نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

قزاقستان؛ دریای بنزین بدون حق صادرات

به گزارش خبرنگار گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم، به نقل از ritmeurasia ، مهلت قانونی صادرات آن نه تنها “به منظور جلوگیری از کمبود بحرانی و افزایش قیمت‌ها در بازار داخلی محصولات نفتی”، بلکه همچنین به منظور جلوگیری از امکان صادرات دوباره احتمالی مواد خام روسی مرتبط بود. برای اولین بار ممنوعیت موقت صادرات محصولات سبک نفتی در قزاقستان در پایان سال ۲۰۱۰ اعمال شد و سپس به طور مداوم گسترش یافت.

ضرورت لغو آن با تکمیل مدرن سازی سه پالایشگاه بزرگ موجود در قزاقستان در سال گذشته که ۱۰ سال به طول انجامید، به وجود آمد.

ظرفیت پالایش نفتی در آنها از ۱۳.۸ میلیون تن به ۱۶.۵ میلیون تن در سال افزایش یافته است، کیفیت محصولات نفتی با استانداردهای اروپایی K-4 و K-5 مطابقت دارد و میزان تولید محصولات سبک نفتی از ۵۳ درصد به ۶۵ درصد رسیده است.

در سال ۲۰۱۸، تولید بنزین اتومبیل به ۲.۳۵ میلیون تن، سوخت دیزل – ۰.۹ میلیون تن، سوخت جت – به ۰.۵۴ میلیون تن افزایش یافت.

به گفته وزیر انرژی کانات بوزومبایف، در سال ۲۰۱۸ عرضه محصولات نفتی به بازار داخلی ۹۳.۲ درصد برای بنزین، ۹۱.۱ درصد برای سوخت دیزل و ۶۲ درصد برای نفت خام افزایش داشته است. در سال جاری (به استثنای سوخت دیزل زمستانی) به ۱۰۰٪ خواهد رسید.

اگر تا چند وقت اخیر این جمهوری یک سوم سوخت مورد نیاز و روان کننده‌ها را وارد می‌کرد، اکنون برای اجتناب از موجودی بیش از حد از بازار، آماده صادرات نفت خود است. پیش بینی شده است که حجم مصرف بنزین در کشور در سال ۲۰۱۹ به ۴.۲۸ میلیون تن خواهد رسید در حالی که تولید آن ۴.۶۲ میلیون تن و در سال ۲۰۲۰ به ترتیب ۴.۳۸ میلیون و ۴.۹۵ میلیون تن خواهد بود.

در اواسط ماه سپتامبر سال گذشته، وزارت انرژی اعلام کرد که قزاقستان نیاز مبرم به شروع صادرات بنزین در ماه اکتبر-نوامبر دارد.

در پایان سال، برنامه ریزی برای صادرات ۴۰۰ هزار تن و در سال ۲۰۱۹ به ۱-۱.۲ میلیون تن رسید. در ماه ژانویه، وزیر صادرات بنزین را به ۶۰۰ هزار تن تصحیح کرد.

اولین کشور دریافت کننده قرقیزستان بود که سالانه حدود ۱ میلیون تن سوخت و روان کننده مصرف می‌کرد که می‌توانست جایگزین اصلی تامین کننده فرآورده های نفتی روسی شود.

وزیر انرژی گفت: “ما بنزین را به قرقیزستان به قیمت‌های بازار در دسته‌های حدود ۱۰ هزار تنی ارسال می‌کنیم.” لازم به ذکر است که تفاوت قیمت‌ها برای انواع مختلف فرآورده‌های نفتی در قزاقستان و قرقیزستان بین ۳۰ تا ۷۰ تنگه در هر لیتر است.

برای صادرات سوخت و روانکارها، لازم است که توافقنامه‌های بین دولتی نه فقط با کشورهایی که قصد صادرات به آن را دارند، امضا شود.

روابط با روسیه باید توسط قانون مجددا اصلاح شود و حجم آن مجددا نوشته شود، نرخ توازن احتمالی مشترک نیز باید بالا رود. زمان برای این کار بیش از حد معمول بود. انتظار میرفت قزاقستان در ماه اکتبر شروع به صادرات بنزین به قرقیزستان کند.

با این حال، مذاکرات طولانی‌مدت ایجاد یک بازه قانونی ضروری، تمام برنامه‌ها را متوقف کرد به این ترتیب تحویل در ماه نوامبر یا فوریه آغاز نشد.

در جلسه پارلمانی در روز ۱۴ فوریه، رئیس وزارت انرژی وعده داد که “در پایان سه ماهه اول سال ۲۰۱۹، کشور قصد دارد صادرات بنزین را آغاز کند.” اما، دوباره به تعویق افتاد. مقامات درباره دلایل این امر اظهار نظر نمی‌کنند. امروز، وزارت انرژی قصد دارد اولین سری را در ماه جولای صادر کند.

در حالی که مقامات هر دو کشور مذاکرات کندی در زمینه تامین بنزین انجام می‌دهند، مازاد آن از قزاقستان بدون کنترل رسمی، پرداخت مالیات و مشکلات خاص به قرقیزستان منتقل می‌شود. تنها قرقیزستان بیش از ۵ میلیارد سوم (حدود ۷۱ میلیون دلار) بودجه را از دست می‌دهد.

بر اساس گزارش انجمن صنایع معدنی قرقیزستان، تا یک سوم کل حجم بازار داخلی سوخت و روان کننده‌ها (۲۵۰-۳۰۰ هزار تن در سال) از راه غیرقانونی تامین می‌شود، که سهم زیادی از این قاچاق را بنزین از قزاقستان به خود اختصاص داده است.

در عین حال، بنزین مازاد تأثیر مثبتی بر قیمت خرده فروشی قزاقستان دارد. روند کاهش قیمت در وسط سال گذشته مشخص شده است و از آن زمان تغییری نکرده است.

با توجه به مازاد حاصل در دو ماه اول امسال، پالایشگاه های نفت حتی مجبور شدند حجم تولید را کاهش دهند.
مازاد بنزین (هماانند کسری قبلی) ناشی از بی میلی یا ناتوانی وزارت انرژی در برنامه ریزی تاکتیکی یا استراتژیک به وجود آمده است.

به ویژه اینکه، با افزایش تولید در کارخانجات مدرن، مقامات از واردات بنزین روسیه خودداری نکردند و بیش از حد بنزین AI-92 وارد کردند.

در طول سال، هزینه یک لیتر بنزین با نام تجاری AI-92 از ۱۶۳ به ۱۴۵ تنگه کاهش یافت، اما هنگامی که این مازاد سوخت فروخته شود، قیمت‌ها دوباره افزایش خواهند یافت.

اما همه چیز در رابطه با سوخت دیزلی بسیار ناراحت کننده است: هزینه یک لیتر سوخت تا ۱۹۳ تنگه افزایش یافته است.

در وزارت انرژی، قیمت بالای این نوع سوخت خودرو که در تولید ارزان است، به رشد فصلی مصرف توسط تولیدکنندگان کشاورزی، افزایش فصلی ترافیک حمل و نقل و همچنین به واردات خُرد وابسته است. در همین زمان، آنها “فراموش” شد که اشاره شود برای محافظت از بازار در تابستان گذشته، مالیات غیر مستقیم برای سوخت دیزل ۱۷ برابر افزایش یافت! با این حال، وعده‎ای داده نشده که این معیار موقت تا تاریخ ۱ نوامبر ۲۰۱۸ معتبر باشد.

علاوه بر این، تمرکز مجدد پالایشگاه‌ها روی تولید بنزین اکتان بالا باعث کمبود شدید سوخت دیزل شده است. به این ترتیب که، تولید بنزین سالیانه ۳۱.۵ درصد و سوخت دیزل – ۱۰.۶ درصد افزایش یافته است. به گزارش کمیته آمار وزارت اقتصاد جمهوری قزاقستان، در ماه‌های ژانویه تا مارس امسال ۹۱۶.۵ هزار تن بنزین (از جمله برای حمل و نقل هوایی) تولید شد که ۱۱.۲ درصد بیشتر از سه ماهه اول سال ۲۰۱۸ است.

تولید سوخت دیزل تنها ۴.۷٪ افزایش یافت (تا ۱.۱ میلیون تن). تقاضا برای آن، حتی در زمستان، بیش از عرضه شد، و ب این ترتیب قیمت‌ها بالا رفت.

امروز، پیش بینی قیمت سوخت حتی برای یک یا دو ماه با برنامه قیمت گذاری فعلی امکان پذیر نیست. برای تثبیت قیمت‌ها، تنظیم دولتی بازار سوخت خودرو نه تنها در خرده فروشی (همانطور که قبل از این وجود داشت)، بلکه همچنین در عمده فروشی نیز ضروری است. برای بیش از یک ربع قرن رد یک اقتصاد برنامه ریزی شده معلوم شد که “دست نامرئی بازار” به خودی خود چیزی در جای خود قرار نمی‌دهد.

علاوه بر این، هیچ اطمینانی در مورد آغاز کمبود سوخت وجود ندارد. بنابراین، تقریبا ۱.۵ سال پیش، کانات بوزومبایف، با اشاره به محاسبات متخصصین بین المللی و قزاقستانی، استدلال کرد که کشور تا سال ۲۰۲۳ کمبود بنزین و سوخت دیزل را خواهد داشت و تا این زمان باید چهارمین پالایشگاه ساخته شود.

در حال حاضر، با استناد به داده‌های همان کارشناسان بین‌المللی، به نظر می‌رسد که “به لطف مدرنیزاسیون انجام شده، تاخیر خوبی تا سال ۲۰۲۶-۲۰۲۷ بدست آوردیم”، و همچنین با گازدار کردن وسایل نقلیه، “تا سال ۲۰۳۰ ظرفیت‌های جدید برای بازار داخلی لازم نخواهد بود” .

با توجه به شرایطی که برنامه‌ریزی مدرنیزه کردن پالایشگاه‌های موجود تقریبا دوبار به تأخیر افتاده، ساخت یک کارخانه جدید نباید تا سال ۲۰۳۰ به تعویق بیفتد.

قیمت سوخت باید در برنامه‌های توسعه اقتصاد قرار گیرد. دولت نیاز به عمل مشابهی با بنزین و سوخت دیزل، همانند تورم – برنامه‌ریزی قیمت‌ها در کوریدوری پایدار دارد.

برای ارائه یک محصول استراتژیک مانند سوخت،  که کل اقتصاد کشور را تحت تأثیر قرار می‌دهد، بی‌برنامه بودن بازار غیر قابل قبول است.

برای ساخت استراتژی خاص خود برای توسعه بازار سوخت، نمی‌توان خط مشی قیمت گذاری کشورهای نزدیک و دور را نادیده گرفت.

در غیر این صورت، صادر کنندگان قزاقستانی، که مایل به کسب درآمد اضافی با توجه به تفاوت قیمت‌ها هستند، بنزین را در مسیری که قبلا نورد شده است، صادر خواهند کرد.

در نتیجه، قزاقستان دوباره با کمبود مصنوعی سوخت مواجه خواهد شد. برابری قیمت اجازه خواهد داد که از چنین جریان‌های غیر مجاز و افزایش قیمت حاصل از آنها جلوگیری شود.

مادامی که توافق کشورهای عضو EAEU در ایجاد یک بازار انرژی مشترک تا سال ۲۰۲۵ وجود دارد، قیمت سوخت و روان کننده‌ها در قزاقستان باید به سطح کشورهای عضو اتحادیه رسانده شود. البته، لازم است که همه عوامل موثر بر شکل گیری قیمت نهایی سوخت را مورد توجه قرار دهیم.

 

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

افزایش واردات نفت کره جنوبی از روسیه

به گزارش آژانس رویدادهای مهم نفت و انرژی ” نفت ما ” ، اس‌کی اینوویشن، بزرگترین شرکت انرژی و شیمیایی کره جنوبی واردات نفت از روسیه و سایر صادرکنندگان را افزایش داد.

 مدیرعامل این شرکت گفت: «سهم میعانات گازی ایران بسیار بالا بود ولی آن را با نفت روسیه، قزاقستان و قطر جایگزین کردیم. ما همچنان در حال متنوع کردن منابع نفت خام خود هستیم».

پس از آخرین دور تحریم‌های آمریکا علیه ایران که به بخش نفت این کشور سخت ضربه زد، سئول مجبور شد عرضه‌کننندگان جدیدی پیدا کند.

تحریم‌ها علیه ایران پس از خروج یک‌جانبه واشنگتن از قرارداد برجام دوباره وضع شدند. از آن زمان آمریکا تهدید می‌کند که صادرات نفت ایران را به صفر می‌رساند.

 برخی واردکنندگان نفت خام مثل چین و تایوان، هند، ترکیه، یونان، ژاپن، ایتالیا و کره جنوبی اجازه داشتند نفت ایران را وارد کنند ولی آمریکا این معافیت‌ها را از دوم ماه می لغو کرد و کشورهایی که به واردات از ایران ادامه دهند در خطر تحریم‌های آمریکا قرار می‌گیرند.

کره جنوبی یکی از بزرگترین خریداران میعانات گازی ایران بود.
میعانات گازی نوعی نفت خام فوق‌سبک است که از آن بیشتر برای تولید سوخت خودرو مثل بنزین یا رقیق کردن نفت‌های سنگین استفاده می‌شود.

کره جنوبی سال گذشته حدود ۹ میلیارد دلار برای خرید و آزمایش ۲۳ نوع میعانات گازی مختلف از ۱۵ کشور هزینه کرد تا جایگزین ایران شوند.


ادامه سیر نزولی تولید نفت روسیه

به گزارش آژانس رویدادهای مهم نفت و انرژی ” نفت ما ” ،منابع آگاه اعلام کردند تولید نفت روسیه در ماه جاری به دلیل این که صادرات پس از آلودگی خط لوله دروژپا به اروپا کمتر شد، همچنان روند کاهشی داشته است.

 پنج میلیون تن در خط لوله صادراتی دروژبا ماه گذشته به کلرید ارگانیک آلوده شد و بخشی از این نفت آلوده همچنان در خطوط لوله سیستم دروژبا در بلاروس و اروپای شرقی مانده است.

روسیه موفق شده حدود دو میلیون تن از این نفت آلوده را از دروژبا خارج کند و هفته گذشته با بلاروس توافق کرد یک میلیون تن دیگر را پس بگیرد.

دو منبع صنعتی آگاه به رویترز اعلام کرد: صادرات نفت روسیه از طریق خطوط لوله ترانس‌نفت از جمله دروژبا در فاصله اول تا ۲۶ مه نسبت به ماه گذشته شش درصد کاهش پیدا کرده است.

به گفته منابع آگاه تولید نفت روسیه در مدت مشابه به ۱۱.۱۲۶ میلیون بشکه در روز رسید که کمتر از ۱۱.۱۴۷ میلیون بشکه در فاصله اول تا ۲۱ ماه مه بود. تولید اخیر روسیه پایین ۱۱.۱۸ میلیون بشکه در روز سقف تولید روسیه تحت توافق کاهش تولید با اوپک است.

بحران آلودگی نفت روسیه به همراه صادرات کمتر از سوی ایران و ونزوئلا، قیمت‌های جهانی نفت را بالا برده است.

وزارت انرژی روسیه هنوز درباره این وضعیت اظهارنظر نکرده است. تاکنون روسیه موفق شده بخشی از جریان صادرات نفت به بلاروس، اوکراین و اسلواکی را از سر بگیرد.

شرکت انرژی بل نفت‌کیم بلاروس روز دوشنبه اعلام کرد: بلاروس روز جمعه پمپاژ نفت آلوده به سوی روسیه را آغاز کرد و تا پایان روز یکشنبه ۸۰ هزار تن از آن را به روسیه پس فرستاد.

پالایشگاه نفت موزیر بلاروس با ظرفیت برنامه‌ریزی شده در حال فعالیت است در حالی که پالایشگاه نووپلوتکسهمچنان پس از آلودگی نفت دروژبا با ظرفیت کمتری فعالیت می‌کند.

بر اساس گزارش رویترز، در پی مذاکرات رده بالایی که هفته گذشته انجام گرفت نخست وزیر بلاروس اعلام کرد: روسیه تأیید کرده که آماده است خسارات وارده در نتیجه آلودگی نفت را جبران کند.