیل به راحتی تن به‌این کار نخواهند داد در خصوص پرداخت‌ها نیز می‌توان تهاتر انجام داد در مورد کشور هند قرار بود این امر با پول همان کشور یعنی روپیه انجام شود که این موضوع می‌تواند جذابیت زیادی برای این کشور داشته باشد.

خطیبی تاکید کرد: امنیت ملی انرژی کشورهای آسیایی با خلیج فارس و کشورهای صادرکننده خلیج فارس بیشتر گره خورده است، تا کشورهایی مثل آمریکا که می‌توانند از جاهای دیگر نفت تهیه کنند و یا خودشان نفت تولید کنند.

وی با بیان اینکه کشورهای آسیایی انگیزه بیشتری نسبت به کشورهای اروپایی و آمریکایی دارند که بخواهند تجارت خودشان را با ایران حفظ کنند، گفت: به اعتقاد من چین، هند و مابقی کشورهای اروپایی مایل هستند که تجارتشان را با ایران حفظ کنند که دو دلیل اصلی نیز برای این موضوع وجود دارد یکی بازار ایران و دیگری حفظ امنیت انرژی منطقه که به یک کشور مهم صادرکننده یعنی ایران گره خورده است.

کارشناس ارشد حوزه انرژی اظهار کرد: نگرانی عمده این کشورها بیشتر جریمه‌هایی است که ممکن است به خاطر تحریم اعمال شود که اگر بتوانند آن را حل کنند قطعاً ترجیح می‌دهند که این کار ادامه داشته باشد.