نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

تصمیمی برای افزایش قیمت بنزین گرفته نشده

پس از اجرای طرح الزام استفاده از کارت سوخت شخصی، زمزمه‌هایی مبنی بر سهمیه‌بندی و اصلاح قیمت بنزین به گوش رسید، اما آنطور که مسوولان دولتی اعلام کرده‌اند فعلا خبری از سهمیه‌بندی و اصلاح قیمت این فرآورده نفتی نیست و هنوز دولت تصمیم نهایی در این باره را اتخاذ نکرده است.
به‌گزارش میز نفت ، ساماندهی مصرف و قاچاق بنزین فکر احیای کارت سوخت را در دولت ایجاد کرد تا شاید از این طریق  وضعیت سوخت در کشور سر و سامان یابد که برای این مساله نیز برنامه‌های متعددی در نظر گرفته شد و درنهایت میزان سهمیه کارت سوخت جایگاهداران به ۲۰ لیتر در هر بار سوخت‌گیری کاهش یافت. در این بین، صحبت‌های زنگنه در ماه گذشته درباره احتمال سهمیه‌بندی و افزایش قیمت بنزین در لایحه بودجه سال جاری این شائبه را به وجود آورد که دولت برنامه‌هایی در این راستا داشته باشد؛ چراکه وی رخ‌دادن هر اتفاقی در این باره را ممکن دانست.

اما در آخرین اظهار نظرها در این باره، فاطمه کاهی – سخنگوی شرکت پخش فرآورده‌های نفتی – در این باره به ایسنا گفت: تاکنون مصوبه‌ای در این باره ابلاغ نشده است و اطلاعی نیز از برنامه دولت و مجلس در این‌باره نداریم.

به گفته وی، شرکت پخش فرآورده‌های نفتی مجری اجرای این طرح است و اگر برنامه‌ای از سمت دولت و مجلس مصوب و به ما ابلاغ شود، اجرایی خواهد شد اما تاکنون مصوبه‌ای ابلاغ نشده است.

چندی پیش هم علی ربیعی – سخنگوی دولت – ضمن اشاره به این‌که هنوز هیچ سناریویی برای سهمیه‌بندی و اصلاح قیمت بنزین تعیین نشده است، گفت: چند سناریوی مختلف در این زمینه در دولت مطرح است که سعی کردیم نظر اقتصاددان‌ها، کارشناسان و جامعه‌شناسان را هم بگیریم.

به گفته وی، دیدگاه‌های کارشناسان اقتصادی و اجتماعی به سازمان برنامه و بودجه و وزارتخانه‌های اقتصادی اعلام شده است. چند سناریو برای اصلاح قیمت مطرح شده، اما هنوز تصمیم نهایی گرفته نشده است.

این صحبت‌ها در شرایطی است که در حال حاضر ظرفیت تولید بنزین ایران حدود ۱۱۰ میلیون لیتر در روز و متوسط میزان مصرف حدود ۹۴ میلیون لیتر در روز اعلام شده است. از سوی دیگر سرانه خودروها در ایران به ازای هر ۱۰۰۰ نفر ۲۴۰ دستگاه و متوسط مصرف روزانه بنزین در سال ۱۳۹۷ حدود ۸۸ میلیون لیتر بوده است. بر اساس اعلام مؤسسه مطالعات و کنترل ترافیک تهران، مصرف بنزین طی سال‌های ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۷ کمی کمتر از ۵۰ درصد افزایش داشته است.

علاوه‌بر این، سال گذشته ایران از فهرست کشورهای وارد کننده بنزین خارج شد که همین مساله لزوم توجه به میزان مصرف را بیش‌تر کرده است. بسیاری از کارشناسان بر این باورند که برای کاهش مصرف بنزین می‌توان در مرحله اول به تولید و استفاده از خودروهای کم مصرف روی آورد. سیاست بعدی با توجه به حجم ذخایر گاز کشور می‌تواند برنامه جایگزینی سوخت CNG با بنزین باشد. همچنین گسترش حمل و نقل عمومی یا سیاست‌های قیمتی نیز می‌تواند باعث کنترل و کاهش مصرف بنزین باشد.

فرید عامری – مدیرعامل اسبق شرکت ملی پخش – هم در این‌باره به ایسنا گفت: در سطح کلان این مساله باید به سیاست‌های قیمتی توجه شود چرا که تنها این مساله می‌تواند مشکلات موجود در عرضه بنزین را کاهش دهد، اما با توجه به شرایط معیشت مردم در شرایط فعلی افزایش مضاعفی را به خانواده‌ها وارد می‌کند.

وی با بیان این‌که  می‌توان از کارت سوخت برای اجرای سیاست‌هایی که زمانی قرار بود اجرایی شود اما اکنون به دستور مجلس شورای اسلامی متوقف شده است، استفاده کرد، اظهار کرد: اگر زمانی بخواهیم به سمت دو نرخی شدن پیش برویم، کارت هوشمند ابزاری است که می‌توان برای اعمال این سیاست از آن استفاده کرد.

به گفته عامری، سیاست دو نرخی شدن قیمت بنزین در شرایط فعلی بسیار مناسب است؛ چرا که می‌توان با سازوکارهایی قیمت را به گونه‌ای افزایش داد که به تمام اقشار فشار وارد نشود و این مساله نه تنها عدالت اجتماعی است بلکه موجب افزایش درآمدهای دولتی نیز می‌شود.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

سوخت زیستی چیست؟ کاربردها و انواع سوخت زیستی

سوخت زیستی چیست؟

بحران انرژی، آلودگی‌ها و آثار زیست‌محیطی ناشی از استفاده سوخت‌های فسیلی، باعث شده است تا بشر به استفاده از انرژی‌های تجدیدپذیر روی آورد. یکی از انواع انرژی‌های تجدیدپذیر سوخت زیستی (biofuel) می‌باشد که به سه صورت جامد، مایع و گاز می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد.

محتوای انرژی سوخت زیستی از منابع زیستی و مواد آلی که بدن موجودات زنده را می‌‌سازند به وجود آمده است. در واقع سوخت زیستى نوعى از سوخت است که از منابع زیست‌توده (بیومس‌) به وجود مى‌آید. این بدان معناست که ماهیت سوخت زیستى به گیاهان برمی‌گردد و همین امر موجب تجدیدپذیر بودن آن می‌شود.

در سال‌های اخیر محبوبیت سوخت‌های زیستی به دلیل افزایش قیمت نفت و نیاز به تأمین امنیت انرژی، افزایش یافته است. جوانب مثبت و منفی زیادی در مورد استفاده از سوخت‌های زیستی به عنوان یک منبع انرژی وجود دارد که همین امر موجب انتقاد و نارضایتی برخی از جوامع علمی شده است.

منبع اصلی انرژی در زیست‌توده‌ها انرژی خورشید است که طی فرایند فوتوسنتز در گیاه ذخیره می‌شود. این انرژی ذخیره شده در گیاهان و زیست‌توده‌ها ‌می‌تواند طی فرایندهای مختلف حرارتی، تبدیل شیمیایی و تبدیل بیوشیمیایی به انرژی قابل استفاده برای انسان تبدیل شود.

انواع سوخت زیستی

سوخت‌های زیستی دارای انواع مختلفی می‌باشند. تنوع در این مواد زیاد است لذا از جنبه‌های مختلفی دسته بندی می‌شوند؛ ازجمله دسته بندی‌هایی که برای سوخت زیستی وجود دارد دسته بندی براساس ماده اولیه و دسته بندی براساس حالت فیزیکی است که در ادامه به تفصیل به آن‌ها پرداخته خواهدشد.

انواع سوخت زیستی بر اساس ماده ‌اولیه

سوخت‌های‌زیستی، به‌ ویژه سوخت‌های‌زیستی مایع را بر اساس مواد اولیه مورد استفاده در تولید آن‌ها، به چند نسل تقسیم‌بندی نموده‌اند: نسل اول، دوم، سوم و چهارم. با رشد و ظهور هر نسل، بهبود و افزایش تولید این سوخت‌ها حاصل شده است.

نسل اول سوخت زیستی

سوخت‌های نسل اول یا سوخت‌های‌زیستی معمولی، سوخت‌های تولید شده از محصولات غذایی و زراعی می‌باشد. با تولید این نوع از سوخت زیستی، امنیت غذایی و بحران‌های ناشی از آن ایجاد می‌شود.

نسل اول سوخت‌های‌زیستی از قند، نشاسته، روغن و چربی‌ حیوانی و گیاهی به‌دست می‌آیند که با استفاده از فرایند‌ها یا فناوری‌هایی که در حال حاضر شناخته شده، تولید می‌شوند. این سوخت‌ها شامل ‌دیزل‌زیستی، ‌الکل‌زیستی، اتانول و گاز‌های‌زیستی مانند متان می‌باشند.

در این نسل مواد غذایی با ارزش و بعضاً استراتژیک فقط برای تولید سوخت زیستی باید کشت شود که این امر موجب به خطر انداختن امنیت چرخه غذایی می‌شود و هم‌چنین کشت محصولات برای تولید سوخت زیستی لزوماً اقتصادی نمی‌باشد.

نسل دوم سوخت زیستی

نسل دوم سوخت‌های‌زیستی از محصولات غیر غذایی یا ضایعات کشاورزی، به ویژه زیست‌توده‌های لیگنوسلولزی تولید می‌شوند. مواد اولیه این نسل از سوخت‌ها، جزو مواد غذایی محسوب نمی‌شوند.

مواد اولیه مورد استفاده در این نسل، می‌تواند ضایعات و پسماندهای محصولات کشاورزی و غذایی باشد و یا محصولاتی که ارزش تغذیه‌ای برای انسان ندارند و در زمین‌های نامرغوب با هزینه‌های جاری بسیار کم رشد می‌کنند. هم‌چنین ضایعات فضای سبز و جنگل‌ها نیز جزو مواد لیگنوسلولزی هستند که موجب تولید سوخت‌های‌زیستی نسل دوم می‌شوند.

با وجود مزایای فراوان این نسل از سوخت‌ها، ممکن است استخراج سوخت از مواد اولیه ذکر شده دشوار باشد. به عنوان مثال، ممکن است یک سری از پیش‌تیمارهای فیزیکی و شیمیایی برای تبدیل زیست‌توده لیگنوسلولوزی به سوخت‌های مایع مورد نیاز باشد.

نسل سوم سوخت زیستی

آزمایشات فراوانی بر روی جلبک‌ها به عنوان منبع غنی از چربی برای تولید سوخت‌های‌زیستی مایع انجام شده است. با استخراج چربی و هم‌چنین استفاده مستقیم از این جلبک‌ها، سوخت‌های‌زیستی نسل سوم تولید شده‌اند.

پرورش و کشت جلبک‌ها به عنوان منبع غنی از چربی برای اولین بار در سال‌های ۱۹۷۸ تا ۱۹۹۶ در آمریکا مورد آزمایش قرار گرفته است. ایده پرورش این جلبک‌ها در تصفیه‌خانه فاضلاب نیز توسط محققان آمریکایی پیشنهاد شده است.

تولید جلبک برای تولید سوخت هنوز در مقیاس تجاری، جایگاه خود را نیافته است اما مطالعات امکان‌سنجی برای دستیابی به عملکرد بالا صورت گرفته است. تولید سوخت‌های نسل سوم باعث کاهش تولید مواد غذایی نمی‌شود و هم‌چنین نیازی به زمین‌های کشاورزی و آب شیرین نیست.

نسل چهارم سوخت زیستی

نسل چهارم سوخت‌های زیستی از گیاهان مهندسی‌شده یا زیست‌توده که ممکن است عملکرد انرژی بیشتر داشته باشند، تشکیل شده است. این نوع از مواد نیاز کمتری به شکست سلولزی دارند و هم‌چنین قادر به رشد در زمین‌های غیر کشاورزی و بدون آب هستند

انواع سوخت زیستی براساس حالت فیزیکی

سوخت زیستی استحصال شده از زیست‌توده‌ها با توجه به نوع فرایند و هدف مورد نظر به صورت‌های مختلف می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد. سوخت‌های‌زیستی از نظر خصوصیات فیزیکی به سه گروه جامد، مـایع و گاز دسته‌بندی می‌شوندکه با توجه به ویژگی هرکدام از آن‌ها، کارایی متفاوتی را به خود اختصاص داده‌اند.

سوخت زیستی جامد

یکی از راحت‌ترین روش‌های استحصال انرژی از زیست‌توده‌ها، سوزاندن و استفاده مستقیم از انرژی آن‌ها در حالت جامد می‌باشد. یکی از قدیمی‌ترین سوخت‌های مورد استفاده توسط انسان‌ها که امروزه به عنوان سوخت زیستی جامد شناخته می‌شود، ضایعات کشاورزی و گیاهان بوده است که برای تهیه انرژی گرمایی یا روشنایی از آن‌ها استفاده می‌کردند.

اصطلاح سوخت زیستی جامد می‌تواند در ظاهر کمی گمراه کننده باشد زیرا بسیاری از افراد گمان می‌کنند که سوخت‌های‌زیستی فقط با انجام برخی فرایندهای پیشرفته تولید می‌شوند. اما در حقیقت، هر ماده تجدیدپذیر و زیستی که قابل سوختن باشد، به عنوان سوخت زیستی تلقی می‌شود. از منابع اولیه سوخت‌های‌زیستی می‌توان به ضایعات چوبی، تفاله‌های محصولات کشاورزی، نیشکر، غلات، زباله خانگی، زغال چوب، روغن گیاهان و سبزیجات اشاره کرد که همگی این منابع جامد بوده و قابلیت سوزاندن دارند.

امروزه نیز مانند گذشته مصرف زیست‌توده جامد به دلیل ارزانی و در دسترس بودن این نوع سوخت، بسیار گسترده است. خانواده‌‌های کوچک به خصوص در نواحی روستایی، ویلایی، واحدهای کوچک و بزرگ صنعتی و تجاری، استفاده از زباله‌سوزها در نیروگاه‌ها و حتی در رستوران ‌ها برای طبخ طبیعی غذا می‌‌توانند از این سوخت به راحتی بهره‌مند شوند.

اغلب تولید و پردازش سوخت‌های‌زیستی جامد که در یک ساختار مناسب قرار دارند؛ ضروری نیست اما از سوی دیگر، برخی از زیست‌توده‌های جامد مانند خاک اره که ارزش حرارتی چندان بالایی ندارند، طی فرایندهایی متراکم می‌شوند و به صورت پلت مورد استفاده قرار می‌گیرند. از مزایای متراکم کردن زیست‌توده‌ها می‌توان به افزایش ارزش حرارتی، حمل‌ونقل آسان و ذخیره‌سازی مقرون‌به‌صرفه اشاره نمود. هم‌چنین برخی از زیست‌توده‌های دیگر مانند زباله‌های شهری باید تفکیک شوند و پیش‌تیمارهای لازم مانند برش، خشک کردن و متراکم‌سازی جهت سوزاندن در زباله‌سوزها بر روی آن‌ها صورت بگیرد.

به دلیل آن که سوخت زیست‌توده جامد از ضایعات درختان و گیاهان است، پس از سوخته‌شدن همان مقدار کربن‌دی‌اکسید جذب شده توسط گیاهان را به محیط باز می‌گرداند و این ویژگی سبب پاک بودن این سوخت شده است. طبق اعلام وزارت انرژی ایالات متحده که در تحقیقاتی به بررسی تأثیر دو سوخت زیستی و سوخت‎های‌فسیلی بر گرمایش جهانی پرداخته است، هنگامی که تمام جوانب مورد توجه قرار می‌گیرند، استفاده از سوخت‌های‌زیستی به جای زغال سنگ، منجر به کاهش ۱۴۸ درصدی پتانسیل گرم شدن زمین در نیروگاه می‌شود

سوخت زیستی مایع

پرکاربردترین سوخت زیستی که در دهه‌های اخیر بسیار مورد توجه دانشمندان و دولت‌های سراسر جهان واقع شده است، سوخت‌های‌زیستی مایع می‌باشد. این سوخت‌ها توسط فرایندهای مختلف شیمیایی و زیستی تولید می‌شوند که به دلیل افزایش روزافزون جوامع از سوخت‌های‌زیستی مایع، تحقیقات فراوانی در خصوص تولید آن‌ها صورت گرفته است.

سوخت‌های‌زیستی مایع در استراتژی ملی منبع انرژی بسیاری از کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه گنجانده شده‌اند و کشورهایی مانند ایالات متحده، برزیل، عضوهای اتحادیه اروپا و تعدادی دیگر برای کاهش تولید گازهای گلخانه‌ای تلاش می‌کنند و برای کمبود ذخیره انرژی آماده می‌شوند.

مهم‌ترین و پرمصرف‌ترین سوخت‌های زیستی مایع عبارت‌اند از اتـانول‌زیستی، بـا سـهم بـیش از ۸۰ درصـد از تولیـد و مصرف سوخت‌های‌زیستی مایع در جهان، و پس از آن دیزل‌زیستی با سهم کم‌تر از ۲۰ درصد. سـایر سـوخت‌هـایی زیستی مایع از قبیل بوتانول زیستی، کروزین زیستی و … سهم بسیار کوچکی در این میان دارند. در ادامه به توضیح درباره دو نوع از مهم‌ترین و پرکاربردترین سوخت‌های زیستی مایع می‌پردازیم.

اتانول‌زیستی

با توجه به اهمیت جایگزین نمودن یک سوخت تجدیدپذیر به‌جای سوخت‌های‌فسیلی، اتانول‌زیستی مورد توجه بسیاری از محققان و دولت‌ها قرار گرفته است. ویژگی‌ها و موارد مصرف این سوخت باعث شده است تا بـیش از ۸۰ درصـد از تولیـد و مصرف سوخت‌های‌زیستی مایع در جهان را به خود اختصاص دهد.

تولید و مصرف اتانول‌زیستی به عنوان مهم‌ترین و پرمصرف‌ترین سـوخت‌زیسـتی در جهان، در دو دهه اخیر، گسترش و افزایش قابل توجهی یافته است. افزایش بیش از ۵ برابـری تولیـد و مصـرف اتـانول‌زیستی در جهان در طی دو دهه اخیر و گسترش بهره‌گیری از اتانول‌زیستی در بخش بزرگی از کشورهای جهان، همگی نشان‌دهنده اهمیت استراتژیک سوخت‌های‌زیستی مایع به ویژه اتانول‌زیستی در جهان می‌باشد.

اتانول‌زیستی از سه گروه مواد قندی، مواد نشاسته‌ای و مواد سلولزی تهیه می‌شود که هریک از این منابع شامل زیرمجموعه‌ای از مواد دیگر می‌شوند. از جمله مواد قندی می‌توان به شربت نیشکر، ملاس نیشکر، ملاس چغندرقند، خرما، میوه‌های شیرین و… اشاره کرد. هم‌چنین مواد نشاسته‌ای شامل ذرت، گندم، سایر غلات، برنج و … می‌شوند. باگاس نیشکر، کاه گندم و سایر غلات، ضایعات چوبی، کاغذ ضایعاتی، ضایعات کارخانه چوب و پسماندهای شهری در گروه مواد سلولزی قرار می‌گیرند.

یکی از روش‌های تولید اتانول، تخمیر می‌باشد. در این روش در اثر متابولیز یک گونه از مخمرهای قندی در غیاب اکسیژن، اتانول و کربن‌دی‌اکسید تولید می‌شود. همانطور که بیان شد، منابع اولیه تولید اتانول‌زیستی از سه ماده اولیه قند، نشاسته و سلولز تهیه می‌شود. به دلیل محدود بودن منابع قندی و نشاسته‌ای موجود در جهان، قیمت بالای این منابع از یک سو و تخریب جنگل‌ها و تبدیل آن‌ها به زمین‌های کشاورزی برای کشت دانه‌های نشاسته‌ای از سوی دیگر این دو منبع عمده تولید اتانول‌زیستی را به لحاظ اقتصادی و زیست‌محیطی به دو منبع نامناسب تبدیل کرده است و استفاده از مواد با پایه لیگنوسلولزی بسیار مورد توجه قرار گرفته است. تولید مقدار ۱۰ میلیون تن از این مواد در سال، آن‌ها را به فراوان‌ترین زیست‌توده تجدیدپذیر در جهان تبدیل کرده است. ساختمان مواد لیگنوسلولزی از سه بخش سلولز، همی‌سلولز و لیگنین تشکیل شده است. به منظور تبدیل مواد لیگنوسلولزی به اتانول‌زیستی پیش از فرایند تخمیر ابتدا با فرایند هیدرولیز آن‌ها را به گلوکز تبدیل کرده سپس گلوکز با فرایند تخمیر به اتانول‌زیستی تبدیل می شود. در حالت کلی سه روش هیدرولیز یک مرحله‌ای با اسید غلیظ، هیدرولیز دو مرحله‌ای با اسید رقیق و هیدرولیز آنزیمی برای تبدیل مواد لیگنوسلولزی به اتانول‌زیستی وجود دارد.

با توجه به مزایا و ویژگی‌های منحصر به فرد اتانول‌زیستی، کاربردهای زیادی می‌توان برای این سوخت تعریف کرد، از مهم‌ترین کاربردهای آن می‌توان به مصرف آن به عنوان سوخت اشاره کرد، به گونه‌ای که بیش از ۸۰ درصد اتانول تولیدی در جهان از نوع اتانول‌سوختی می‌باشد و این روند یعنی مصرف آن به عنوان سوخت روز به روز در حال افزایش است.

یکی از موارد سوختی اتانول‌زیستی در سوخت بنزین-الکل می‌باشد. بسیاری از ماشین‌ها می‌توانند مخلوطی از ۸۵ درصد اتانول و ۱۵ درصد بنزین را که به آن E85 می‌گویند را بسوزانند. این سوخت عدد اکتان بالاتری نسبت به بنزین خالص دارد و کامل‌تر از بنزین معمولی می‌‌سوزد، بنابراین میزان گازهای آلاینده کم‌تری تولید می‌کند. البته این سوخت‌ها مشکلات خاص خود را هم دارند، اتانول ممکن است به برخی از بخش‌های موتور مثل واشرهای لاستیکی آسیب بزند.

همچنین از اتانول زیستی به دلیل کارایی بالا و داشتن کم‌ترین اثر مضر به عنوان ضدعفونی کننده دست در محیط‌های بیمارستانی و زندگی روزمره مورد استفاده قرار می‌گیرد و از بیماری‌های عفونی و بیماری‌های واگیردار جلوگیری می‌کند. علاوه بر کاربردهای بیان شده، اتانول زیستی در صنایع مختلف مانند صنایع دارویی، صنایع بهداشتی و آرایشی، صنایع شیمیایی، صنایع غذایی و …  نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد و کاربردهای فراوانی دارد

دیزل زیستی

دومین سوخت زیستی مایع که می‌تواند به عنوان یک سوخت مایع تجدیدپذیر و امیدبخش، جایگزین سوخت‌های فسیلی شود، دیزل زیستی است. دیزل‌زیستی نیز مانند اتانول قابلیت استفاده به عنوان سوخت در خودروها را دارد و هم‌چنین می‌تواند با سوخت دیزل نفتی مخلوط شود.

دیزل زیستی، مونوآلکیل‌استر اسیدهای چرب است که عموماً از روغن‌های گیاهی در حضور کاتالیست حاصل می‌شود. علاقه به استفاده از دیزل‌زیستی ناشی از شباهت ذاتی آن با سوخت‌های‌نفتی است که به آن اجازه می دهد همه خواص اصلی مهم این سوخت‌ها را داشته باشد و در عین حال زیست تجزیه‌پذیر، غیرسمی و از همه مهم‌تر اینکه کربن خنثی نیز می‌باشد. در حقیقت موتورهای احتراق داخلی رایج بر دو اصل بدون نیاز به اصلاح یا نیاز به اندکی اصلاح برای تغییر از حالت مصرف سوخت‌نفتی به سوخت‌زیستی طراحی می‌شوند.

دیزل‌زیستی از روغن‌های گیاهی و چربی‌ حیوانی که شامل مولکول‌های تری‌گلیسیرید هستند، تشکیل می‌شود. عمومی‌ترین نوع خوراک برای تولید دیزل‌زیستی، روغن‌های گیاهی خوراکی تصفیه شده‌ هستند که از دانه‌هایی هم‌چون سویا، کلزا، دانه آفتاب‌گردان، خرما، نارگیل و دانه کتان به‌دست می‌آیند. واکنش بین تری‌گلیسیریدها و الکل‌های با زنجیره کربنی کوتاه، هم‌چون متانول و اتانول را تبادل‌استری می‌نامند. واکنش تبادل‌استری در حضور یک کاتالیست بازی، اسیدی یا آنزیمی انجام می‌شود. اغلب  در صنعت از کاتالیست‌های بازی همگن مانند هیدروکسید سدیم و پتاسیم به علت ارزان و راحت بودن، برای تبادل‌استری استفاده می‌شود. هم‌چنین در سال‌های اخیر، چند آنزیم لیپولیتیک از میکروارگانیسم‌های اکسترمولیفیک کشف و تعیین مشخصه شده‌اند. لیپازها و استراز‌ها از ترمواسیدوفیل و ترموآلکیلوفیل‌های بی‌هوازی مشتق شده‌اند که قابلیت کاتالیست‌زیستی برای تولید دیزل‌زیستی را دارند ولی هم‌چنان استفاده از آنزیم‌ها در صنعت اقتصادی محسوب نمی‌شود.

همانگونه که ذکر گردید سوخت‌های‌زیستی نسل سوم از جلبک‌ها به عنوان ماده اولیه تولید سوخت استفاده می‌کنند. ریزجلبک‌ها بزرگ‌ترین میکروارگانیسم‌های اتوتروفیک با زندگی گیاه مانند، در جهان هستند. ریز جلبک‌ها از طریق سنتز زندگی می‌کنند و به دلیل نرخ رشد بالای خود به سرعت می‌توانند مقادیر قابل ملاحظه‌ای چربی را نسبت به گیاهان زمینی جمع‌آوری کنند و همزمان با تغییر مسیرهای سنتتیک‌زیستی برای ذخیره‌سازی به عنوان چربی‌های طبیعی استفاده شوند. روغن ریزجلبک‌ها و زیست‌توده مصرفی به عنوان مواد اولیه و منابع بالقوه خوب برای دیزل‌زیستی پیشنهاد شده است. انرژی ذخیره‌شده در چربی موجود در ریزجلبک‌ها دو برابر اتم‌های کربن در کربوهیدرات‌ها است که به طور مستقیم به دو برابر انرژی سوختی تبدیل می‌شود و در نتیجه ریزجلبک‌ها بیش‌تر از گیاهان زمینی برای تولید سوخت‌های زیستی مناسب هستند.

تکنولوژی تولید دیزل‌زیستی در مقیاس بزرگ برای ریز جلبک‌ها در حال حاضر وجود دارد. سیستم‌های استخر روباز به راحتی قابلیت بزرگ شدن را دارند. در بزرگ‌نمایی تولید زیست‌توده ریزجلبک برای تولید دیزل‌زیستی باید از عوامل مختلف برای کمک در تضمین یک فرایند اقتصادی امکان‌پذیر، استفاده کرد. این عوامل شامل مجموعه‌ای از روش‌های کشت (سیستم باز یا بسته)، استفاده از ریز جلبک‌ها با یک مزیت رقابتی برای جلوگیری از آلودگی، تأمین مواد مغذی و دی‌اکسید‌کربن و منبع آب است که هیچ اثر محیطزیستی نداشته باشد.

با توجه به ویژگی‌های منحصر به فرد دیزل‌زیستی مانند خواص سوختی شبیه دیزل با پایه­ نفتی، عدد ستان و نقطه ابری شدن و خاصیت روانی بالا نسبت به سوخت­‌های‌ فسیلی، این سوخت به عنوان جایگزین و یا مکمل سوخت‌ دیزل (گازوئیل) محسوب می‌شود. علاوه بر این کاربرد، از دیزل‌زیستی به عنوان روان‌کننده، ماده اولیه تولید هیدروژن در پیل­‌های سوختی، پاک‌کننده لکه‌های روغن و… استفاده می‌کنند

سوخت‌های زیستی مایع در ایران

در ایران نیز مانند سایر کشورهای دنیا تولید و گسترش استفاده از سوخت‌های تجدیدپذیر رو به افزایش می‌باشد. در میان انرژی‌های تجدیدپذیر سوخت‌های زیستی از جمله سوخت زیستی مایع با شیب کم‌تری در حال پیشرفت است.

پیشنهاد بهره‌گیری از اتانول‌زیستی به عنوان افزودنی بنزین در سال ۱۳۸۰ شمسی توسط انجمن صنفی تولیدکنندگان اتانول ایران مطرح گردید. در نهایت، در سال ۱۳۸۷ طرح اختلاط اتانول زیستی با بنزین به میزان ۵ درصد (بنزین ۵ درصد) به صورت طرح اولیه در استان خوزستان و سپس به تدریج در سراسر کشور، به تصویب وزارت نفت و شرکت‌های تابعه رسید. این طرح قرار بوده است که در سراسر کشور گسترش یابد و حتی میزان اختلاط اتانول با سوخت به ۱۰ درصد افزایش یابد؛ اما آمار مشخصی در خصوص میزان اجرایی شدن آن وجود ندارد. پتانسیل تولید اتانو‌ل‌زیستی به میزان مورد نیاز برای اجرای طرح بنزین E5 و حتی E10 در کشور وجود دارد؛ لیکن این توانایی بالقوه می‌بایست در بخش‌های کشاورزی، صنعتی و مدیریت زایدات و ضایعات و پسماندها به توانایی بالفعل تبدیل گردد.

در مورد دیزل‌زیستی، هنوز طرح مصوب و در حال اجرایی در بخش سوخت کشور وجود ندارد. البته یک مورد کارخانه تولیدی صنعتی در استان اصفهان به بهره‌برداری رسیده بوده است که ادامه فعالیت این کارخانه با مشکل مواجه شده است. لیکن،به نظر می‌رسد که مناسب‌ترین و قابل اجراترین طرح بهره‌گیری از ۲ درصد دیزل‌زیستی در سوخت دیزل کم‌سولفور و با کیفیت بالایی باشد که قرار است برای مصرف خودروهای دیزل سبک و اتوبو‌س‌های شهری عرضه گردد

سوخت زیستی گازی

در میان منابع تجدیدپذیر، یکی از قدیمی‌ترین سوخت‌های مورد استفاده، گاز زیستی است که در بسیاری از نقاط جهان خصوصاً هند در حال استفاده می‌باشد. این سوخت که از فرایند هضم به وجود می‌آید، سوخت تمیزی است که آلودگی زیست‌محیطی ایجاد نمی‌کند.

منابع زیست‌توده حاوی ترکیبات آلی با مولکول‌های درشت زنجیر می‌باشد که در طی فرایندهای هضم، در نهایت به مولکول‌های ساده گازی تبدیل می‌شوند. گاز زیستی از تخمیر مواد زاید آلی در شرایط بی‌هوازی حاصل می شود و دارای ۶۰ تا ۷۰ درصد متان و ۳۰ تا ۴۰ درصد دی‌اکسید‌کربن و مقادیر ناچیزی از گازهای دیگر مانند هیدروژن، نیتروژن، اکسیژن، منواکسید کربن و سولفید هیدروژن است و همان‌طور که مشخص است قسمت اعظم این گاز از متان و دی‌اکسید‌کربن تشکیل شده است ولی در عین حال نسبت ترکیبات مختلف آن بستگی به نوع مواد اولیه و نیز تا حدودی به میزان حرارت محیط و زمان توقف مواد در مخزن تخمیر دارد. گاز زیستی منبع با ارزشی از انرژی است که اغلب به هدر می‌رود. اگر متان با ایمنی کامل جمع‌آوری شود و به‌درستی ذخیره گردد، می‌تواند منبع مهمی از انرژی باشد. از این گاز می‌توان به عنوان یک حامل انرژی مستقیماً در تأمین انرژی حرارتی و روشنایی ساختمان‌ها استفاده نمود یا اینکه جهت تولید برق در ژنراتورهای گازی آن را بکار برد.

این مخلوط گازی دارای ارزش حرارتی ۱۵ الی ۲۵ مگاژول به ازای هر مترمکعب بوده (۴٠ تا ٧٠ درصد ارزش حرارتی گاز طبیعی) و در صورت تبدیل به برق با استفاده از موتورهای گاز زیستی سوز، از هر متر مکعب گاز طبیعی ٣ کیلووات ساعت برق حاصل می شود. این گاز بوی ‏قابل تشخیص مانند تخم‌مرغ گندیده دارد و از هوا سبک‌تر می باشد.

هضم بی‌هوازی، تجزیه بیولوژیکی مواد آلی در غیاب اکسیژن است که نتیجه این فرایند تولید گاز زیستی و مواد تثبیت شده می‌باشد. بارزترین نمونه این فرایند در لندفیل‌ها است. از طرف دیگر هاضم‌های مخزنی نیز به علت سرعت هضم مواد عالی در برابر لندفیل‌ها به‌شدت مورد توجه قرار گرفته‌اند. گاز زیستی تولیدی به خاطر داشتن گاز درصد بالایی از متان دارای ارزش حرارتی متوسطی بوده و می‌تواند برای مصارف خانگی و صنعتی به‌کار رود. فضولات دامی و پسماندهای کشتارگاهی، زائدات کشاورزی، پسماندها و پسابهای صنایع غذایی، فاضلاب و پسماندهای فسادپذیر شهری از جمله مواردی است در فرایند هضم بی‌هوازی برای تولید گاز زیستی به‌کار می‌روند.

تولید گاز زیستی تنها به دستگاه‌های گاز زیستی ختم نمی‌شود. سالیانه هزاران تن زباله در شهرهای مختلف با کمک دفن بهداشتی دفع می‌گردد. بخش قابل‌توجهی از زباله‌های خانگی تولیدی را مواد آلی قابل تجزیه بیولوژیکی تشکیل می‌دهد. این مواد آلی پس از دفن به عنوان منبع غذایی میکروارگانیسم‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند. در ابتدای دفن زباله مقدار اندکی اکسیژن در لابه‌لای آن‌ها محبوس شده و میکروارگانیسم‌ها به‌صورت هوازی به تجزیه بیولوژیکی مواد آلی می‌پردازند. لیکن خیلی زود اکسیژن محبوس به اتمام رسیده و فرایند به صورت کاملاً بی‌هوازی ادامه می‌یابد. محصولات عمده فرایند بی‌هوازی، گازهایی هم‌چون متان و دی‌اکسیدکربن می‌باشد. هرچند مقادیری از سولفید هیدروژن، آمونیاک، هیدروژن، نیتروژن و مجموعه گازهای آلی غیر متانی نیز تولید می‌گردد. مجموعه گازهای تولیدی در محل دفن زباله را گاز زیستی می‌نمایند

 

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

احتمال افزایش قیمت بنزین طی روز‌های آینده

عضو هیات‌رئیسه مجلس شورای اسلامی با اعلام این که دولت به دنبال کسب اجازه افزایش قیمت بنزین از شورای هماهنگی سران قواست‏، گفت: آنطور که پیداست دولت می‌خواهد بنزین سهمیه را به قیمت ۶۰۰ تومان عرضه و قیمت بنزین آزاد را بین ۱۵۰۰ تا ۲۰۰۰ تومان کند

احتمال افزایش قیمت بنزین

احمد امیرآبادی افزود:‌ مجلس بارها مخالفت خود را مبنی بر افزایش قیمت بنزین اعلام کرده و حالا که دولت از اصرار خود ناامید شده، سراغ شورای هماهنگی سران قوا رفته است. وی با تاکید دوباره مبنی بر مخالفت مجلس با افزایش قیمت بنزین، اظهار داشت:‌ اگر هم قرار است این مهم رخ دهد باید طبق قانون هدفمندی یارانه‌ها منابع حاصل از آن به مردم بازگردانده شود.

نماینده مردم در مجلس اظهار داشت:‌ در قانون تکلیف این منابع مشخص شده؛ یا باید در بخش درمان هزینه شود‏‏ یا تولید یا اینکه باید به صورت یارانه نقدی و غیرنقدی در اختیار مردم قرار بگیرد. وی تشریح کرد: وضعیت درمان در کشور افتضاح است؛ اکثر بیمارستان‌ها مطالبات کلانی از شرکت‌های بیمه دارند که این بدهی‌ها روی عملکرد آنها تاثیرگذار است و حتی برای خرید تجهیزات و دارو بیماران را راهی بخش خصوصی می‌کنند. وضعیت تولید هم تعریفی ندارد و حل بحران اشتغال که مولود تولید است، مطالبه اکثر مردم است اما دولت برای آن برنامه خاصی ندارد.

امیرآبادی افزود: در این شرایط دولت می‌خواهد با گران کردن بنزین، هزینه‌های خود را تامین کند که به هیچ‌وجه منطقی نیست و ما به عنوان نمایندگان مردم از این موضوع نگران هستیم. وی با اینکه می‌خواهند این موضوع را در روزهای نزدیک اجرایی کنند، اظهار داشت: باید دولت را به اجرای قانون هدفمندی مکلف کنیم. بنزین یک بار از قیمت ۳۰۰ تومان به ۱۰۰۰ تومان رسید؛ سوال اینجاست که آیا پس از آن یارانه‌های نقدی افزایش پیدا کرد؟ آیا مردم تاثیر این گرانی را در حمایت‌های دولت از خود دیدند یا اینکه این افزایش در نهایت سودش برای خود دولت بود؟

عضو هیات‌رئیسه مجلس شورای اسلامی اظهار داشت: دولت تدبیر و امید همواره به دنبال این است که تقصیرها را گردن دیگران بیندازد؛ روزی سراغ مجلس می‌رود‏، روز دیگر تقصیرها را به گردن قوه‌قضائیه و نیروهای مسلح می‌اندازد، در این شرایط حساس هم می‌خواهد تبعات افزایش قیمت بنزین را به گردن شورای هماهنگی سران قوه بیندازد، در صورتی که منابع حاصل از این اقدام تنها صرف هزینه‌های دولت و جبران کسری بودجه می‌شود.

نماینده مردم در مجلس شورای اسلامی در پاسخ به این سوال که آیا نباید دولت برای این اقدام از مجلس شورای اسلامی کسب تکلیف کند؟ گفت: دولت بارها تقاضای این موضوع را داشته اما زمانی که دیگر از جواب مثبت مجلس ناامید شد، سراغ شورای هماهنگی رفت، این نکته را هم باید در نظر داشت که دولت طبق قانون هدفمندی اجازه این کار را در سال‌های گذشته داشته است و می‌‌توانسته این کار را انجام دهد اما به دنبال جایگاهی بوده که این موضوع را به آنجا مرتبط بداند.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

خبر سهمیه‌بندی بنزین تکذیب شد!

در حالی که برخی از افراد که با کارت شخصی سوخت برای دریافت بنزین اقدام می‌کنند از قطع نازل بعد از دریافت ۳۰ لیتر بنزین شکایت دارند، اما به گفته شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده‍های نفتی، سقفی برای دریافت بنزین با کارت‍های سوخت وجود ندارد و سهمیه‌بندی این کارت‌ها تکذیب می‌شود.

 الزامی شدن استفاده از کارت سوخت شخصی از ۲۰ مرداد آغاز شده اما همچنان ۱۵ درصد از مردم از کارت شخصی خود استفاده می‌کنند و این در حالی است که کارت سوخت جایگاه‌داران با محدودیت‌هایی روبه‌رو شده و در هر بار سوخت‌گیری می‌توان ۲۰ لیتر بنزین دریافت کرد.

علاوه براین همواره اعلام شده که کارت‌های سوخت شخصی هیچ محدودیتی ندارند و تا هر میزان که نیاز باشد می‌توان با این کارت‌ها بنزین دریافت کرد و این موضوع نیز مورد تاکید است که بنزین سهمیه‌بندی نشده است.

پاره‌ای از مواقع اخباری از سطح شهر به گوش می‌رسد که حکایت از توقف روند سوخت‌گیری بعد از دریافت ۳۰ لیتر بنزین توسط کارت سوخت شخصی دارد.

مسئولان حاضر در جایگاه توزیع سوخت در برخورد با این موارد اعلام می‌کنند که سهمیه شما تمام شده و برای ادامه دریافت سوخت می‌توانید از کارت سوخت جایگاه استفاده کنید.

این اخبار در حالی از سوی این افراد مطرح می‌شود که شرکت ملی پالایش و پخش تاکید کرده که هیچ محدودیتی در کارت‌های سوخت شخصی وجود ندارد. هر کارت در طول ماه می‌تواند تا ۲۰۰ لیتر بنزین دریافت کند و چنانچه بخواهد بیش از این مقدار بنزین مصرف کند، لازم است تا از کارت جایگاهداران استفاده نماید.

همچنین شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی اعلام کرده که ممکن است کارت‌های سوخت شخصی این افراد با مشکل روبه‌رو شده باشد، بنابراین لازم است تا ضمن تماس با شماره ۰۹۶۲۷، از سلامت کارت خود مطمئن شوند.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

هزینه بنزین و کاپوتاژ برای سفر به عراق در اربعین ۹۸ با خودرو شخصی چقدر است؟

به گزارش خبرگزاری برنا؛ معاون حمل‌ونقل سازمان راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای از تعیین مهلت برای تردد خودروهای شخصی از مرز عراق، هزینه‌های کاپوتاژ خودرو و دریافت مابه‌التفاوت بنزین خبر داد و گفت: رانندگانی که خودروهای خود را کاپوتاژ کرده‌ و برای اربعین می‌خواهند با وسایل نقلیه شخصی‌شان به عراق بروند، تنها تا ۱۶ مهر ماه امسال می‌توانند از مرز عبور کنند و برای برگشت نیز از چهارم آبان ماه می‌توانند به ایران بازگردند.

برخی از زائران اربعین حسینی برای شرکت در این مراسم و رفتن به عراق از خودروهای شخصی خود استفاده می‌کنند و برای این کار وسایل نقلیه‌شان را کاپوتاژ می کنند. کاپوتاژ سرویسی یکساله است که خودروهای شخصی با تغییر پلاک‌شان به پلاک بین‌المللی و دریافت دیگر مدارک لازم که هر کدام هزینه‌های خودش را دارد، می‌توانند از مرزهایی که این سرویس را کنترل می‌کنند، عبور کنند.

مهران قربانی در این باره اظهار کرد: آن‌ دسته از زائرانی که خودرهای خود را کاپوتاژ کرده‌اند و می خواهند برای سفر به کربلا از وسیله نقلیه شخصی خودشان استفاده کنند، باید در بازه زمانی اعلام شده این کار را انجام دهند، چرا که امسال در ایام پیک، خودروهای شخصی نمی‌توانند از مرز عبور کنند.

وی افزود: بر اساس تصمیم اخیر اتخاذ شده خودروهای شخصی کاپوتاژ شده تنها تا ۱۶ مهر ماه می‌توانند به عراق وارد شوند و برای برگشت نیز از چهارم آبان ماه می‌توانند به کشور بازگردند چرا که تردد خودروهای شخصی از ۱۶ مهر ماه تا ۳ آبان ماه ممنوع است.

معاون حمل‌ونقل سازمان راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای همچنین درباره هزینه کاپوتاژ خودرو نیز اعلام کرد: گرچه هزینه‌های کاپوتاژ ارتباطی به سازمان راهداری ندارد اما برای خودروهای سواری، کاپوتاژ یکساله حدود ۱.۵ تا دو میلیون تومان هزینه دارد و این هزینه‌ها را به گمرک می‌پردازند.

قربانی با بیان اینکه قیمت بنزین در عراق لیتری ۵۰۰۰ تومان است، گفت: برای خودروهای کاپوتاژ شده که می خواهند وارد کشور عراق شوند، میزان سوختی که این خودروها دارند، محاسبه شده و مابه‌التفاوت قیمت بنزین آن با عراق را محاسبه کرده و کمی کمتر از این مابه‌التفاوت را از راننده دریافت می‌کنند که البته این وجه باید به حساب شرکت ملی نفت واریز شود.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

جلوگیری از هدررفت میلیاردها تومان با رفع خوردگی تاسیسات نفتی/ فراهم شدن امکان صادرات لایسنس به کشورهای منطقه

جعفر توفیقی در گفت‌وگو با خبرنگار اقتصادی ایلنا، درباره برنامه رفع خوردگی تاسیسات نفت و گاز اظهار داشت: یکی از مسائل خطرناک و هزینه‌بر در صنعت نفت که هر سال میلیاردها تومان در صنعت نفت و گاز از دست می رود مربوط به خوردگی تاسیسات است. ما در حال حاضر مدیریت خوردگی در صنعت گاز را به عهده داریم و یک دپارتمان قدرتمند در این زمینه داریم.

وی افزود: ما نرم‌افزار و متدهایی در اختیار داریم که بررسی می‌شود لوله و تجهیزات در چه شرایطی از نظر آب، هوا، دما و فشار  و محیطی به لحاظ خورندگی قرار دارند. اینکه هر لوله و تجهیزی چه زمانی نیاز به تعویض داشته باشد بستگی به شرایط محیطی دارد که مورد به مورد باید بررسی شود تا زمان تعویض مشخص شود.

رئیس پژوهشگاه صنعت نفت تصریح کرد: یعنی باید مشخص شود که اگر لوله در معرض آب، نمک و یا گازهای خورنده است چه مدت برای زمان خارج شدن از سرویس مانده است.

وی یادآور شد: این مسئله نیاز به دقت بالایی دارد زیرا  قبل از اینکه انفجار و شکاف رخ داده و متحمل خسارت شویم باید از پیش دستورالعمل بدهیم که لوله در محیط جابجا شود.

توفیقی در ادامه درباره تولید لایسنس در کشور توضیح داد: ماموریت اصلی ما تولید لیسانس و دانش فنی برای فرایندهای مختف است، در حال حاضر لایسنس واحدهای بازیافت گوگرد کاربرد گسترده‌ای دارد، اغلب ذخایر نفت و گاز ما ترکیبات گوگردی دارند و به هیچ وجه نمی‌شود که با این ترکیبات نمی‌توان واحدها را عملیاتی کرد بنابراین واحد بازیابی گوگرد جزء واحدهایی است که در همه پالایشگاه‌ها الزامی است.

وی گفت: تاکنون لایسنس در دست شرکت‌های خارجی بوده اما اکنون در کشور امکان تولید را داریم و در صورتی که بتوانیم اعتماد سایر کشورها بخصوص کشورهای منطقه را جلب کنیم، در قدم بعد می‌توانیم لایسنس را در اختیار کشورهای منطقه هم قرار دهیم .

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

عربستان ۳۰ هزار تن بنزین از هند خرید

 به گزارش خبرگزاری تسنیم به نقل از ایکانامیک تایمز، آرامکوی عربستان ۳۰ هزار تن بنزین از شرکت ریلاینس اینداستریز هند پس از حمله ها به تاسیسات نفتی عربستان خرید. این اقدام بخشی از طرح عربستان برای مقابله با کمبود احتمالی نفت برای عمل به تعهداتش در عرضه نفت به مشتریان خود بود.

دو تاسیسات نفتی آرامکو که نفت خام سبک پالایش می کردند، در چهاردهم سپتامبر مورد حمله پهپادها قرار گرفتند. به نظر می رسد بخش تجارت آرامکو محموله های بنزین، دیزل، سوخت هواپیما و حتی مواد خام پتروشیمی خریداری کرده باشد.

 یکی از منابع صنعتی گفت:«  ریلاینس اینداستریز دو روز پس از حمله ها از آرامکو سفارش داشت. آرامکو درخواست کرده بود این محموله ها سریعا تحویل داده شود چون  نمی خواست در عرضه به مشتریانش اختلالی ایجاد شود».

 این حمله ها ۵.۷ میلیون بشکه در روز یعنی حدود نیمی از تولید نفت عربستان را متوقف کرد. ریلاینس اینداستریز سهم قابل توجهی از نفت خام مورد نیاز خود را از آرامکو میخرد و محصولات پالایشی مثل بنزین به این شرکت می فروشد. روز دوشنبه،  ریلاینس اینداستریز اعلام کرد آرامکو با جایگزین کردن درجه های سوخت به تعهدات خود در عرضه نفت عمل کرده است در حالی که به این شرکت اطمینان داده بود همان اندازه و درجه نفتی را که می خواهند در اکتبر تحویلشان می دهد.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

سرنوشت مبهم استاندارد اجباری گازوئیل

به گزارش پرشین خودرو به نقل ازایسنا،خرداد ماه سال ۱۳۹۶ بود که نیره پیروزبخت -رییس سازمان ملی استاندارد ایران- از استاندارد اجباری گازوئیل خبر داد و اعلام کرد که قطعا این مسئله از شهریورماه این سال به مرحله اجرا در می‌آید؛ اتفاقی که در نهایت تا پایان سال عملیاتی نشد و به تازگی نیز اعلام کرد که در حال حاضر نمی‌توان اعلام کرد که استاندارد اجباری گازوئیل از چه زمانی در دستور کار قرار گرفته و اجباری می‌شود.

او با اشاره به اینکه سازمان ملی استاندارد ایران در رابطه با استاندارد اجباری گازوئیل اعلام آمادگی کرده است، اظهار کرد که طبق قانون هوای پاک مسئولیت آلودگی هوا برعهده سازمان محیط زیست است بنابراین مسئول اصلی نظارت بر تولید گازوئیل استاندارد این سازمان است که در حال حاضر نمی‌توانیم اعلام کنیم استاندارد اجباری گازوئیل از چه زمانی در دستور کار قرار گرفته و اجباری می‌شود.

وی در این خصوص صحبت‌هایش را اینگونه ادامه داد که با توجه به اعلام تمایل وزارت نفت و سایر سازمان‌ها گازوئیل می‌تواند دارای استاندارد اجباری باشد و امیدواریم این مساله اجرایی شود. در ابتدای سال آینده شورای عالی استاندارد تشکیل خواهد شد و در آن زمان در ارتباط با اجباری شدن استاندارد گازوئیل تصمیم‌گیری می‌شود. اگر استاندارد گازوئیل اجباری شود مسئولیت بر عهده سازمان محیط زیست و سازمان ملی استاندارد است و اگر این اتفاق رخ ندهد مسئولیت برعهده سازمان حفاظت محیط زیست خواهد بود و نقش سازمان ملی استاندارد ایران به عنوان یک ناظر بی‌طرف تعریف شده است.

این درحالی بود که پیش از این نیره پیروزبخت -رییس سازمان ملی استاندارد ایران- در خرداد ماه سال ۱۳۹۶ از استاندارد اجباری گازوئیل خبر داده بود و اعلام کرد که قطعا این مسئله از شهریور ماه سال ۱۳۹۶ به مرحله اجرا در می‌آید.

اعلام کرد که به صورت کلی در مصوبه هیات دولت استاندارد اجباری فرآورده‌های سوختی مدنظر قرار گرفته و استاندارد اجباری گازوئیل در لایحه هوای پاک به مجلس تقدیم شده و از صحن علنی مجلس نیز گذشته است و بر اساس این مصوبه استاندارد مورد نظر برعهده سازمان ملی استاندارد است.

رییس سازمان ملی استاندارد ایران در آن زمان توضیحاتش را اینگونه ادامه داد که سازمان ملی استاندارد از چند جهت محکم کاری‌های لازم را انجام خواهد داد تا شاهد تغییر ویژه‌ای در این زمینه باشیم. در این راستا از سال ۱۳۹۵ سازمان ملی استاندارد فعالیت‌های خود را مدنظر قرار داده و گزارش‌های مربوط به نمونه‌برداری‌های انجام شده از گازوئیل‌ها نیز ارسال شده است.

پیروزبخت با تاکید بر اینکه کیفیت گازوئیل روند رو به بهبودی داشته اما تغییرات آن نسبت به بنزین فاصله دارد، خاطرنشان کرد که در مورد بنزین کنترل‌های لازم صورت گرفته اما در مورد گازوئیل شدت لازم همانند بنزین نبوده است و به همین دلیل شاهد تغییرات کیفی مطلوب‌تر در مورد کیفیت بنزین نسبت به گازوئیل هستیم.

وی در آن مقطع زمانی همچنین ابراز امیدواری کرد که در نمونه‌برداری جدید که در سال ۱۳۹۶ صورت میگیرد کیفیت گازوئیل نیز نسبت به قبل بهتر شود، ‌چراکه همه فعالیت‌ها و مقدمات کار نسبت به این مسئله مدنظر قرار گرفته است و تا پایان شهریورماه سال ۱۳۹۶ قطعا گازوئیل نیز مشمول استاندارد اجباری می‌شود، مسئلهای که در نهایت تا پایان سال گذشته محقق نشد و باید منتظر ماند و دید در سال ۱۳۹۷ چه سرنوشتی در انتظار آن است.