نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

خبر سهمیه‌بندی بنزین تکذیب شد!

در حالی که برخی از افراد که با کارت شخصی سوخت برای دریافت بنزین اقدام می‌کنند از قطع نازل بعد از دریافت ۳۰ لیتر بنزین شکایت دارند، اما به گفته شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده‍های نفتی، سقفی برای دریافت بنزین با کارت‍های سوخت وجود ندارد و سهمیه‌بندی این کارت‌ها تکذیب می‌شود.

 الزامی شدن استفاده از کارت سوخت شخصی از ۲۰ مرداد آغاز شده اما همچنان ۱۵ درصد از مردم از کارت شخصی خود استفاده می‌کنند و این در حالی است که کارت سوخت جایگاه‌داران با محدودیت‌هایی روبه‌رو شده و در هر بار سوخت‌گیری می‌توان ۲۰ لیتر بنزین دریافت کرد.

علاوه براین همواره اعلام شده که کارت‌های سوخت شخصی هیچ محدودیتی ندارند و تا هر میزان که نیاز باشد می‌توان با این کارت‌ها بنزین دریافت کرد و این موضوع نیز مورد تاکید است که بنزین سهمیه‌بندی نشده است.

پاره‌ای از مواقع اخباری از سطح شهر به گوش می‌رسد که حکایت از توقف روند سوخت‌گیری بعد از دریافت ۳۰ لیتر بنزین توسط کارت سوخت شخصی دارد.

مسئولان حاضر در جایگاه توزیع سوخت در برخورد با این موارد اعلام می‌کنند که سهمیه شما تمام شده و برای ادامه دریافت سوخت می‌توانید از کارت سوخت جایگاه استفاده کنید.

این اخبار در حالی از سوی این افراد مطرح می‌شود که شرکت ملی پالایش و پخش تاکید کرده که هیچ محدودیتی در کارت‌های سوخت شخصی وجود ندارد. هر کارت در طول ماه می‌تواند تا ۲۰۰ لیتر بنزین دریافت کند و چنانچه بخواهد بیش از این مقدار بنزین مصرف کند، لازم است تا از کارت جایگاهداران استفاده نماید.

همچنین شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی اعلام کرده که ممکن است کارت‌های سوخت شخصی این افراد با مشکل روبه‌رو شده باشد، بنابراین لازم است تا ضمن تماس با شماره ۰۹۶۲۷، از سلامت کارت خود مطمئن شوند.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

چرا نباید باک بنزین را کاملا پر کرد

بنزین زدن کاری‌ست که هر راننده‌ای به‌صورت‌ معمول هر چند‌وقت یکبار انجام می‌دهد؛
ولی اکثر افراد معمولاً به نحوه و کیفیت سوخت‌گیری در جایگاه پمپ بنزین چندان توجه نمی‌کنند و اصرار عجیبی به پرکردن کامل باک بنزین دارند.
غافل از اینکه این‌ کار چه مشکلاتی را می‌تواند در پی داشته باشد.
وقتی اقدام به سوخت‌گیری خودرو می‌کنیم، نازل پمپ‌ بنزین مقدار مناسب بنزین را تشخیص داده بعد از پر‌شدن باک خودرو، با یک صدای کلیک و به‌صورت خودکار جریان بنزین را قطع می‌کند.
درواقع این کار به دلایل افزایش ایمنی و محافظت از قطعه‌ای مهم در خودرو به نام کنیستر، که اکثر مردم از وجود این قطعه و اهمیت آن در سیستم سوخت خودرو اطلاع ندارند، انجام می‌شود.
بنزین به دلیل ماهیت شیمیایی خود مقداری بخار تولید می‌کند که تجمع بیش‌از‌حد این بخارات در باک بنزین می‌تواند خطر‌آفرین باشد.
در خودروهای امروزی راه‌حل مناسبی برای کنترل بخارات بنزین درنظر گرفته شده است، این راه‌حل چیزی نیست جز استفاده از فیلتر بخارات بنزین یعنی قطعه کنیستر. 
کنیستر قطعه‌ای‌ است که با کربن اکتیو پر شده و به‌صورت دائمی بخارات بنزین را کنترل می‌کند و آن را به مسیر سوخت بر می‌گرداند.

بنزین مایع تأثیر مخربی بر روی کنیستر دارد این اثر مخرب درحدی است که بعد از مدتی می‌تواند باعث خراب شدن کنیستر شود و شما را مجبور کند تا این قطعه را تعویض کنید.

معمولا هزینه زیادی را نیز برای این‌کار باید بپردازید. عملکرد صحیح کنیستر علاوه بر بهینه‌سازی مصرف سوخت و کاهش آلودگی هوا در ایمنی خودرو نیز تأثیرگذار است.

البته می‌توانید تا حدودی از خراب شدن این قطعه جلوگیری کنید به شرطی که موارد زیر را رعایت کنید.

هنگامی که نازل پمپ بنزین جریان بنزین را قطع کرد بنزین زدن را ادامه ندهید!

وقتی در پمپ بنزین در حال سوخت‌گیری خودرو هستید هنگامی که نازل پمپ جریان بنزین را به‌منزله پر شدن باک بنزین قطع کرد به بنزین زدن ادامه ندهید.

معمولا عده‌ای پس از اینکه نازل پمپ بنزین جریان را قطع کرد، باز هم به بنزین زدن ادامه می‌دهند زیرا می‌خواهند به یک عدد رند برسند و هنگامی که به عدد مورد نظر نزدیک می‌شوند شروع به فشردن لحظه‌ای نازل می‌کنند؛ یا احساس می‌کنند که بنزین بیشتری در باک جا می‌شود و با فشار دادن مجدد و چندباره نازل یا بیرون کشیدن نازل تا دهانه باک بنزین این کار را تا پر شدن کامل باک و گاها سرریز شدن آن ادامه می‌دهند که کار کاملا اشتباهی است.

چرا نباید باک بنزین را کاملا پر کنیم؟

پر کردن باک بنزین، باعث ورود بنزین به داخل کنیستر می‌شود و موجبات خرابی آن را فراهم می‌کند.

از‌طرفی پر‌کردن بیش از اندازه باک موجب ریختن بنزین روی زمین می‌شود و علاوه‌بر کثیف شدن و بو‌گرفتن لباس، ممکن است باعث به‌وجود آمدن خطرات مهمی مانند آتش‌سوزی و انفجار در جایگاه سوخت شود.

با توجه به موارد گفته شده  پیشنهاد می‌کنیم هرگز سعی نکنید که باک بنزین خودروی خود را بیش از اندازه پر کنید زیرا همانظور که توضیح دادیم این کار ممکن است ایراداتی را برای خودروی شما به‌وجود بیاورد.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

سوخت گیری و سوخت رسانی هوایی چیست؟

سوخت گیری هوایی (Air to Air Refuelling = AAR) روشی موثر برای افزایش دوام پرواز و برد هواپیما است. ایده این روش ابتدا در سال ۱۹۱۷ توسط الکساندر دی سورسکی (Alexander de Seversky) مطرح شده و سپس در دهه ۱۹۲۰ به شکل استفاده از شلنگ ۱۵ متری و شیر جریان دستی به نمایش گذاشته شد. از آن پس این روش بطور پیوسته مورد مطالعه و توسعه قرار گرفته و با هدف افزایش طول مدت پروازها بکار گرفته شده است که نتیجه آن، اولین پرواز بدون توقف به دور کره زمین در سال ۱۹۴۹ بوده است. در خلال جنگ جهانی دوم برنامه هایی برای بکارگیری این روش تدوین شد لیکن این برنامه ها ادامه نیافته و اولین مورد استفاده نظامی از سوخت گیری هوایی در خلال جنگ کره از دهه ۱۹۵۰ بدین سو اتفاق افتاد.

در سالهای اخیر توجه روزافزونی به سوخت گیری خودکار هواپیماهای بدون سرنشین شده است. در طی دهه گذشته مقالات زیادی درباره جنبه های نظری و عملی خودکارسازی فرایند سوخت گیری هوایی منتشر شده که زمینه هایی مانند کنترل هواپیما، سیستم های حسگر و یکپارچه سازی آنها را پوشش داده اند. برای توسعه و ارزیابی نظریات موجود مدلهای شبیه سازی متعددی ایجاد شده که از مدلهای پارامتری ساده گرفته تا نمایش فیزیکی پیچیده هواپیما، اغتشاشات آیرودینامیکی و جوی و تجهیزات سوخت گیری هوایی را شامل می شده اند.

روش های سوخت رسانی

روش‌های سوخت‌رسانی هوایی عبارتند از «روش میله‌پروازی» و روش «میله و مهار چتری». معمولاً هواپیماها، با توجه به مأموریت‌های تعیین‌شده، از یکی از این دو روش استفاده می‌کنند. با این وجود، غلاف‌های سوخت‌گیری می‌توانند با هواپیماهای تولیدشده هم یکسان‌سازی شوند؛ البته درصورتی‌که از روش میله و مهار چتری استفاده شود.

روش آوند یا میله‌پروازی ، (همچنین میله و میله‌گیر) (boom and receptacle)، ظرفیت انتقال سوخت بالا و خوبی را فراهم می‌آورد، اما نیازمند یک جایگاه متصدی و یک ظرف طراحی‌شدهٔ ویژه است. در این روش از یک لولهٔ تلسکوپیِ سخت و انعطاف‌ناپذیر به نام «آوند» استفاده می‌شود که در زیر آن دو بال کوچک وجود دارند و آن را در زاویه‌های محدودی هدایت می‌کنند و متصدی داخل هواپیمای سوخت‌رسان، آن را به داخل میله‌گیر هواپیمای سوخت‌گیر متصل می‌کند. این نوع روش سوخت‌رسانی عموماً برای سوخت‌رسانی به یک هواپیما صورت می‌گیرد و عموماً هواپیماهای گیرنده از نوع دوربرد هستند یا بزرگ‌تر از هواپیماهای جنگندهٔ معمولی هستند.
روش کاوند و قیف   یا میله و مهار چتری یک روش سوخت‌رسانی با قابلیت سوخت‌رسانی همزمان به چند هواپیماست. در این روش، یک شلنگ به نام «کاوند» به مخزن آئرودینامیکی وصل شده و آن هم به تانکر سوخت متصل است و قسمت دیگر شلنگ به نام که چترشکل است و با میلهٔ خارج‌شده از جنگنده یا دیگر هواپیماها اتصال برقرار می‌کند و عمل سوختگیری هوایی AAR یا IFR صورت می‌گیرد. قسمت مهار چتری یا «قیف» به‌شکل توپ بدمینتون است. هواپیمای گیرندهٔ سوخت، دارای یک میلهٔ سخت است که در دماغهٔ هواپیما یا در بدنه نصب می‌شود که درهنگام استفاده نشدن از آن به داخل واپس کشیده می‌شود. هواپیمای سوخت‌رسان به‌صورت مستقیم و تراز پرواز می‌کند و شلنگ یا مهار چتری را خارج می‌کند، که تعدادشان می‌تواند بیش از دو شلنگ باشد. این عمل اجازه می‌دهد تا جنگنده به رابط سوختگیر متصل شود. جنگنده در عقبِ سوخت‌رسان پرواز می‌کند و مهار چتری را تعقیب می‌کند. فاصلهٔ سوخت‌گیر تا سوخت‌رسان فاصلهٔ معینی است و این فاصله به اندازهٔ طول شلنگ است.