نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

پیامدهای ۲ نرخی کردن بنزین

روند افزایشی مصرف بنزین به‌ عنوان یکی از حامل‌های اصلی انرژی در کشور، علاوه بر هدررفت انرژی به دلیل نیاز به افزایش ظرفیت پالایش کشور یا ضرورت واردات بیشتر بنزین در کنار گسترش پدیده قاچاق بنزین به خارج از مرزهای کشور، می‌تواند تهدیدی برای امنیت انرژی کشور قلمداد شود. سازوکارهای مختلفی از طرف کارشناسان و تحلیل گران به منظور کنترل روند افزایشی قیمت بنزین در کشور پیشنهاد شده است که این راهکارها را به ۲ دسته قیمتی و غیرقیمتی می‌توان دسته‌بندی کرد. به این سازوکارها قیمتی و غیرقیمتی بایستی به صورت مکمل یکدیگر نگریست. به عبارت دقیق تر، سازوکارهای غیرقیمتی شرط تحقق سازوکارهای قیمتی در مدیریت مصرف بنزین است. تا زمانی که زیرساخت‌های حمل و نقل عمومی و افزایش کارایی مصرف سوخت در خودروها فراهم نباشد، سازوکار قیمتی (بالا بردن قیمت حامل‌های انرژی) قادر به ایجاد تغییر در رفتار مصرفی نخواهد بود چراکه تغییر در الگوی مصرفی تنها با گسترش استفاده از خودروهای با کارایی احتراق بالا و نهادینه شدن فرهنگ استفاده از ناوگان حمل و نقل عمومی میسر خواهد شد. همچنین گسترش جایگزین‌های بنزین از جمله سی‌ان‌جی نیز می‌تواند در تغییر رفتار مصرفی مؤثر باشد.
استفاده از سوخت‌های جایگزین مانند سی‌ان‌جی که زیرساخت‌های آن در کشور وجود دارد، می‌تواند یکی از راهکارهای کاهش مصرف بنزین باشد. هم‌اکنون از ۵۰ درصد ظرفیت جایگاه‌های سی‌ان‌جی کشور استفاده می‌شود که با تعدیل قیمت سی‌ان‌جی می‌توان، جایگزینی آن با بنزین را افزایش داد. در واقع باید با قیمت گذاری مناسب بنزین و گاز سی ان جی، سهم گاز را افزایش و میزان مصرف بنزین را کاهش یا ثابت نگه داشت. همچنین سرمایه گذاری در جهت تولید خودروهای هیبریدی و برقی را به عنوان یک سازوکار عملی در میان‌مدت و بلندمدت می بایست در دستور کار قرار داد.

سیاست ۲ نرخی شدن بنزین برای کنترل روند مصرف بنزین ضروری است

صیادی تصریح می کند: قانون هدفمندی یارانه‌ها بر تدریجی بودن افزایش قیمت‌ حامل‌های انرژی تا رسیدن به ۹۵ درصد قیمت فوب خلیج فارس(قیمت تا لحظه تحویل روی کشتی) تأکید دارد. در حالی که از ۱۳۹۴ خورشیدی تا سال جاری، قیمت بنزین در سطح ۱۰ هزار ریال به ازای هر لیتر ثابت باقی مانده است. هرچند ثابت نگه داشتن قیمت بنزین نمی‌تواند سیاست کارآمدی در قیمت‌گذاری بنزین محسوب شود اما بایستی توجه کرد که دولت مبنای قیمت ۹۵ درصد فوب خلیج فارس و رسیدن به آن را به عنوان هدف ترسیم شده در خصوص قیمت حامل های انرژی در کشور مطرح کرده است. در حالی که به دلیل تغییر نرخ برابری ارز، دسترسی به این نرخ را امکان پذیر نیست. به عبارت دیگر تغییر در نرخ برابری دلار به ریال موجب می شود که قیمت های داخلی حامل های انرژی همواره پایین تر از قیمت های بین المللی باشد. بنابراین به نظر می رسد امکان آزادسازی قیمت بنزین به طور کامل وجود ندارد، بنابراین سیاست ۲ نرخی شدن بنزین برای کنترل روند مصرف بنزین ضروری به نظر می رسد. هرچند اگر سیاست سقف سهمیه چنانچه متناسب با مصارف روزانه صنف های مختلف در نظر گرفته نشود، پیامدهای تورمی این طرح می تواند قابل توجه باشد.

کارت‌های سوخت را باید به روزرسانی و زیرساخت سامانه را اصلاح کرد

او افزود: بسیاری از کارشناسان معتقدند احیای دوباره سیستم کارت سوخت یکی از کم‌هزینه‌ترین و کارآمدترین شیوه‌های مدیریت مصرف بنزین در کشور است. برای احیای این کارت‌ها، ۲ پیش نیاز وجود دارد: نخست اینکه کارت‌های سوخت را باید به روزرسانی و زیرساخت سامانه را اصلاح کرد. دوم اینکه تعداد کارت‌های موجود در کشور باید مشخص شود. با توجه به وجود محدودیت زمان، تحقق این ۲ موضوع به زمان نیاز دارد. از طرفی دیگر در خصوص سهمیه‌بندی، سیاست‌ها و محدودیت های قیمتی نیز مطرح خواهد شد. پیشنهاد می‌شود به منظور کاهش آثار انتظاری تورم ناشی از افزایش قیمت بنزین، نخست تخصیص سهمیه به کارت‌ها به صورت حجم بالا با قیمت کنونی صورت گیرد و برای مصارف بیش از سقف تعیین شده، قیمت نرخ دوم که می تواند درصدی از قیمت فوب خلیج فارس است در نظر گرفته شود.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

خودروهای داخلی بنزین خوار هستند !

میانگین روزانه مصرف بنزین در فروردین امسال به ۹۱.۲ میلیون لیتر رسید. این موضوع درحالی رخ می‌دهد که به‌طور میانگین خودروهای داخلی در هر ۱۰۰ کیلومتر، نزدیک به ۷, ۵ لیتر بنزین می‌سوزانند، درحالی‌که متوسط جهانی مصرف بنزین ۵.۵ لیتر برآورد می‌شود. مصرف بالای سوخت در ایران درحالی رخ می‌دهد که معاونت حمل‌ونقل و ترافیک شهرداری تهران، خسارت سالانه آلودگی هوا در پایتخت را ۲.۶ میلیارد دلار اعلام کرده است. به‌جز این، اردشیر دادرس، رئیس اتحادیه جایگاه داران سوخت گفته است که یارانه سوخت هر خودرو ۱۴ برابر یارانه هر ایرانی است. او توضیح داده است: «اگر برای هر خودرو حدود ۴ لیتر مصرف روزانه در نظر بگیریم در سال، ۱۴۴۰ لیتر بنزین مصرف می‌شود. اگر این رقم ۱۴۴۰ لیتر مصرف را ضرب در ۵ هزار تومان سوبسید مابه‌التفاوت بنزین دولتی و صادراتی کنیم، نتیجه ۷ میلیون تومان در سال است که دولت بابت هر خودرو سوبسید بنزین می‌پردازد که ۱۴ برابر ۵۴۰ هزار تومان یارانه‌ای است که سالانه به هر ایرانی تعلق می‌گیرد.»‌

پراید و ۴۰۵ بیشتر از قاچاقچیان سوخت بنزین هدر می‌دهند

فربد زاوه، کارشناس صنعت خودرو می‌گوید: «اضافه مصرف دو خودرو پراید و پژو ۴۰۵ بیشتر از قاچاق سوخت است ولی هیچ اراده‌ای برای کاهش آن دیده نمی‌شود.» ‌

به گفته او، اگر مجموع این دو خودرو در کشور را ۱۰ میلیون دستگاه و سرانه مصرف را ۴ لیتر در نظر بگیریم، روزانه ۴۰ میلیون لیتر توسط دو خودروی محبوب ایرانی‌ها سوخت می‌شود که بیش از ۲۰ میلیون لیتر آن به خاطر تکنولوژی فرسوده به‌کار رفته در این خودروهاست. ‌

جالب است که بدانید پژو ۴۰۵ و پراید که جزو پرتیراژترین خودروهای داخلی است، به اندازه لکسوس ‌NX200t‌ و مرسدس بنز ‌C200‌ بنزین می‌سوزانند. با وجود این، هیچ اراده‌ای برای کاهش مصرف سوخت خودروهای تولید داخل دیده نمی‌شود و مجلس و دولت برای کاهش مصرف سوخت تمرکز خود را روی افزایش قیمت بنزین قرار داده‌اند. ‌

مصرف سوخت پورشه کائن یک سوم پژو ۴۰۵ ‌

براساس اطلاعات شرکت بهینه سازی مصرف سوخت، پژو ۴۰۵ جی‌ال‌ایکس با حجم موتور ۱۸۰۰ سی‌سی دارای مصرف سوخت ۳. ۸ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر است، حال آن‌که مدل جی‌ال‌ایکس دوگانه سوز ۶۹. ۹ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر می‌سوزاند. این خودرو ۱۷۲ تا ۲۰۱ گرم دی‌اکسیدکربن منتشر می‌کند. ‌

این حجم از بنزین درحالی از این خودروی ایرانی می‌سوزد که مصرف سوخت در خودرویی مانند پورشه کائن با حجم موتور ۳۰۰۰ سی‌سی تنها ۳, ۴ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر است. لکسوس IS300h هم با حجم موتور ۲۵۰۰ سی‌سی در هر ۱۰۰ کیلومتر تنها ۴.۲ لیتر سوخت مصرف می‌کند. حتی میزان مصرف سوخت در خودروهای چینی که در جهان به مصرف بالا شهره هستند کمتر از خودروهای تولید داخل است؛ به عنوان مثال مصرف سوخت جک ۵ ‌J اتومات ۷.۶ لیتر اعلام شده است. ‌

با پراید به اندازه مرسدس بنز ‌C200 سوخت بسوزانید ‌

ولی پراید که ایرانی‌ها از آن به‌عنوان خودروی کم مصرف یاد می‌کنند، تقریباً به اندازه مرسدس بنز ‌C200 بنزین می‌سوزاند. پراید که براساس اطلاعات شرکت بهینه سازی مصرف سوخت ۶, ۴ لیتر بنزین می‌سوزاند، مصرفی بالاتر از تویوتا کمری هیبریدی ‌XLE‌، هیوندای ‌I20 و تویوتا یاریس دارد. ‌

هیچ خودروی ایرانی برچسب ‌A‌ انرژی نگرفت

شرایط ناگوار رعایت استانداردهای مصرف سوخت توسط صنعت خودروسازی کشور به‌حدی است که در مرحله جدید واگذاری برچسب‌های مصرف انرژی به خودروهای تولید داخلی که امسال اجرا شد، هیچ خودرویی نتوانست در زمینه مصرف انرژی برچسب A دریافت کند؛ درواقع بالاترین امتیاز کسب شده توسط خودروهای داخلی نشان B بود.‌ همچنین هشت خودرو از ۶ کارخانه تولیدکننده خودرو در کشور نتوانسته‌اند هیچ‌یک از استانداردهای مصرف سوخت A تا ‌ G را کسب کنند و به‌طورکلی فاقد استاندارد مصرف سوخت تشخیص داده شده‌اند. ‌

خودروهای پرمصرف خارجی مالیات می‌دهند

فربد زاوه، کارشناس صنعت خودرو در این خصوص می‌گوید: «به‌عنوان مثال دارندگان خودروهای لامبورگینی در کشورهای اروپایی با مصرف انرژی با گرید ‌G‌ سالانه باید ۴۰ هزار دلار مالیات بر تردد پرداخت کنند، ولی این رقم در خودروهای هیبریدی کم مصرف کمتر ازهزار دلار است. به‌عنوان مثال براساس قانونی که درسال ۲۰۱۶ در چین به تصویب رسید، میانگین مصرف سوخت خودروها باید تاسال ۲۰۲۰ به ۵ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر برسد. ولی این تنها کشوری نیست که تولیدکنندگان و مصرف‌کنندگان کشورش را به تولید و استفاده از خودروهای کم‌مصرف و کم‌آلاینده مجاب می‌کند. به عنوان مثال کشور کانادا از تولیدکنندگان خودروهای پرمصرف مالیاتی بین‌هزار تا ۴ هزار دلار دریافت می‌کند. همچنین اعطای یارانه برای خرید خودروهای کم مصرف از دیگر سیاست‌های این کشور برای کاهش مصرف سوخت است. کشورهای اروپایی برای کنترل مصرف سوخت و تشویق مردم به خرید خودروهای کم مصرف از مالکان خودروها، مالیاتی بر مبنای انتشار گاز دی‌اکسیدکربن دریافت می‌کنند. به‌عنوان مثال دولت انگلیس سالانه از مالکان خودروهایی که مصرف سوخت و انتشار گازهای آلاینده بالا دارند، مالیات دریافت می‌کند. آستانه معافیت خودروها درسال اول ۱۳۰ گرم دی‌اکسید کربن در هر کیلومتر و در سال‌های بعد ۱۰۰ گرم در هر کیلومتر است. خودروهای الکتریکی از این مالیات معاف‌اند.» ‌

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

۱۰ سال بعد هم، تولید خودروهای بنزینی بیشتر از مدل‌های برقی است .

طبق گزارش LMC اتوموتیو، تخمین زده می‌شود که تا سال ۲۰۳۰ حدود ۶۹ درصد از خودروهای جدید آمریکا بنزینی باشند. در سمت دیگر ماجرا، نروژ، فرانسه و بریتانیا و همچنین شهرهای بزرگ مانند آتن، مادرید و مکزیکوسیتی همگی برنامه‌های خود را برای ممنوعیت استفاده از وسایل نقلیه مجهز به پیشرانه‌های احتراق داخلی تا سال ۲۰۵۰ آغاز کرده‌اند.
۹۵ درصد از خودروهای سواری و کامیون‌های تجاری سبک فروخته شده در سال گذشته از سوخت‌های فسیلی بهره می‌بردند؛ اما LMC اتوموتیو پیش‌بینی می‌کند که این میزان در سال ۲۰۱۹ به ۹۲ درصد کاهش یابد. تا سال ۲۰۳۰ بیش از نیمی از خودروهای جدید هنوز هم با سوخت‌های فسیلی کار خواهند کرد.

بیشتر خودروهایی که با انرژی پاک و جایگزین کار می‌کنند، در چین قرار دارند؛ چرا که مشوق‌های زیادی برای استفاده از خودروهای الکتریکی در این کشور وجود دارد. تخمین زده می‌شود که تنها ۴۸ درصد از خودروهای جدیدی که تا سال ۲۰۳۰ در این کشور به فروش می‌رسند، مجهز به پیشرانه احتراق داخلی باشند. تاکنون کالیفرنیا تنها ایالتی از آمریکا به شمار می‌رود که ممنوعیت مشابهی را برای خرید خودروی بنزینی اعمال کرده است؛ اما این حرکت احتمالاً با واکنش شدید قانون‌گذاران و دادگاه‌های فدرال روبه‌رو خواهد شد.

علاقه‌ی مصرف‌کنندگان به خرید خودروهای با منبع انرژی جایگزین و سوخت‌های پاک چندان پررونق نیست، زیرا قیمت سوخت در ایالات متحده هنوز هم خیلی بالا نیست. وجود انتخاب‌های بیشتر در بازار خودرو، باعث افزایش علاقه به خرید خودروهای الکتریکی خواهد شد؛ اما واضح است که این امر در صورتی محقق می‌شود که دولت‌ها اقدامات قاطعی برای سرعت بخشیدن به ترویج استفاده از خودروی الکتریکی انجام دهد. 

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

خودروهای هیبریدی

کشورهای جهان این روزها  استفاده از خودروهای الکتریکی و هیبریدی به جای انواع احتراقی را راه حلی آسان، سریع و قابل دسترس برای رسیدن به این هدف می‌دانند. ادامهٔ «خودروهای هیبریدی»