نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

صادرات فرآورده‌های نفتی تحت تاثیر کرونا

کشورهایی مثل ترکیه، افغانستان، ترکمنستان و دولت مرکزی عراق واردات از ایران را متوقف کرده‌اند.

به گزارش پول نیوز، حمید حسینی درباره شیوع ویروس کرونا در ایران و تاثیر آن بر صادرات فرآورده اظهارکرد: اکنون با توجه به سرمای هوا و نیاز داخل، رقم صادرات به حداقل رسیده است.
وی افزود: البته کردستان عراق به مدت چند روز به دلیل کرونا واردات از ایران را محدود کرد اما بلافاصله قیمت‌ها افزایش و صف تقاضا زیاد شد که مجبور شدند دوباره واردات از ایران را آزاد کنند.
سخنگوی اتحادیه صادرکنندگان فرآورده‌های نفتی تصریح کرد: البته کشورهایی مثل ترکیه، افغانستان، ترکمنستان و دولت مرکزی عراق هم تاکنون واردات از ایران را متوقف کرده‌اند.
یکی از مهم‌ترین و استراتژیک‌ترین بازارهای صادراتی ایران در بین کشورهای همسایه‌، عراق است که در ۲۰۱۸، ۹ میلیارد دلار به این کشور صادر شده اما اکنون با توجه به شیوع بالای کرونا در ایران صادرات به این بازار بزرگ دچار چالش شده است.
در پی شیوع ویروس کرونا به دلیل مستاصل شدن حوزه تجارت چین، یکی از بزرگترین مصرف‌کنندگان انرژی که کانون اصلی انتشار این بیماری بوده بازار نفت به شدت تحت تاثیر قرار گرفت و روند قیمت‌ها نزولی شد.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

گرمایش زمین و تغییرات اقلیمی؛ آینده صنایع نفتی چگونه است؟

گرمایش کره زمین و تغییرات اقلیمی ناشی از آن امروز دیگر یک مسئله جدی است. ازاین‌روی جهانیان به دنبال انجام اقداماتی برای کاهش تولید گازهای گلخانه‌ای یا حذف آن از جو زمین هستند. در این میان برخی انگشت اتهام را البته به‌درستی به سمت صنایع نفتی نشانه رفته‌اند؛ زیرا این صنایع نفتی بیش از هر صنعت دیگری از تولید گاز دی‌اکسید کربن سود کرده‌اند.

چنین اتفاق‌هایی باعث شده است صنایع نفتی از یک آینده بدون نفت احساس خطر کنند. به همین دلیل هم آرا‌م‌آرام در حال سرمایه‌گذاری در حوزه‌ انرژی‌های سبز هستند.

متان در صنایع نفتی

تجمع یا افزایش غلظت گازهای گلخانه‌ای در جو زمین، باعث به‌دام‌افتادن گرمای خورشید در اتمسفر و افزایش دمای آن می‌شود. به این قابلیت به‌دام‌اندازی گرما،‌ جذب تشعشعات خورشید و جلوگیری از خروج آن، اثر گلخانه‌ای گفته می‌شود. هر گازی تا حدی اثر گلخانه‌ای دارد.

مهم‌ترین گازهای گلخانه‌ای که باعث افزایش دمای اتمسفر شده‌اند، بخارآب، دی‌اکسید کربن و متان است.

اثر گلخانه‌ای گاز متان، ۲۵ برابر گاز دی‌اکسید کربن است. به همین دلیل با وجود اینکه غلظت آن در جو زمین در قیاس با دی‌اکسید کربن و بخارآب کمتر است، اثر آن چشم‌گیر است.

خود بخارآب که غلظت آن بیش از هر دوی این‌هاست، عملا میزان گرمایش زمین را دو برابر می‌کند؛ اما اینکه چرا در بین بقیه گازهای گلخانه‌ای کمتر به آن پرداخت می‌شود، نیازمند یک مقاله دیگر است.

دی‌اکسید کربن منابع متعددی دارد. ۱۴ درصد این گاز از حمل‌ونقل شامل خودروهای سواری، هواپیماها، کشتی‌ها و قطارها و حدود ۲۵ درصد نیز از تولید الکتریسیته حاصل می‌شود.

خودروهای سواری با سوزاندن بنزین و گازوئیل و هواپیماها با سوزاندن نفت سفید، گاز دی‌اکسید کربن تولید می‌کنند. در صنعت تولید برق نیز نیروگاه‌ها با سوزاندن نفت کوره، گاز طبیعی و زغال‌سنگ این گاز را تولید می‌کنند.

در این میان اصلی‌ترین صنایعی که از این حجم سوخت‌های فسیلی سوزانده‌شده سود می‌کنند، صنایع نفتی هستند. صنایع نفتی شامل شرکت‌های استخراج و پالایش نفت.

رشد صنایع نفتی
صنایع نفتی که از زمان کشف نفت به وجود آمده‌اند، در قرن نوزدهم و بیش از رشد شرکت‌های فناوری همواره ثروتمندترین شرکت‌های دنیا بوده‌اند.

به‌جرات هم می‌توان گفت این صنایع نفتی همواره از نبود توجه به مسئله گرمایش کره زمین سود بسیاری کرده‌اند؛ زیرا وقتی کسی توجهی به تولید گازهای گلخانه‌ای و گرم‌شدن کره زمین نکند، کسی هم دلیلی بر استفاده‌نکردن از سوخت‌های فسیلی نخواهد داشت، سوخت‌های فسیلی که تامین‌کننده‌ آن‌ها همین صنایع نفتی بوده‌اند.

از آن‌سو خود فعالیت‌های مربوط به استخراج و فرآوری نفت باعث تولید گازهای گلخانه‌ای می‌شود. همواره مقدار زیادی گاز متان از چاه‌های نفت بیرون می‌آید. در گذشته این گاز متان مستقیما وارد اتمسفر می‌شد اما به دلیل فشارهای گروه‌های محیط‌زیستی و البته دولت‌ها، این گاز متان و گازهای دیگری که همراه نفت بیرون می‌آیند، در فلرهای نفتی سوزانده می‌شوند.

سوزاندن متان در فلرها با اینکه مانع از ورود متان به جو زمین می‌شود اما خود باعث تولید دی‌اکسید کربن می‌شود.

از سال ۱۹۹۲ که پیمان اقلیمی کیوتو برای کاهش گازهای گلخانه‌ای امضا شد، تقریبا هیچ کشوری اجرای آن را جدی نگرفته است. اگر هم اقداماتی در راستای این پیمان انجام شده، جزئی و در حد همین سوزاندن متان همراه نفت بوده است.

یکی از دلایلی که هیچ دولتی پیمان کیوتو و هشدارهای محیط‌زیستی دیگری را اجرا نکرده است، لابی صنایع نفتی است. شرکت‌های نفتی همواره درآمد‌های زیادی داشته‌اند. درآمد زیاد آن‌ها بخش زیادی از درآمد دولت‌ها که از مالیات روی شرکت‌های نفتی به دست می‌آید. این درآمد زیاد دولت‌ها از صنایع نفتی و طبعا تعامل دائمی این شرکت‌های ثروتمند با دولت‌ها باعث شده است که شرکت‌های نفتی لابی‌های قدرتمندی با دولت‌ها داشته باشند.

این نکته علی‌رغم آن است که برخی از کشورهای صنایع نفتی منحصرا در دست دولت هستند.

اشتغال‌زایی و زیرساخت‌هایی که برای استفاده از محصولات نفتی در بخش‌های گوناگون ایجاد شده‌اند همراه با همین لابی‌های قدرتمند باعث شده است که هرگونه تصمیم دولت‌ مبنی بر کاهش رد پای کربن هر کشوری، در نطفه خفه شود.

صنایع نفتی لاجرم عوض می‌شوند

این داستان در حال تغییر است. فشارهای فعالان محیط‌زیست و گروه‌های حامی زمین در سال‌های اخیر و به‌خصوص پس از پیمان اقلیمی پاریس در کنار اثرات مستقیم تغییرات اقلیمی ناشی از گرمایش کره زمین مثل خشکسالی و کاهش بارش و آتش‌سوزی شدید جنگل‌ها در مناطق مختلف جهان خصوصا کشورهای ثروتمند مثل استرالیا، افزایش شدید سرمای زمستانی در اروپا و افزایش تعدد و شدت طوفانی‌های اقیانوسی در سواحل شرقی آمریکا، باعث شده است تا اذهان عمومی مسئله گرمایش زمین و لزوم کاهش یا حذف تولید دی‌اکسید کربن و دیگر گازهای گلخانه‌ای را جدی‌تر بگیرند.

همین قضیه باعث شده تا برخی از سرمایه‌گذاران، سراغ سهام شرکت‌های نفتی نروند. تحلیلگران متعددی هم به علت همین اتفاقات، این نکته را مطرح کرده‌اند که در نهایت با افزایش منابع سبز انرژی در جهان، درآمد شرکت‌های نفتی در طی ده تا پانزده سال آینده کاهش خواهد یافت که همین تحلیل بیش‌ازپیش سرمایه‌گذاران را از خرید سهام شرکت‌های نفتی فراری می‌دهد و باعث کاهش ارزش آن‌ها می‌شود.

این قضیه تا حدی پیش رفته است که طبق نظرسنجی‌ها، افراد جوانی که می‌خواهند برای آینده خود برنامه‌ریزی کنند، داشتن شغل در صنایع نفتی را دیگر جذاب نمی‌دانند.

اقتصاد جهانی تا سال ۲۰۵۰ باید به‌نحوی تغییر کند که میزان انتشار دی‌اکسید کربن تولیدی را به صفر برساند. این مسئله نه یک رویا و نه یک ایدئولوژی، بلکه واقعیتی مهم و ضروری است و درصورتی که عملی نشود خطر از بین رفتن زمین و انقراض موجودات زنده روی آن از جمله ما انسان‌ها را به همراه دارد.

به همین دلیل صفرکردن تولید گاز دی‌اکسید کربن تا سال ۲۰۵۰ پروژه‌ای نیست که به قول خارجی‌ها شکست در آن یک گزینه باشد. ازاین‌روی صنایع نفتی لاجرم باید تغییر کنند وگرنه آرام‌آرام از بین خواهند رفت.

صنایع نفتی پیش‌قراول انرژی‌های سبز

امروزه دیگر شرکت‌های نفتی منکر ارتباط بین گازهای گلخانه‌ای، گرمایش زمین و تغییرات اقلیمی نیستند. در اصل دیگر این شرکت‌ها نه‌تنها برای مقابله با اقدام‌های دولت‌ها جهت کاهش رد پای کربن لابی نمی‌کنند، بلکه تلاش می‌کنند تا خود را به‌عنوان بخشی از راه‌حل مقابله با گرمایش کره زمین و تغییرات اقلیمی جا بزنند.

شرکت نفتی اروپایی رویال داچ شل (Royal Dutch Shell)، توتال فرانسه و شرکت‌های دیگر سرمایه‌ها زیادی را به حوزه انرژی‌های پاک تخصیص داده‌اند.

چند شرکت نفتی بزرگ دنیا از جمله بریتیش پترولیوم (BP)، انی (Eni)، اکسان‌موبیل (ExxonMobil)، شل (Shell Oil Company)، آرامکو عربستان و توتال فرانسه طرح اقلیمی شرکت‌های نفت و گاز (Oil and Gas Climate Initiative) را ایجاد کرده‌اند و هدفشان سرمایه‌گذاری مشترک روی پروژه‌هایی با ردپای کربن کمتر و کاهش تولید گاز متان است.

البته طبق معمول هیچ گربه‌ای محض رضای خدا موش نمی‌گیرد. این شرکت‌ها تنها به این دلیل به سمت اقدام‌های این‌چنینی می‌روند که تقاضای اجتماعی و اذهان عمومی به‌خصوص در اروپا همراه با توسعه خودروهای الکتریکی، در تلاش برای کاهش مصرف فرآورده‌های نفتی است، کسب‌وکار آن‌ها را تهدید می‌کند.

میزان مصرف نفت از اواخر دهه ۱۹۹۰ حدودا سی درصد افزایش ‌یافته است. بیشتر از افزایش ناشی از بهبود وضع اقتصادی در کشورهایی مثل چین و هند و افزایش مصرف نفت در این کشورها به‌واسطه افزایش تعداد خودروها، افزایش سفرهای هوایی و خرید محصولات ساخته‌شده از پلاستیک است.

از آن‌سو متخصصان این حوزه هنوز در این مورد شک دارند که جهان بتواند سوخت‌های فسیلی مثل نفت، گاز و زغال‌سنگ را کنار بگذارد. چنین کاری نیازمند تریلیون‌ها دلار سرمایه‌گذاری است.

صنعت نفت و گاز امروزه در شرایط دوگانه‌ای گیر کرده است. از طرفی به علت فشارهای فعالان محیط‌زیستی و برخی از سرمایه‌گذاران تحت‌فشار است که فعالیت‌های خود را کاهش دهد یا متوقف کند و از آن‌سو بخشی ضروری از دنیای امروز ماست؛ زیرا اگر همین امروز تولید و مصرف نفت را متوقف کنیم، کل دنیای ما متوقف می‌شود.

صنایع نفتی در ابهام از آینده

شرکت‌های نفتی در مقابل این مسئله غامض البته رهیافت‌های کاملا متفاوتی را انتخاب کرده‌اند. برای مثال شرکت شل روی انرژی‌های دیگر خصوصا الکتریسیته سرمایه‌گذاری می‌کند.

شل در حال حاضر روی خرید تجهیزات برق و ایجاد نیروگاه‌های برق سرمایه‌گذاری کرده و مدتی پیش یک استارتاپ هلندی را که ابزارهای شارژ خودروهای الکتریکی می‌سازد، خریده است. شل همچنین در برخی از شهرها ایستگاه‌های شارژ خودروهای الکتریکی نیز نصب کرده و به فکر ایجاد نیروگاه‌های بادی فراساحلی هم افتاده است.

این سرمایه‌گذاری‌ها به این منظور هستند که موقعیت شل را در صنعت انرژی آینده نیز تضمین کنند. صنعتی که در آینده نزدیک سوخت‌های فسیلی را تا حد زیاد کنار خواهد گذاشت.

شل در تلاش است که آرام‌آرام از اینکه یک شرکت نفتی صرف باشد، دور شود.

اما شرکت نفتی آمریکایی شورون (Chevron Corporation) رهیافت کاملا متضادی را برگزیده است. این شرکت در تلاش است فعالیت‌های نفتی خود را بهینه‌تر کند و گازهای گلخانه‌ای کمتر تولید کند.

ایده پشت اقدام‌های شورون این است که مجبورکردن شرکت‌های سودمند نفتی به کاهش تولید نفت و گاز، کار اشتباهی است و بهتر است به‌جای این کار آن‌ها تولید خود را بهینه‌تر کنند. اقدامی که با آن صنایع نفتی در عین افزایش یا حفظ میزان تولید نفت و گاز، بتوانند از معیارهای توافق اقلیمی پاریس نیز تبعیت کند.

صنایع نفتی، از حرف تا عمل

اما منتقدان چندان این حرف‌ها و اقدام‌ها را باور ندارند؛ زیرا سرمایه‌گذاری‌های این شرکت‌های نفتی چیز دیگری را نشان می‌دهد.

مشکل اینجاست که این شرکت‌های نفتی با اینکه میلیاردها دلار روی انرژی‌های سبز سرمایه‌گذاری می‌کنند، اما هم‌زمان ده یا بیست برابر این سرمایه را صرف توسعه فعالیت‌های نفت و گاز و کشف و استخراج میدان‌های جدید نفتی و گاز می‌کنند.

در نظر تحلیلگران با اینکه همین شرکت شل از لحاظ میزان و گستردگی سرمایه‌گذاری در انرژی‌های سبز، پیشروتر از دیگر شرکت‌های نفتی است اما هنوز کندتر از آن است که بتواند پیش از آنکه دیر شود، جلو فاجعه اقلیمی را بگیرد.

از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ هفت شرکت نفتی بزرگ دنیا شامل همین شل و اکسان‌موبیل، ۵٫۸ میلیارد دلار خرج انرژی‌های نو کرده‌اند که این رقم البته فقط ۵ درصد کل سرمایه‌ای است که آن‌ها در این زمان برای فعالیت‌های خود تخصیص داده‌اند؛ یعنی ۹۵ درصد سرمایه‌هایشان همچنان در حوزه توسعه فعالیت‌های نفت و گاز است.

شل می‌خواهد میزان سرمایه‌گذاری خود در حوزه انرژی‌های سبز از یک میلیارد دلار به ۲ میلیارد دلار برساند و این در حالی است که هم‌زمان بیش از ۲۵ میلیارد دلار صرف توسعه صنعت نفت خود می‌کند.

شاید دلیل این سرمایه‌گذاری‌های جزئی این است که انرژی‌های سبز حوزه‌ای است که این شرکت‌های نفتی با آن آشنا نیستند و با احتیاط می‌خواهند به آن وارد شوند.

سهام صنایع نفتی

در حال حاضر تعداد سهام‌دارانی که در مورد سرمایه‌گذاری در شرکت‌های نفتی محتاط هستند، رو به فزونی است. بخشی از این سهام‌داران قبول ندارند که مصرف نفت روی تغییرات اقلیمی تاثیر دارد. برخی دیگر هم نگران این هستند که نفت در آینده دیگر استفاده نشود. این یکی از حوزه‌هایی است که شرکت‌های نفتی دائما آن را تحت نظر دارند.

به همین دلیل است که صنایع نفتی سرمایه‌های کوچکی روی انرژی‌های سبز صرف می‌کنند؛ زیرا در صورتی که سرمایه‌های زیادی را در این حوزه صرف کنند، ممکن است از نظر سهام‌داران اتلاف سرمایه به نظر بیاید و یا در بهترین حالت در نظر آن‌ها ورود به حوزه‌هایی باشد که سود کمتری به آن‌ها می‌دهد.

به‌ همین‌ دلیل هضم هر سرمایه‌گذاری چشم‌گیری در انرژی‌های سبز، برای سرمایه‌گذاران کار سختی خواهد بود؛ زیرا مشخصا حداقل در کوتاه‌مدت احتمالا سود حاصل از انرژی‌های سبز کمتر از خود نفت و گاز باشد.

البته این نکته را هم باید در نظر گرفت که پروژه‌های انرژی سبز آن‌قدر بزرگی هم در دنیا وجود ندارد که بتواند سرمایه‌ای فراتر از آنچه گفتیم، جذب کند.

شاید تنها حوزه‌ای از انرژی‌های سبز که بتواند این مقدار سرمایه‌ را جذب کند، ساخت نیروگاه‌های بادی فراساحلی یا نیروگاه‌های بادی در ارتفاعات باشد. حوزه‌ای که البته با سوبسید‌های دولتی انگیزه فعالیت بیشتری در خود دارد.

نیروگاه‌های هسته‌ای، سبزترین گزینه

بهترین گزینه چه برای شرکت‌های نفتی و چه برای دولت‌ها جهت حرکت به سمت دنیایی سبز، نیروگاه‌های هسته‌ای هستند. نیروگاه‌های هسته‌ای مساحت کمتری دارند و در عین حال می‌توانند مقدار بسیار زیادی انرژی تولید کنند.

حوزه‌های سرمایه‌گذاری مهمی هم در این بخش وجود دارد که البته در طی این سال‌ها به دلیل کمبود سرمایه‌گذاری به‌کندی حرکت کرده است. شرکت‌های نفتی می‌توانند با سرمایه‌گذاری در حوزه ساخت نیروگاه‌های هسته‌ای و هم‌زمان گسترش تحقیقات در حوزه توسعه و اجرای نیروگاه‌های توریوم و نیروگاه‌های جوش هسته‌ای، به‌صورت دائمی حضور خود را در صنعت انرژی تضمین کنند؛ اما به نظر نمی‌آید که به این حوزه‌های توجه کرده باشند.

در نهایت کلام آخر هم اینکه راستش دارد دیر می‌شود. کل ایده پشت توافق اقلیمی پاریس جلوگیری از افزایش دو درجه‌ای دمای جو زمین بود که البته امروزه دمای جو کره زمین از این هم بیشتر شده است.

یعنی قضیه دیگر این نیست که باید تولید دی‌اکسید کربن را صفر کنیم بلکه باید سرمایه‌های فراوانی از سوی همین شرکت‌های نفتی برای کاهش دی‌اکسید کربن در اتمسفر زمین نیز انجام شود؛ زیرا این شرکت‌ها بیش از همه از تولید دی‌اکسید کربن سود برده‌اند.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

آمار مرگ در اثر نسل تازه ویروس کرونا از سارس فراتر رفت

شمار موارد مرگ ناشی از ویروس جدید کرونا از قربانیان ویروس سارس در سال ۲۰۰۳ فراتر رفته است.

در استان هوبی چین، واقع در کانون شیوع تازه، آمار مرگ اکنون از سوی مقام های منطقه ای ۷۸۰ نفر گزارش می شود.

از مجموع ۸۰۳ نفری که جان خود را در اثر ابتلا به این ویروس از داده اند یک نفر در هنگ کنگ، یک نفر در فیلیپین و باقی در چین بوده است.

اپیدمی سال ۲۰۰۳ ویروس سارس – سندروم حاد تنفسی – جان ۷۷۴ نفر را در حدود ۲۴ کشور گرفت.

بیش از ۳۴ هزار و ۸۰۰ نفر به ویروس جدید کرونا مبتلا شده اند که اکثریت قریب به اتفاق آنها در چین است.

سازمان بهداشت جهانی ماه پیش شیوع ویروس کرونا را یک وضعیت اضطراری برای بهداشت جهانی اعلام کرد.

مقام های بهداشتی استان هوبی در تازه ترین بولتن خبری از مرگ ۸۱ نفر دیگر در روز شنبه خبر دادند، که شمار قربانیان را به ۷۸۰ نفر می رساند.

ویروس تازه، ۲۰۱۹-nCov ، اولین بار در اوایل ماه دسامبر ۲۰۱۹ در ووهان مرکز استان هوبی گزارش شد و تردد در این شهر وسیع از چند هفته به شدت محدود شده است.

همزمان هنگ کنگ یک قرنطینه اجباری برای دو هفته برای کلیه کسانی که از چین وارد می شوند را شروع کرده است. از بازدیدکنندگان درخواست می شود از اتاق هتل ها یا مراکز تحت مدیریت دولت خارج نشوند.

سرپیچی از این مقررات می تواند با جریمه و حکم زندان مجازات شود. تاکنون ۲۶ مورد از این بیماری در هنگ کنگ تایید شده.

روز پنجشنبه یک شهروند ۶۰ ساله آمریکایی در بیمارستان جینینتان در ووهان درگذشت. این اولین بار است که یک غیرچینی در اثر ابتلا به این ویروس جان خود را از دست می دهد.

روز شنبه فرانسه هم ابتلای پنج نفر دیگر به بیماری، از جمله یک پسر نه ساله، را در منطقه اوت-سووئا تایید کرد که شمار آنها در این کشور را به ۱۱ مورد می رساند.

مقام های فرانسوی گفتند که هر پنج نفر شهروند بریتانیا هستند که در یک کلبه اقامت داشتند.

همچنین چین شاهد انفجار خشم و اندوه مردم نسبت به مرگ دکتر لی ونلیانگ بوده است؛ پزشکی که در همان هفته های نخست شیوع سعی کرده بود درباره ویروس تازه کرونا به عموم هشدار دهد، اما با برخورد مقام ها روبرو شد.

او هنگام معالجه یکی از بیمارانش در ووهان در استان هوبی مبتلا شد.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

تلاش برای جلوگیری از سوختن ۵۰ میلیون فوت‌مکعب گاز در غرب‌کارون

تلاش برای جلوگیری از سوختن ۵۰ میلیون فوت‌مکعب گاز در غرب‌کارون
آبادان – ایرنا – مدیرعامل و رئیس هیات مدیره شرکت نفت و گاز اروندان از واگذاری طرح جمع‌آوری ۵۰ میلیون فوت مکعب گاز از مشعل‌های غرب کارون به بخش خصوصی خبر داد و گفت: شرکت برنده مناقصه، موظف به تبدیل گاز جمع آوری شده به مایعات گازی و گاز خشک است.

به گزارش ایرنا از روابط عمومی شرکت نفت و گاز اروندان جهانگیر پورهنگ سه‌شنبه با اشاره به مراحل انجام این طرح افزود: اقدامات عملی برای تحقق طرح جمع‌آوری گازهای همراه نفت میدان‌های غرب کارون از بهار امسال آغاز شده و با اخذ تاییدیه هیات مدیره شرکت ملی نفت ایران در اواخر شهریورماه وارد فاز اجرایی شد.

وی اضافه کرد: هم اکنون مراحل مربوط به واگذاری زمین و تجهیز کارگاه اولیه به پیمانکار انجام شده و کلنگ‌زنی طرح نیز به زودی انجام خواهد شد.

پورهنگ در خصوص فواید انجام این طرح نیز گفت: با جمع آوری گازهای همراه نفت در میدان های غرب کارون، علاوه بر اینکه گام بلندی در حفاظت از محیط زیست برداشته می شود، برای بخش قابل ملاحظه‌ای از نیروهای بومی نیز شغل ایجاد می‌شود.

وی در ادامه با بیان اینکه هزینه اجرای این طرح طی مدت زمان پنج سال از انجام آن حدود ۱۲۰ میلیون دلار برآورد می شود، گفت: این اعتبار به صورت مستقیم از شرکت پیمانکار به شرکت ملی نفت ایران پرداخت می شود که خود گویای منافع مالی قابل توجه ناشی از اجرای این طرح است.

اجرای فاز نخست تلمبه خانه غرب کارون به اروندان

مدیرعامل و رئیس هیات مدیره شرکت نفت و گاز اروندان از تحویل گرفتن فاز اول تلمبه‌خانه غرب کارون از امروز خبر داد و گفت: این طرح راهبردی در صنعت نفت ظرفیت ارسال روزانه ۷۰۰ هزار بشکه نفت به مبادی صادراتی را دارد.

وی با اشاره به واگذاری مرحله نخست تلمبه خانه غرب کارون همزمان با چهارمین روز دهه فجر به صورت رسمی از شرکت مهندسی و توسعه نفت (متن) به شرکت اروندان افزود: تلمبه خانه غرب کارون ظرفیت ارسال روزانه ۷۰۰ هزار بشکه نفت به مبادی صادراتی را داراست.

پورهنگ به واگذاری فاز نخست میدان مشترک آزادگان جنوبی از شرکت متن به شرکت اروندان در مهرماه امسال اشاره کرد و گفت: انجام تغییر و تحول مربوط به این پروژه، با توجه به حجم و گستردگی کار در مدت زمان چهارماه تجربه قابل قبولی را برای واگذاری دیگر پروژه های در دست اقدام شرکت متن به شرکت اروندان در پی داشته است.

وی افزود: با تعمیر چاه‌های میدان نفتی آزادگان و تکمیل پست‌های برق منطقه، انتظار می رود باقیمانده فازهای این طرح نیز بنابر تقویم زمانی به شرکت نفت و گاز اروندان واگذار شود.

بومی سازی نزدیک به ۲۰۰ قطعه راهبردی تا پایان سال

پورهنگ از اقدامات موثر این شرکت در بومی سازی قطعات و توانمندسازی بخش خصوصی خبر داد و گفت: کمیته ساخت قطعات در شرکت نفت و گاز اروندان از زمستان گذشته تشکیل شده و با آغاز فعالیت اجرایی آن از سال جاری، شناسایی قطعات مورد نیاز صنعت نفت و همچنین سازندگان ذیصلاح تجهیزات و قطعات انجام شده است.

وی ادامه داد: تاکنون ساخت ۱۴۰ قلم کالای اساسی در این شرکت به جریان افتاده و پیش بینی می‌شود تا پایان سال ۵۰ قطعه دیگر نیز ساخته شود.

وی با بیان اینکه این شرکت مصمم است تا با حمایت از تولیدکنندگان داخلی، گام موثری در راستای خودکفایی بردارد، تاکید کرد: البته انتظار می رود تا پیمانکاران نیز به تعهدات خود در زمینه ساخت تجهیزات فنی مطابق با استانداردهای روز عمل کنند.

برنامه های راهبردی اروندان در جهت نگه‌داشت توان تولید

مدیرعامل شرکت نفت و گاز اروندان در خصوص برنامه‌های این شرکت در راستای نگه‌داشت توان تولید از میدان های نفتی و گازی نیز گفت: درحال حاضر فعالیت مدیریت فنی که مسئول راهبری چاه های آزادگان جنوبی در محیط تالاب هورالعظیم است، گسترش یافته و پیش بینی افزایش تولید و نگه داشت توان تولید چاه های نفت و گاز علاوه بر میدان دارخوین به میدان های جفیر و آزادگان جنوبی نیز ارتقا یافته است.

وی با بیان اینکه شرکت نفت و گاز اروندان موفق شده است تا در حوزه نگهداشت توان تولید حدود ۲۰ هزار بشکه افزایش تولید از چاه های میدان نفتی دارخوین را محقق سازد، گفت: این افزایش تولید در یک بازه زمانی یکساله و در فواصل بهمن ۹۷ تا بهمن ماه امسال محقق شده است.

پورهنگ همچنین از برگزاری مناقصه ای برای تعمیر پنج حلقه چاه در میدان نفتی دارخوین خبر داد و گفت: این مناقصه نیز در راستای برنامه های راهبردی در حوزه نگهداشت توان تولید بوده و به افزایش تولید از این میدان خواهد انجامید.

حمایت همه جانبه از طرح های مسئولیت اجتماعی

پورهنگ با بیان اینکه مجموعه صنعت نفت نگاه روشنی به موضوع مسئولیت‌های اجتماعی دارد، گفت: این شرکت نیز در چارچوب اختیارات قانونی نسبت به انجام تعهدات اجتماعی خود اقدام کرده است.

وی توضیح داد: به عنوان مثال در سیل استان خوزستان که اوایل امسال روی داد، شرکت نفت وگاز اروندان به عنوان معین شهرستان های خرمشهر و شادگان توانست در مدت ۴۵ روز عملیات مهار آبگرفتگی و تخلیه اضطراری حدود ۲۲ روستای واگذار شده را به انجام برساند.

وی ادامه داد: در عین حال تلاش شد تا با ترمیم و ایجاد حدود ۵۰ کیلومتر سیل بند و ارائه کمک های پزشکی و لجستیکی، بخشی از آسیب های سیل را به حداقل برسانیم.

به گفته پورهنگ این شرکت همچنین با کمک به بازسازی و ساخت حدود ۹۰ مدرسه و اخذ موافقت وزیر نفت درخصوص ساخت ۲ مدرسه مختص دانش آموزان استثنایی خرمشهر با ۸۰ میلیارد ریال اعتبار، توانسته است تا بخشی از تعهدات خود را در حوزه مسئولیت های اجتماعی به انجام برساند.

شرکت نفت و گاز اروندان، یکی از شرکت‌های تابعه شرکت ملی نفت ایران است که در زمینه بهره برداری و استخراج نفت در مناطق جنوب و غرب ایران فعالیت می‌کند.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

صنعت نفت ایران یک گام به جلو

صنعت نفت ایران علی‌رغم تحریم‌ها و موانعی که سر راه آن قرار داشت، اکنون در شرایط نسبتا خوبی به‌سر می‌برد که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به اقدامات صورت گرفته در پارس جنوبی، توسعه اکتشافات و توسعه میدان‌های مشترک غرب کارون اشاره کرد.

به گزارش ایسنا، کارنامه موفق صنعت نفت ایران در تحقق ۱۳۰ درصدی اهداف اکتشافی و کشف چهار میدان بزرگ نفتی و گازی در یک سال گذشته، به همراه تکمیل مگاپروژه‌های میدان مشترک پارس جنوبی و گام نهادن در مسیر تولید ۱۰۰۰ میلیون مترمکعب گاز در آینده‌ای نزدیک، توسعه میدان‌های مشترک غرب کارون به عنوان محور تحقق اقتصاد مقاومتی در صنعت نفت، انعقاد قراردادهای راهگشا در توسعه فعالیت‌های صنعت نفت با شرکت‌های ایرانی همچون قرارداد ساخت پمپ‌های صنعتی طرح استراتژیک خط لوله انتقال نفت گوره- جاسک، راه‌اندازی بورس نفت و انجام موفق طرح‌های نگهداشت توان تولید و هم‌چنین عمل به مسئولیت‌های اجتماعی و کمک به تحقق عدالت اجتماعی در کشور، حاکی از آن است که دومین شرکت بزرگ نفتی جهان، در عبور از تمامی بحران‌ها موفق بوده و به اتکای توان و دانش ایرانی، گام‌های استواری برداشته است.

توسعه پارس جنوبی نزدیک به نقطه پایان

طی بهمن ماه سال‌های ۱۳۹۷ تا بهمن ۱۳۹۸ اقدامات متعددی در صنعت نفت کشور انجام شد که از جمله آن می‌توان به پارس جنوبی، به عنوان مهم‌ترین و بزرگ‌ترین طرح تاریخ صنعت نفت ایران، اشاره کرد که اکنون تکمیل طرح‌های مربوط به فازهای بیست و چهارگانه این میدان مشترک در ایستگاه پایانی قرار گرفته است، گام‌های عملی در مسیر ایجاد ظرفیت تولید روزانه ۱۰۰۰ میلیون مترمکعب گاز در کشور طی آینده‌ای نزدیک برداشته شده است.

بنا بر برنامه‌ریزی انجام شده، با توسعه کامل فازهای تعریف شده در پارس جنوبی، ظرفیت تولید گاز از این میدان مشترک به بیش از ۸۰۰ میلیون مترمکعب در روز و میعانات گازی افزون بر یک میلیون بشکه در روز خواهد رسید. این موضوع در راستای انجام تکالیف افزایش تولید نفت و گاز خواهد بود که از محورهای تخصصی اقتصاد مقاومتی در حوزه نفت و گاز است.

اما به مدد تلاش‌های صورت گرفته، توسعه پارس جنوبی در پنج سال ابتدایی دولت تدبیر و امید به نقطه پایان رسیده و با راه‌اندازی بخش دریایی و اتمام بهره‌برداری از بخش خشکی فاز ۱۴ در آینده‌ای نزدیک – به عنوان آخرین فاز پارس جنوبی- ضمن بسته شدن پرونده توسعه این منطقه استراتژیک، تولید گاز ایران از مرز ۱۰۰۰ میلیون مترمکعب در روز عبور خواهد کرد.

بر این اساس، با احتساب عملیاتی شدن دو سکوی دریایی از فاز ۱۴ پارس جنوبی، در مجموع طی سال ۱۳۹۷، تعداد شش عرشه دریایی در مدار تولید قرار گرفته است که رکورد جدیدی در اجرای طرح‌های پارس جنوبی به شمار می‌رود. در ادامه این تلاش‌ها، با نصب سومین سکوی تولیدی فاز ۱۴ پارس جنوبی در تیر ۱۳۹۸، طرح بهره‌برداری از این فاز به خط پایان نزدیک‌تر شده است.

هم‌چنین، با راه‌اندازی سکوی فاز ۲۳ (دومین سکوی اصلی فازهای ۲۲ تا ۲۴) در ۲۱ آبان و سکوی فاز ۲۴ در ۲۴ آبان ۱۳۹۸ که با دستیابی به رکورد جدید نصب دو ابرسازه دریایی در سه روز همراه بود، دستیابی به ظرفیت تولید روزانه ۵۶ میلیون مترمکعب گاز از این فازها نیز ممکن شده است. هم‌چنین پیش‌بینی می‌شود که توسعه بخش فراساحل این فاز نیز تا پایان سال ۱۳۹۸ به اتمام برسد.

چهار کشف در چهار فصل

همچنین شرکت ملی نفت ایران در مسیر تحقق برنامه‌های اکتشافی خود به عنوان پله نخست فعالیت‌های صنعت نفت کشور در حوزه بالادستی تلاش کرده تا ضمن آسیب‌شناسی و تدوین سیاست‌های جدید کاری، تعهدات پیشین خود را نیز تحقق بخشد.

طبق اعلام شرکت ملی نفت ایران، دستاورد این سیاست‌ها در نهایت بدان‌جا انجامید که از زمستان سال ۱۳۹۷ تاکنون، هر فصل یک اکتشاف در کارنامه مدیریت اکتشاف شرکت ملی نفت ایران ثبت شده است. این اکتشاف‌ها که با کشف میدان نفتی مینو در جزیره مینو در جوار شهر آبادان طی زمستان سال ۱۳۹۷ آغاز شد، در نهایت در تابستان ۱۳۹۸ به کشف میدان گازی ارم انجامید.

“ارم”، میدانی در فاصله ۲۰۰ کیلومتری جنوب شیراز که از ذخایری معادل ۱۹ میلیارد فوت مکعب (معادل یک فاز پارس جنوبی) گاز درجا برخوردار است که با فناوری‌های روز، ۱۳ میلیارد فوت مکعب از آن قابل برداشت است. میدانی که بهره‌برداری از آن می‌تواند ۴۰ میلیارد دلار درآمد عاید کشور کند.

در ادامه این تلاش‌ها، اعلام خبر کشف مخزن بزرگ نفتی “نام آوران” در آبان ۱۳۹۸، موج جدیدی را در کشور ایجاد کرد. “نام آوران”، با ۵٣ میلیارد بشکه ذخیره نفت درجا، دومین مخزن بزرگ کشف ‌شده در ایران (بعد از لایه آسماری میدان گچساران) است که می‌تواند ٢٢ میلیارد بشکه به ذخایر نفت درجا و ۲.۲ میلیارد بشکه به ذخایر نفت قابل برداشت کشور اضافه کند.

دستیابی به رکوردهای اکتشافی در شرکت ملی نفت ایران در مجموع باعث شده است تا مدیریت اکتشاف بتواند بیش از ۱۳۰ درصد اهداف اکتشافی نفتی و ۱۷۰ درصد از هدف‌های اکتشافی گازی را در نیمه راه برنامه پنج ساله توسعه محقق کند.

۲۳ طرح در حوزه نگهداشت و افزایش تولید نفت  مصوب شد

علاوه بر این، در حوزه نگهداشت و افزایش تولید نیز اقداماتی انجام شده، بر این اساس ۳۳ طرح در حوزه نگهداشت و افزایش تولید نفت در مجموعه صنعت نفت کشور مصوب شده است. افزایش سقف تولید روزانه ۲۸۰ هزار بشکه نفت و اشتغال‌زایی به عنوان دو هدف اصلی تعریف شده در این ۳۳ پروژه مطرح است که در راستای احیای جبهه‌های کاری برای شرکت‌های ایرانی اعم از پیمانکار و سازندگان داخلی و به کارگیری تجهیزات و دکل‌های حفاری، طرح‌ریزی شده است.

با اجرای این طرح‌ها در هفت استان خوزستان، بوشهر، فارس، هرمزگان، کرمانشاه، ایلام و کهکیلویه و بویراحمد، افزون بر درآمدزایی قابل توجه برای کشور، زمینه لازم برای اشتغال در استان‌های محروم و رشد و ارتقای پیمانکاران و صنعتگران داخلی فراهم خواهد شد، چرا که بنا بر قانون ۵۱ درصد ساخت داخل، بسته‌های کاری هر قرارداد بر اساس جدولی که تعیین شده است، باید بیش از ۵۱ درصد ایرانی باشد که خود به معنای طی کردن گام‌های بلند در مسیر حمایت از کالای ایرانی خواهد بود.

در راستای تحقق این هدف، ۱۰ قرارداد مربوط به این پروژه‌های ۶.۲ میلیارد دلاری در مهر و بهمن سال ۱۳۹۷ امضا شد و بدین ترتیب راه برای تحقق این طرح‌ها باز شده است.

در تداوم برنامه‌های مربوط به افزایش تولید نفت و گاز اقدام‌های قابل توجه دیگری در شرکت‌های تابعه تولیدی زیرمجموعه شرکت ملی نفت ایران طی یک سال گذشته انجام شده است که از آن جمله می‌توان به امضای نخستین قرارداد IPC مربوط به میدان‌های در حال بهره‌برداری (Brown Field) آبان و پایدار غرب، برنامه‌ریزی برای افزایش تولید ۷۰ درصدی میدان نفت‌شهر، طرح توسعه میدان دانان، امضای قرارداد طرح احداث ایستگاه‌های تقویت فشار هما و وراوی، طرح توسعه فاز دوم میدان تنگ بیجار و برنامه‌ریزی برای تکمیل فاز نخست طرح توسعه میدان نفتی آذر تا پایان سال ۱۳۹۸ اشاره کرد.

توسعه غرب کارون، محور تحقق اقتصاد مقاومتی در نفت

توسعه میدان‌های مشترک غرب کارون به دلیل همپوشانی منابع هیدروکربوری آن با کشور عراق، یکی دیگر از اهداف مهم توسعه‌ای در شرکت ملی نفت ایران است که ظرفیت تولید نفت خام کشور را به طور چشمگیری افزایش داده و موجب تقویت جایگاه کشور در بازارهای بین‌المللی انرژی خواهد شد.

بر اساس هدف‌گذاری انجام شده، طی سال ۱۳۹۷ نیز کوشش برای افزایش ظرفیت تولید نفت تا٣۵٠ هزار بشکه در روز در غرب کارون ادامه داشته است و این روند ادامه می‌یابد.

در نهایت با تداوم روند کنونی و اجرایی شدن فرآیند ساخت بزرگ‌ترین واحد فرآورش بالادستی صنعت نفت کشور به ظرفیت ۳۲۰ هزار بشکه در روز، پیش‌بینی می‌شود فرآورش تمام نفت تولیدی برنامه‌ریزی شده در آزادگان جنوبی تا پایان سال ۱۴۰۰ انجام شود.

از دیگر اولویت‌های توسعه‌ای شرکت ملی نفت ایران، در راستای افزایش ظرفیت تولید، انتقال و صادرات نفت در منطقه غرب کارون می‌توان به توسعه فاز نخست میدان‌های آزادگان جنوبی، یاران جنوبی و فاز دوم میدان‌های یادآوران و آزادگان شمالی، طرح خطوط لوله و تاسیسات جانبی و طرح احداث خط لوله انتقال نفت گوره- جاسک و پایانه جاسک با سقف سرمایه‌گذاری تقریبی ١۵ میلیارد دلار اشاره کرد که در مجموع طرح یکپارچه توسعه میدان‌های مشترک نفتی غرب کارون را شامل می‌شود.

احداث خط لوله گوره-جاسک؛ راهبرد استراتژیک توسعه‌ای نفت در غرب کارون

یکی از مهم‌ترین طرح‌های در دست اقدام شرکت ملی نفت ایران در مسیر توسعه همه جانبه صنعت نفت، طرح استراتژیک و ملی انتقال نفت خام گوره به جاسک و تاسیسات نفتی بندرجاسک است. این طرح پر اهمیت با هدف انتقال یک میلیون بشکه نفت خام سبک و سنگین صادراتی در روز از طریق یک خط لوله با طول تقریبی ۱۰۰۰ کیلومتر و با ساخت تلمبه‌خانه‌های بین راهی و ایستگاه‌های توپکرانی به همراه پست‌ها و خطوط انتقال برق،‌ در دستور کار شرکت ملی نفت ایران قرار دارد. این طرح شامل پایانه دریافت نفت،‌ مخازنی با ظرفیت مجموع ۱۰ میلیون بشکه و تاسیسات جانبی شامل گوی‌های شناور و اسکله صادراتی است.

با آغاز عملیات مسیرسازی و احداث جاده‌های دسترسی در هر شش طرح تعریف شده است، در طرح احداث خط لوله انتقال نفت خام گوره- جاسک و تاسیسات بین راهی و پایانه مربوط به آن در مرداد سال ۱۳۹۸، گام بلندی در مسیر تحقق راهبرد توسعه‌ای صنعت نفت در منطقه غرب کارون برداشته شد، گامی که به نهایی شدن این طرح در سال آینده خواهد انجامید.

هم‌چنین، بهره‌گیری حداکثری از توان و ظرفیت‌های داخلی در این طرح استراتژیک و ملی باعث شده تا نزدیک به  ۶۰ درصد از لوله‌های جریانی مورد نیاز با توان بخش داخل ساخته و تامین شود.

در کنار این طرح با ساخت پایانه صادراتی نفت جاسک و بهره‌برداری از این پایانه صادراتی تا پایان سال ۱۳۹۹، برای نخستین بار نفت ایران از طریق مکران صادر خواهد شد که این امر رونق صنایع پایین‌دستی، اشتغال‌زایی و توسعه در منطقه مکران برای سال‌های متمادی را در پی خواهد داشت.

در مسیر دستیابی به این هدف، آبان سال ۱۳۹۸ قراردادهای ساخت ۵۰ پمپ مورد نیاز طرح راهبردی انتقال نفت خام گوره – جاسک با ارزش تقریبی ۴۸ میلیون یورو بین شرکت مهندسی و توسعه نفت و شرکت‌های “پمپ‌های صنعتی ایران”، “پمپیران” و “پتکو” امضا شد و بدین ترتیب در عمل  طرح انتقال نفت خام از گوره به جاسک وارد فاز تازه‌ای شد.

تعریف ۱۰ گروه کالایی با همکاری سازندگان داخلی

پس از اعمال تحریم‌ها و با وجود مشکلات فراوانی که از نوسان‌های زیاد و افزایش نرخ ارز گریبانگیر صنعت نفت ایران شده بود، طرح‌ تعریف ۱۰ گروه کالایی با همکاری سازندگان توانمند داخلی که به عنوان راهکاری برای بلوغ و خودکفایی در صنعت نفت و ایجاد اشتغال در کشور بود، وارد مرحله جدیدی شد.

در ادامه استفاده حداکثری از توان صنعتگران داخلی، طرح بومی‌سازی ۳۰۰ قطعه و تجهیز کاربردی پرمصرف صنعت حفاری از ابتدای سال ۱۳۹۸ کلید خورده و هم‌چنین استفاده از فناوری پوشش داخلی لوله‌های مغزی در میدان نفتی مسجدسلیمان، برای نخستین‌ بار در تاریخ صنعت نفت اجرایی شده است.

در تداوم اجرای طرح بومی‌سازی ۱۰ گروه کالایی در سال ۱۳۹۷، تولید ورق و لوله‌های نیس برای نخستین بار در کشور -که سبب جلوگیری از خروج حدود ۳۰۰ میلیون یورو ارز از کشور شد- واگذاری قراردادهای ساخت پمپ‌های طرح گوره – جاسک و اجرای طرح نگهداشت و افزایش تولید، به عنوان اقدام‌هایی در چارچوب حمایت از شرکت‌های ایرانی از سوی صنعت نفت به شرکت‌های خصوصی داخلی سپرده شد.

در همین حال شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب نیز در راستای کاهش وابستگی، فهرستی جدید شامل ۳۰۰۰ قلم کالای پرمصرف عملیات تولید نفت را تهیه کرده و به سازندگان ایرانی عرضه کرده است.

تضمین خرید کالاهای کیفی مورد نیاز صنعت نفت و حمایت از استارت آپ‌ها

یکی از مهم‌ترین اقدام‌هایی که در راستای حمایت حداکثری از سازندگان و صنعتگران ایرانی انجام خواهد شد، طرح ضمانت خرید کالاست که با تاکید وزیر نفت مبنی بر خرید کالاهای موردنیاز صنعت نفت با قید در دست داشتن گواهی تایید کیفی آن اجرایی خواهد شد.

هم‌چنین با توجه به حمایت همه جانبه صنعت نفت و شرکت ملی نفت ایران از شرکت‌های دانش بنیان و استارت آپ‌ها، طرح تشکیل صندوق نوآوری نفت با سرمایه اولیه ۱۰۰ میلیارد تومان مصوب شده است.

افزایش ظرفیت ذخیره‌سازی نفت خام، راهبرد ضدتحریمی نفت

با اعمال دور تازه تحریم‌های مستکبرانه غرب، ذخیره‌سازی نفت خام به عنوان یکی از راهبردهای شرکت ملی نفت ایران در مسیر کم اثر کردن این تحریم‌ها مطرح شد. در همین راستا قرارداد ساخت مخازن ذخیره‌سازی ۱۰ میلیون بشکه‌ای نفت خام در گناوه و تاسیسات جانبی آن در بندر جاسک طی سال ۱۳۹۷ نهایی شد.

در عین حال با اتمام ساخت مخازن و تاسیسات ذخیره‌سازی و ایستگاه‌های اندازه‌گیری میعانات‌گازی در استان بوشهر، امکان ذخیره‌سازی میعانات گازی تولیدی تعدادی از پالایشگاه‌های پارس جنوبی با ظرفیت اسمی ۲.۵ میلیون بشکه فراهم شده است، هم‌چنین پیش‌بینی می‌شود با اتمام سه مخزن باقی‌مانده تا پایان بهمن ۱۳۹۸، ظرفیت ذخیره‌سازی میعانات گازی پارس جنوبی به چهار میلیون بشکه برسد.

سوزاندن بیش از ۹۰ درصد گازهای مشعل جلوگیری می‌شود

شرکت ملی نفت ایران در کنار انجام فعالیت‌های توسعه‌ای، نگاه ویژه‌ای به محیط زیست دارد، از همین روی از مدت‌ها پیش طرح جمع‌آوری گازهای همراه نفت در این شرکت آغاز شده و مقرر شده است تا پایان برنامه ششم توسعه از سوزاندن بیش از ۹۰ درصد گازهای مشعل جلوگیری شود.

گام‌های اولیه برای انجام این برنامه که نیازمند هشت میلیارد دلار سرمایه‌گذاری است پیش‌تر برداشته شده و بنا بر برنامه زمانی، بهره‌برداری از طرح‌های مربوط به آن‌ها از سال ۱۳۹۸ آغاز شده است و تمام آن‌ها (به جز یکی که در سال ۱۴۰۱ به بهره‌برداری خواهد رسید) در سال ۱۴۰۰ به مدار خواهند آمد.

در مسیر تحقق این برنامه، ضمن تدوین نقشه راهی برای جمع‌آوری ۹۰ درصد از گازهای همراه نفت در حوزه شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب، ساخت ۲۳ کارخانه کوچک با تجهیزات کامل ایرانی در دستور کار قرار گرفته است که افزون بر صیانت از محیط زیست، گام موثری در اشتغال‌زایی نیروهای بومی در منطقه به شمار می‌رود.

در همین حال قراردادی با عنوان “قرارداد جمع‌آوری گازهای مشعل شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب” برای جمع‌آوری گازهای مشعل ظرف کمتر از سه سال میان شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب با هلدینگ خلیج فارس و پتروشیمی مارون منعقد شده که عملیات اجرایی آن بر اساس برنامه زمان‌بندی آغاز شده است.

با اجرای این قرارداد، افزون بر ایجاد ارزش افزوده برای کشور و جلوگیری از آلودگی محیط زیست، از سوزاندن روزانه افزون بر ۷۶۰ میلیون فوت مکعب (معادل ۲۲ میلیون مترمکعب) گاز در مناطق گچساران، آغاجاری، مارون و کارون جلوگیری می‌شود.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

ورشکستگی ۲۰۸ تولیدکننده نفت و گاز آمریکا طی ۵ سال

طی دوره پنج‌ساله ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۹، ۲۰۸ تولیدکننده نفت و گاز در آمریکا درخواست ورشکستگی کرده‌اند.

به گزارش خبرگزاری تسنیم به نقل از اویل پرایس، شرکت حقوقی هاینس اند بون، آخرین گزارش ورشکستگی در بخش انرژی آمریکا را اعلام کرده است. این گزارشها شامل ورشکستگی‌های تولیدکنندگان نفت و گاز آمریکای شمالی و  میادین نفتی آمریکا از آغاز ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۹ می‌شود.

طی این دوره پنج‌ساله، ۲۰۸ تولیدکننده نفت و گاز درخواست ورشکستگی کرده‌اند. با کاهش شدید قیمت نفت در ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶، بیش از ۱۰۰ درخواست ورشکستگی گزارش شد. با بهبود نسبی قیمت نفت پس از ۲۰۱۶، تعداد این درخواست‌ها در ۲۰۱۷ به ۲۴ و در ۲۰۱۸ به ۲۸ مورد رسید.

ولی طی سه‌ماهه چهارم ۲۰۱۸ شاهد کاهش شدید قیمت نفت بودیم که تا ۲۰۱۹ ادامه یافت، در نتیجه تعداد درخواست‌های ورشکستگی در ۲۰۱۹ دوباره تا ۴۲ درخواست افزایش یافت.

از ۲۰۸ گزارش ورشکستگی، تگزاس با ۹۴ درخواست در رتبه اول قرار دارد. کلرادو و لوئیزیانا با ۱۱ درخواست پایین‌تر از تگزاس قرار گرفته‌اند و نیویورک با ۱۰ گزارش در رتبه چهارم است.

شرکت هاینس اند بون همچنین گزارش داد بخش خدمات میادین نفتی هم ضربه سختی خورده و ۱۹۶ ورشکستگی طی این دوره پنج‌ساله اتفاق افتاده است. کل میزان بدهی بخش خدمات میادین نفتی طی این دوره حدود ۶۶ میلیارد دلار بوده که باز هم تگزاس با ۱۰۲ ورشکستگی پیشتاز است.

به گزارش این شرکت، قیمت کالاها همچنان برای تولید کنندگان چالش‌برانگیز است. در این گزارش آمده است: «به‌نظر می‌رسد بازار نفت علی‌رغم دو رویداد ژئوپولیتیکی مهم در خاورمیانه همچنان در برابر افزایش قیمت نفت مقاومت می‌کند ــ حمله  سپتامبر ۲۰۱۹ به تأسیسات نفتی آرامکو و افزایش تنش‌ها بین ایران و آمریکا پس از ترور سردار سلیمانی در هفتم ژانویه».

در حال حاضر هم شیوع ویروس کرونا چالشی برای تولیدکنندگان نفت است چون توانسته ۱۰ درصد قیمت نفت را طی هفته گذشته کاهش دهد. اگر این روند ادامه یابد و قیمت گاز طبیعی همچنان پایین بماند، سال ۲۰۲۰ سال دیگری برای ورشکستگی تولید کنندگان نفت و گاز به‌خاطر مسائل مالی خواهد بود.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

ویروس کرونا باعث سقوط قیمت نفت شد

قیمت نفت در قیاس با چهارهفته پیش بیش از ۱۱ درصد سقوط کرده است. اوایل ماه ژانویه با کشته شدن قاسم سلیمانی بهای نفت خام به ۶۹ دلار جهش پیدا کرده بود. با شیوع ویروس کرونا قیمت طلای سیاه سقوط کرد تا اینکه به ۵۷ دلار رسید.

در واکنش به تصمیم سازمان جهانی بهداشت درباره شیوع ویروس کرونا در بیش از ۲۰ کشور جهان و اعلام وضعیت فوق‌العاده جهانی قیمت نفت افت پیدا کرد. در پایان روز جمعه ۳۱ ژانویه (۱۱ بهمن) پیش از بسته شدن بازار بورس اروپا نرخ هر بشکه نفت برنت دریای شمال تا ۵۷ دلار و نفت وست تگزاس اینترمدیت WTI  تا ۵۲ دلار کاهش پیدا کرد.

سقوط بهای نفت به ویژه از ابتدای هفته جاری ادامه یافت. ریزش قیمت نفت با اوضاع چین و شیوع ویروس کرونا در این کشور ارتباط دارد و بسیاری از سرمایه‌گذاران و معامله‌گران را نگران کرده است.

کاهش بهای نفت کشورهای تولیدکننده نفت را هم نگران کرده است. سازمان کشورهای صادر‌کننده نفت اوپک نشست خود را که قرار بود در ماه مارس سال جاری برگزار شود به جلو انداخته و آن را در اوایل ماه فوریه برگزار خواهد کرد.

مقامات اوپک تلاش می‌کنند آسیب اقتصادی ویروس کرونا و تاثیر منفی آن روی تقاضا برای نفت و فرآورده‌های نفتی را ارزیابی کنند و بر کنترل نفت با کاهش تولید و عرضه آن به بازار جهانی تاثیر بگذارند.

کارشناسان پیش‌بینی می‌کنند اقتصاد چین در سه ماهه نخست سال به جای شش درصد فقط ۶ /۵ درصد رشد خواهد کرد آن هم به این شرط که چین بتواند با شیوع ویروس کرونا مقابله کند.

همه اینها خبرهای بدی برای اقتصاد جهانی به ویژه بازار نفت هستند زیرا چین مهم‌ترین مشتری نفت است. این کشور تقریبا ۱۴ درصد از تولید نفت جهانی را مصرف می‌کند.

در سال ۲۰۰۲ که بیماری سارس شیوع پیدا کرده بود وابستگی اقتصاد جهان به چین ‌‌کم‌تر بود اما بعدا سهم چین در مصرف جهانی نفت دو برابر شد.

برخی کارشناسان امور نفت مثل مایکل سالدن، کارشناس “هولدینگ ونتوبل”، ابراز امیدواری کردند که به محض مقابله و کنترل ویروس کرونا قیمت نفت دوباره افزایش پیدا خواهد کرد.

اما کند شدن آهنگ رشد اقتصاد جهانی و شیوع ویروس کرونا در چین تنها عوامل سقوط بهای نفت نیستند. بهای طلای سیاه تحت تاثیر عوامل دیگری چون بحران لیبی نیز قرار گرفته است. شرکت ملی نفت لیبی اخیرا اعلام کرده بود که تولید نفت این کشور حدود ۷۵ درصد کاهش یافته است.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

سهمیه بنزین نوروزی در راه است؟

بلاتکلیفی بنزین سفر موجب شده برخی از مالکان خودرو تمایل چندانی برای استفاده از سهمیه بنزین خود در ماه‌های پایانی سال نداشته باشند و این سهمیه را برای مسافرت‌های نوروزی ذخیره کنند. تخصیص سهمیه بنزین نوروزی با هدف تشویق مردم به مسافرت داخلی در شرایطی در دستور کار قرار گرفته است که حالا دیگر شمار ماه‌هایی که بنزین به صورت سهمیه‌ای در باک‌های خودرو‌ها می‌سوزد به دو ماه رسیده است. در بیست و چهارمین روز آبان ماه بود که سهمیه‌بندی بنزین اعلام و مقرر شد ماهانه خودرو‌های شخصی ۶۰ لیتر بنزین ۱۵۰۰ تومانی را به عنوان سهمیه دریافت کرده و سوختگیری مازاد بر این میزان نیز مستلزم پرداخت سه هزار تومان به ازای هر لیتر بنزین باشد.

حالا، اما به سنت سال‌های پیشین، در سال‌هایی که بنزین به صورت سهمیه‌ای عرضه می‌شد، موضوع اختصاص سهمیه خاص برای سفر‌های نوروزی ارائه شده است.

پیش از این در سال‌های ابتدایی دهه نود میزان سهمیه نوروزی برابر با ۵۰ لیتر بود. هر چند مونسان هنوز اعلام نکرده است که میزان سهمیه پیشنهادی دستگاه تحت تصدی‌اش برای تخصیص بنزین سهمیه‌بندی چه میزان است، اما گزارش‌های رسیده نشان می‌دهد رقم پیشنهادی در همین محدوده ۵۰ تا ۶۰ لیتر قرار دارد.
بنزین سفر طرحی بود که در نخستین دور سهمیه‌بندی بنزین در دولت محمود احمدی‌نژاد اجرا شد و میزان سهمیه آن را هر بار روسای سازمان وقت میراث فرهنگی و گردشگری به مردم اعلام می‌کردند. این سهمیه متغیر و معمولا حدود ۵۰ لیتر یا کمتر از آن بود؛ چراکه مخالفان سرسختی در دولت وقت و حتی خارج از آن داشت.

اکنون با اجرای دوباره طرح سهمیه‌بندی گمانه‌زنی‌هایی درباره بازگشت طرح سهمیه «بنزین سفر» مطرح شده است که شهرام رضایی – مدیر برنامه ریزی شرکت ملی پخش فرآورده‌های نفتی – در این‌باره گفته که قبلاً سهمیه‌ای با عنوان سهمیه سفر داشته‌ایم، اما هنوز در این زمینه تصمیمی در کارگروه تعیین سهمیه‌های سوخت گرفته نشده است.

به‌تازگی نیز بیژن زنگنه – وزیر نفت – نیز اعلام کرده که افزایش سهمیه بنزین برای مسافرت‌های نوروزی در اختیار وزارت نفت نیست و هنوز ابلاغیه‌ای دراین باره به وزارت نفت داده نشده است .

وی از مساعدت دولت در زمینه تخصیص این سهمیه به رسانه‌ها خبر داده و تاکید کرده است برنامه مذکور اجرایی خواهد شد با این حال نه تنها مقامات شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی که حتی وزیر نفت خبر داده‌اند هنوز مصوبه‌ای در این خصوص ابلاغ نشده و فعلا خبری از تخصیص سهمیه‌های نوروزی نیست. با این حال به نظر می‌رسد بنا بر پیشنهاد وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، امسال نیز بنزینی تحت عنوان سهمیه بنزین نوروزی تخصیص داده شود.

میزان صرفه‌جویی در مصرف بنزین چقدر است؟

این درحالی است که طبق آخرین داده‌های مرکز آمار، بیش‌ترین سفر ایرانی‌ها با خودروی شخصی انجام می‌شود. در بهار سال ۱۳۹۷ تردد حدود ۶۹ میلیون خودروی شخصی بین شهر‌ها ثبت شده است که با احتساب ۱۳ میلیون ۲۲۱ هزار و ۸۵۱ خودروی شخصی متعلق به دیگران و ۱۶ میلیون و ۸۴۷ هزار و ۳۵۲ سواری کرایه‌ای، نقش این وسیله نقلیه در سفر‌های مردم مشخص می‌شود.
از بامداد روز جمعه ۲۴ آبان، بنزین سهمیه‌بندی شد و بر این اساس قیمت بنزین معمولی سهمیه‌ای (ماهانه ۶۰ لیتر برای خودرو‌های شخصی) از قرار هر لیتر ۱۵۰۰ تومان، قیمت بنزین معمولی غیرسهمیه‌ای از قرار هر لیتر ۳۰۰۰ تومان و قیمت بنزین سوپر نیز از قرار هر لیتر ۳۵۰۰ تومان تعیین شد.

کنترل مصرف سوخت با توجه به میانگین بالای مصرف سوخت، افزایش توان صادرات، مبارزه با قاچاق سوخت و اختصاص منابع حاصل از مدیریت مصرف به مردم به ویژه اقشار ضعیف و کم‌درآمد به صورت مستقیم و نیز کاهش آلودگی هوا در کلانشهر‌ها و شهر‌ها از جمله اهداف اجرای طرح سهمیه‌بندی بنزین اعلام شده است.

آخرین آمار‌های ارائه شده از سوی وزیر نفت نشان می‌دهد سهمیه بندی بنزین، میزان مصرف را با کاهشی آشکار مواجه کرده است. در حال حاضر میزان مصرف بنزین کاهشی بین ۱۸ تا ۲۰ میلیون لیتر در روز را تجربه کرده است. این آمار هر چند از سوی بیژن زنگنه وزیر نفت ایران تایید شده است، اما وی تاکید می‌کند: هم اکنون حدود ۱۸ تا ۲۰ میلیون لیتر در مصرف روزانه بنزین کاهش داریم که البته این میزان تثبیت نشده و فکر می‌کنم میزان صرفه جویی واقعی روزانه کمتر از این میزان باشد و مصرف بالاتر برود و بخش عمده این صرفه جویی هم اکنون صادر می‌شود و عمده مصرف بنزین مردم هم، بنزین سهمیه‌ای است. این نکته روشن می‌کند که تخصیص بنزین نوروزی با توجه به سبد مصرفی خانوار‌ها می‌تواند در ترغیب به سفر موثر واقع شود. تجربه سالیات گذشته نیز نشان می‌دهد تصمیم گیری نهایی و ابلاغ سهمیه در اسفند ماه هر سال صورت می‌گیرد.

سوختگیری چه تغییری کرده است؟

هر چند مصرف بنزین کاهش یافته است، اما شلوغی پمپ بنزین‌ها و تراکم بالای خودرو‌ها در جایگاه‌های سوختگیری بسیار بیشتر از گذشته به چشم می‌آید.