نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

ونزوئلا با وجود تحریم ۴ برابر ایران نفت صادر می‌کند

ونزوئلا در شرایط تحریم ۸۰۰ هزار بشکه نفت صادر می‌کند و به اذعان کارشناسان، ایران نیز می تواند با اصلاح قیمت گذاری نفت در بورس، صادرات نفت را به مقدار قابل قبولی برساند.

به گزارش «تابناک» به نقل از مهر، ونزوئلا از چند ماه گذشته به دلیل کشمکش‌های سیاسی علیه نیکولاس مادورو، رئیس جمهوری این کشور، از سوی آمریکا با تحریم‌های نفتی شبیه ایران روبرو شده است. اما طبق گزارش رویترز در دو ماه (سپتامبر و اکتبر) این کشور باوجود تحریم‌های سنگین آمریکا و اوضاع نابسامان داخلی توانست بیش از ۸۰۰ هزار بشکه نفت به فروش برساند.

حال جای سوال است که ونزوئلا چگونه توانسته در شرایط تحریم این میزان نفت بفروشد؟ ونزوئلا قبل از تحریم وام‌های میلیاردی از روسیه برای اصلاح شرایط اقتصادی خود دریافت کرده بود و پس از تحریم، به جای تسویه نقدی، به روسیه و دیگر کشورها نفت صادر می‌کند. در واقع ونزوئلا کاملاً هوشمندانه نفت خود را پیش فروش کرده است تا در شرایط تحریم مشکلی برای فروش نفت نداشته باشد. ونزوئلا روزانه ۵۰۳ هزار بشکه از نفت خود را به روسیه، ۲۹۲ هزار بشکه به چین و ۱۱۴ هزار بشکه به کوبا صادر می‌کند. این موضوع در حالی است که کشور ایران از لحاظ موقعیت جغرافیایی برای صادرات نفت به روسیه و چین وضعیت بهتری را نسبت به ونزوئلا دارد.

به گفته کارشناسان به نظر می‌رسد ونزوئلا با پیش فروش کردن نفت خود، در شرایط فعلی جای ایران را در بازار این کشورها گرفته است. ایران در شرایط تحریمی سال‌های ۹۰ و ۹۱ با توجه معافیت‌های نفتی آمریکا، به صورت میانگین یک میلیون بشکه نفت می‌فروخت. با تغییر دولت و پس از توافق برجام، به جای اصلاح زیرساخت‌ها، کشور در باد توافق فرو رفت. هر چند ایران توانست در ماه‌هایی حتی دو میلیون تا ۲ میلیون ۵۰۰ هزار بشکه در روز نفت بفروشد. اما این روند ادامه دار نبود و تحریم‌های نفتی دوباره میزان فروش نفت را به هم ریخت؛ تا جایی که طبق آمارهای رسمی اوپک فروش نفت ایران تقریباً به ۲۰۰ هزار بشکه در روز رسیده است.

بورس نفت، شاه‌راه برون رفت ایران از تحریم نفتی

به گزارش خبرنگار مهر، اگرچه مسئولان ایران دیرهنگام و همزمان با تحریم‌های نفتی در آبان ماه ۹۷ برای مقابله با این تحریم‌ها، بورس نفت را راه‌اندازی کردند و در سال ۹۸ طرح عرضه نفت در بورس با تصویب مجلس شورای اسلامی شکل منظمی را به خود گرفت. اما طرح عرضه نفت در بورس یک حرکت رو به جلو برای مقابله با تحریم‌ها بود. زیرا فروش نفت ایران را از بخش دولتی شرکت ملی نفت خارج، و پای بخش خصوصی را به این تجارت باز کرده است. باید به این نکته توجه کرد که رونق یافتن تجارت نفت در بورس نیازمند اجرای اصلاحاتی در مسیر بورس نفت است؛ به هر حال در شرایط تحریم خرید نفت برای خریداران هزینه بسیار زیادی دارد.

بخش خصوصی به راحتی حاضر به ورود به تجارت پرریسکی مثل نفت ایران نخواهد بود. این ریسک‌ها تجارت با نفت ایران را به قدری خطرناک کرده است که بخش‌های خصوصی خرده‌پا شاید کل سرمایه خود را در خطر ببیند. ریسک‌هایی که از آن به عنوان هزینه‌های تحریم یاد می‌شود.

اسدالله قره‌خانی، عضو کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی نبود تخفیف‌های مناسب را معضل بورس نفت دانسته و گفته است: دولت باید با اعطای تخفیفات مناسب شرایط را برای سرمایه‌گذاران در بورس مهیا کند. اگر قیمت نفت از شرایط فعلی ارزان‌تر شود بخش خصوصی رغبت بیشتری برای خرید نفت از بورس نشان می‌دهد و می‌توان به موفقیت بورس نفت امیدوار بود.

اگر قرار باشد نفت ایران توسط بخش خصوصی معامله شود دولت ایران باید سعی در کاهش ریسک‌پذیری خریداران و تقبل هزینه‌های تحریم کند. کاهش قیمت پایه نفت عرضه شده در بورس باید به مقداری باشد که ریسک تجارت با نفت ایران را برای بخش خصوصی به حداقل برساند. بخش خصوصی برای ورود به هر تجارتی به میزان سود حاصل از آن تجارت اهمیت می‌دهد.

قیمت‌های نفت عرضه شده در بورس قیمت‌های بسیار بالایی است و تخفیف‌هایی که برای خریداران در نظر گرفته می‌شود بسیار جزئی است.

هدایت الله خادمی، از دیگر اعضای کمیسیون مجلس نیز نظری مشابه قره خانی دارد؛ وی در این رابطه گفته است: باید با توجه به شرایط تحریم قیمت منطقی برای نفت در بورس لحاظ شود. این تخفیف‌ها می‌تواند به ۱۰ دلار هم برسد. البته این مقدار با توجه به شرایط بازار منطقه و نوع مشتریان می‌تواند کمتر یا بیشتر هم شود.

 

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

شایعه آلودگی بنزین از کجا آب می‌خورد؟

مقصر آلودگی هوا در کلان شهرها و به ویژه تهران بین دوگانه خودروسازان و سوخت در حرکت است. یک روز سوخت بی‌کیفیت را متهم ردیف اول آلودگی هوا معرفی می‌کنند و روز دیگر خودروهای غیر استاندارد در جایگاه متهم می‌نشیند و این در شرایطی است که خسارت آلودگی هوا ۷ میلیارد دلار در سال بوده و ۲.۶ میلیارد دلار خسارت آلودگی هوا فقط در تهران است و البته ذرات معلق یکی از مهمترین آلاینده‌هایی است که در کلانشهری مانند تهران وجود دارد.

در هفته‌های گذشته اما دوباره موضوع گوگرد موجود در بنزین تهران دوباره بر سر زبان‌ها افتاد. موضوعی که با توجه به بهره‌برداری از طرح‌های پالایشگاهی و در راس آنها، ‌پالایشگاه ستاره خلیج فارس و تولید بنزین با استانداردهای یورو ۴ و ۵ دور از ذهن بود.

بر این اساس شرکت کنترل کیفیت هوا اعلام کرد که بنزین توزیع شده در تهران بیش از حد مجاز گوگرد دارد و این در شرایطی بود که هم سازمان ملی استاندارد به عنوان متولی پایش سوخت، ‌ کیفیت بنزین تهران را تایید کرده و هم شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی گوگرد موجود در بنزین را نه تنها پایین‌تر از ۵۰ PPM اعلام کرده بلکه آن را حدود ۲۴.۹ PPM اعلام کرده است.

علیرضا صادق آبادی، ‌ مدیرعامل شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی ایران با تاکید بر اینکه  سازمان ملی استاندارد اعلام کرده متوسط گوگرد بنزین تهران ۲۴.۹ PPM بوده گفته که دلیل پایین بودن گوگرد بنزین تهران نیز این است که PPM  بنزین تولیدی در ستاه خلیج فارس ۰.۵ PPM  است و زمانی که با بنزین تولید شده در سایر پالایشگاه‌ها مخلوط می‌شود از ۵۰ PPM پایین‌تر می‌آید.

رئیس سازمان ملی استاندارد ایران نیز با بیان اینکه ‌سازمان ملی استاندارد فارغ از هر گونه ملاحظات سیاسی، قیمتی و غیره با قدرت پیگیری این موضوع را در دستور کار دارد، تاکید کرد: در سال‌های گذشته این سازمان خود یکی از شاکیان کیفیت بنزین بود، اما آزمایش‌ها نشان داده میزان گوگرد در بنزین حتی پایین‌تر از حد استاندارد بوده و کاهش تعداد روزهای با هوای ناسالم در تهران گواهی بر این موضوع است.

همچنین عیسی کلانتری، رئیس سازمان حفاظت از محیط زیست در پاسخ به ایرنا تاکید کرده که میزان گوگرد بنزین در تهران از حد استاندارد نیز پایین‌تر است و کیفیت بنزین در این زمینه مشکلی ندارد.

چرا ناگهان گوگرد بنزین مهم شد

پس چرا ناگهان موضوع گوگرد بنزین مهم شد؟ آن هم در روزهایی که به اذعان سازمان های مربوطه از شرکت کنترل کیفیت هوا شهرداری تهران و سازمان محیط زیست و استاندارد، ‌ تعداد روزهای سالم در تهران افزایش داشته است.

وزیر نفت نیز پیش از این گفته بود که در این دولت درباره کمیت و کیفیت بنزین تلاش فراوان شده و اکنون بنزین تولیدی ما یورو ۴ است و کاهش روزهای آلوده در سال گذشته نیز این ادعا را تایید می‌کند.

می‌توان رد این ماجرا را در نامه مدیرعامل ایران خودرو دیزل به معاون اول رئیس‌جمهوری برای درخواست لغو الزام استفاده از فیلترهای جذب دوده در کامیون‌ها جستجو کرد.

مدیرعامل ایران خودرو دیزل در این نامه آورده که استفاده از فیلتر جذب دوده در کامیون‌ها، بدون تامین سوخت با کیفیت و استاندارد، بی‌فایده و باعث هدرروی ارز کشور می‌شود زیرا گازوئیل تولید شده استاندارد نیست و به علت غیر استاندارد بودن سوخت، فیلتر جذب دوده در زمان کم از کار می‌افتد و بطور خودکار هزینه ارزی آن دور ریخته می‌شود.

با این حال وی در حالی میزان PPM گازوئیل در جایگاه‌های مختلف را از ۴۶ تا ۶ هزار عنوان می کند که سازمان استاندارد و شرکت پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی ایران، ‌ میزان گوگرد گازوئیل را همواره پایین‌تر از ۵۰ PPM اعلام می‌کنند.

بر اساس اعلام شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی،  گوگرد گازوئیل توزیعی در تهران بین ۳۰ تا ۳۵ PPM است و همچنان با ۵۰ PPM فاصله دارد.

در پاسخ به این نامه، معاون اول رییس جمهور در نامه‌ای از وزیر صنعت و رئیس سازمان محیط زیست کشور خواست در مورد توقف الزام نصب فیلتر جذب ذرات معلق بر روی خودروهای دیزلی نظر خود را بیان کنند. سازمان محیط زیست نیز در این مورد، بر استفاده از فیلتر دوده تاکید کرد زیرا با حذف فیلتر دوده آلودگل هوا افزایش پیدا می‌کند. به گفته نماینده شهرداری نیز بعد از نصب فیلتر دوده‌ها بر روی اتوبوس‌ها عدد ذرات معلق در هوا نزدیک به صفر رسیده بود.

حذف فیلتر دوده؛ دغدغه تحریم یا فرار به جلو؟

در ادامه جهانگیری در پاسخ به نامه رییس سازمان حفاظت محیط زیست در خصوص درخواست شرکت ایران‌خودرو دیزل مبنی بر حذف الزام نصب فیلتر جذب ذرات معلق(DPF) در خودروهای دیزلی بدلیل محدودیت‌های ناشی از تحریم‌ها، تصریح کرد که اصل بر استفاده از فیلتر دوده است ولی نسبت به محدودیت‌های ناشی از تحریم هم نباید بی‌تفاوت بود، در نامه اینجانب هم تاکید بر بررسی بوده است.

از همین رو اگرچه اختلاف میان سازمان حفاظت محیط زیست و خودروسازها دلایل مختلفی دارد اما دور تازه انتقادها زمانی آغاز شده که ایران خودرو دیزل خواستار «حذف الزام نصب فیلتر جذب ذرات معلق (DPF) در خودروهای دیزلی تا زمان رفع تحریم‌های ظالمانه و تضمین سوخت با کیفیت مناسب» شده بود.

با این حال همچنان متهم شماره یک افزایش دی‌اکسید گوگرد در هوای شهرهای کشور، ‌ گوگردی است که از اگزوز خودروهای دیزلی خارج می‌شود.  با این‌ که گوگرد موجود در سوخت دیزلی‌ها، از ۷هزار PPM در دهه۸۰ اکنون به کمتر از ۵۰ PPM کاهش یافته اما همچنان دیزلی‌ها مهم‌ترین علت وجود دی‌اکسید گوگرد در هوای شهرها هستند.

این آمار نشان می‌دهد مقصر آلودگی هوا سوخت بی‌کیفیت نیست بلکه خودرویی است که استانداردهای لازم برای استفاده از این سوخت را ندارند.

در واقع دی اکسید گوگرد که سهم قابل توجهی در آمار ذرات معلق هوای تهران دارد، ‌نه از پایین‌بودن کیفیت بنزین بلکه به دلیل غیر استاندارد بودن خودروهای دیزلی ناشی شده و در این میان خودروسازان با متهم کردن بنزین در آلودگی گوگردی، ‌ برای فرار از مسئولیت آلوده شدن هوا با حذف فیلتر دوده، ‌فرافکنی کرده‌اند.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

یارانه ارز و بنزین باید حذف و یارانه نقدی ۳ برابر شود

امیر خجسته در گفتگو با خبرنگار مهر با بیان اینکه تحریم‌های ظالمانه آمریکا در سال‌های اخیر و بویژه در سال ۱۳۹۷ که با هدف افزایش فشارهای سهمگین به معشیت مردم و ایجاد رویارویی مستقیم مردم با نظام جمهوری اسلامی طراحی و پیاده سازی شده است، گفت: متأسفانه دولت برای حفاظت و حراست از امید مردم و رفع تنگناهای شدید معیشتی، اقدامات اساسی که وضعیت اقتصاد خانواده‌ها به ویژه اقشار آسیب پذیر و دهک‌های پائین درآمدی را سامان دهد، طراحی و اجرا نکرده است.

نماینده مردم همدان در مجلس شورای اسلامی با انتقاد از تخصیص ناکارآمد ارز ۴۲۰۰ تومانی گفت: آنچه که به عنوان تأمین ارز ارزان قیمت ۴۲۰۰ تومانی برای تأمین کالاهای اساسی و نیازهای دارویی در قالب میلیاردها دلار در اختیار واردکنندگان قرار گرفته و می‌گیرد، به اذعان کارشناسان و حتی مسئولین دولت در بسیاری از موارد باعث توسعه رانت خواری و ایجاد فساد و هدر رفت منابع کمیاب ارزی شده است.

نماینده مردم همدان و فامنین در مجلس شورای اسلامی افزود: تعداد قابل توجهی از دریافت کنندگان ارز دولتی یا اقدام به واردات مایحتاج مردم نکرده یا به نام کالاهای اساسی و دارویی کالاهای دیگری وارد کرده‌اند. عده‌ای از وارد کنندگان که کالاهای خود را با نرخ ارز دولتی وارد کرده‌اند ، اقدام به فروش کالاهای وارداتی با نرخ‌های آزاد نموده‌اند. نمونه های عینی زیادی مانند گوشت، روغن، پوشک بچه، کاغذ و … وجود دارد.

رئیس فراکسیون مبارزه با مفاسد اقتصادی با انتقاد از عملکرد دولت گفت: انتظار می‌رفت دولت، با استفاده از شبکه کارآزموده بسیج اقتصادی و با بکارگیری نیروهای با تجربه، نقص‌های اساسی شبکه توزیع را با سیستم‌های نوین برطرف کرده و اقشار آسیب‌پذیر و نیازمند جامعه را مورد حمایت قرار دهد.

نایب رئیس کمیسیون اصل ۹۰ تصریح کرد: بر همین اساس بر کسی پوشیده نیست که ادامه روند تخصیص ارز ۴۲۰۰ تومانی کمکی به معیشت مردم نکرده و جزء فساد و ناامیدی، چیزی عاید جامعه نمی‌کند.

خجسته با پیشنهاد افزایش سه برابری یارانه نقدی تاکید کرد: به منظور جبران اندکی از فشارهای اقتصادی و برای جلب همکاری مردم، افزایش سه برابری یارانه‌ها تا ۱۳۵ هزار تومان به ازای هر نفر همزمان با حذف ارز ترجیحی و سهمیه بندی بنزین ضروری است.

نماینده مردم همدان و فامنین گفت: در صورت تحقق یارانه ۱۳۵ هزار تومانی، یک خانواده چهار نفره حداقل می‌تواند، انتظار دریافت ۵۴۰ هزار تومان یارانه از دولت را داشته باشد تا حداقل‌های نیاز خود را تامین کرده و سطح آسیب پذیری کاهش یابد.

وی با اشاره به اینکه اگر با نگاه عادلانه‌تری این یارانه‌های نقدی میان دهک‌ها توزیع گردد و عمده یارانه‌های نقدی با حذف یارانه اقشار مرفه به سمت هفت دهک پائین و مردم آسیب پذیر سوق پیدا کند افزود: بدون تحمیل بودجه سنگین به رقم بودجه یارانه‌های نقدی، می‌توان این رقم را به تناسب دهک‌ها تا ۲۰۰ هزار تومان افزایش داد.

خجسته با ابراز اطمینان از استقبال مردم از افزایش یارانه نقدی گفت: منابع افزایش یارانه نقدی از محل حذف ارز ۴۲۰۰ تومانی و سهمیه‌بندی بنزین و حذف یارانه اقشار ثروتمند قابل تامین است.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

چرا چینی‌ها از ایران نفت وارد می‌کنند؟

به گزارش مشرق، وحید حاجی‌پور طی یادداشتی در کانال تلگرامی خود نوشت:

چینی‌ها در جدیدترین گزارش گمرکی خود از تداوم واردات نفت از ایران گفته‌اند؛ روزانه بیش از ۲۰۵ هزار بشکه میزان نفتی است که چینی‌ها از شرکت ملی نفت دریافت می‌کنند؛ با انتشار این گزارش، برخی گزاره‌های کد شده در این گزارش را نشانگر بی توجهی چین به تحریم‌های آمریکا عنوان کردند که با تائید این موضوع، اما نباید مهم‌ترین دلیل تداوم صادرات نفت به چین را فراموش کرد.
چینی‌ها بزرگترین مشتری نفتی ایران هستند؛ چینی‌ها گاهی روزانه ۷۰۰ هزار بشکه نیز از ایران نفت دریافت کردند اما میانگین واردات نفت از کشورمان بین ۵۰۰ تا ۶۰۰ هزار بشکه در روز بوده است.
چینی‌ها بیش از ۸ میلیون بشکه نفت وارد می‌کنند که سعی کرده‌اند با متنوع سازی منابع وارداتی خود، تا آنجایی که ممکن است به امنیت انرژی خود ضریب بالایی بدهند.

چینی‌ها در معادلات انرژی خود یک رویکرد اساسی دارند؛ انرژی موتور محرکه اقتصاد چین است و بر همین اساس، آن را یک عنصر امنیتی هم می‌دانند و بر همین مبنا، روابط خود را با کشورهای تولیدکننده نفت بسیار فراتر از فروشنده – خریدار تعریف کرده‌اند بطوری که طی یک دهه میزان واردات نفت از روسیه را از سطح ۳۰۰ هزار بشکه به ۱.۵ میلیون بشکه در روز رسانده‌اند.
چینی‌ها طی یک دهه اخیر شرکت‌های نفتی خود را با حمایت سیاسی، به شرکت‌های بزرگ جهان تبدیل، و سرمایه گذاری خود را کاملا هدفمند و چند لایه تعریف کرده‌اند.
دولت چین با توجه به اهمیت انرژی بسته‌های همکاری‌ بلندمدتی را روی میز کشورهای نفتی قرار می‌دهد، از عربستان، کویت، عراق، برزیل و .. گرفته تا روسیه و آنگولا و سایر کشورها.
مهم‌ترین رویکرد چینی‌ها توسعه میادین نفت با تامین مالی دولت است به این شرط که این سرمایه گذاری صرفا نباید یک سرمایه گذاری باشد.

سرمایه گذاری چینی‌ها، سرمایه‌گذاری در قبال دریافت نفت بصورت بلند مدت است ( oil for investment )که از هیچ قاعده‌ای پیروی نمی‌کند به جز منافع ملی این کشور به همین دلیل است این کشور در سراسر چهان فعالیت نفتی دارد و با سرمایه‌گذاری‌های خرد و کلان امنیت انرژی خود را تامین می‌کند. این رویکرد در قبال ایران هم به عنوان یک بازیگر اصلی نفت جهان پی گرفته شد و ۱۰ سال پیش قراردادهای توسعه میادین آزادگان شمالی، آزادگان جنوبی و یادآوران با شرکت‌های چینی امضا شد درست در روزهای تحریم.

گرچه انتقاداتی به جزئیات توسعه این میادین مشترک به چینی‌ها وارد است اما به هر شکل با توسعه این میادین – بجز آزادگان جنوبی – تولید از غرب کارون به بیش از ۲۵۰ هزار بشکه افزایش یافت و چینی‌ها نفتی که امروز از ایران وارد می‌کنند، همان نفتی است که بابت استراتژی خود دریافت می‌کنند.
به بیان ساده‌تر، چینی‌ها با این استدلال که نفت وارد شده از ایران، بازپرداخت سرمایه‌گذاری انجام‌شده در میادین نفتی ایران است، از تحریم‌های آمریکا پیروی نمی‌کند درست برخلاف شرکت‌های غربی که با یک اشاره، قراردادهای قانونی خود را رها کرده و حتی از خرید نفت ایران انصراف می‌دهند.

همین میزان نفتی که ایران به چینی‌ها می‌فروشد مرهون قراردادهایی است که در دولت دهم امضا شد و امروز نفت صادراتیِ به چین، مدیون قراردادهایی است که حتی یکی از آن‌ها طی ۶ سال گذشته اجرایی نشد؛ متاسفانه وزارت نفت با بی محلی به استراتژی چینی‌ها،نه تنها  آن‌ها را از ایران دور کردند بلکه باعث شد کشورهای همسایه و حتی برزیل با امضای قراردادهای مهم با شرکت‌های چینی، منابع تامین نفت خود را در قالب استراتژی انرژی چین، تغییر دهند و یا حجم صادرات نفتشان به چین را بیشتر کنند.

چینی‌ها طی چند سال گذشته از آمادگی خود برای اجرای فاز دوم میادین یادآوران و آزادگان شمالی گفته بودند که همه درخواست‌های آنان وتو شد در حالی که اگر درخواست چینی‌ها غیرعقلانی بود، امروز شرکت‌های چینی در سراسر جهان به سرمایه گذاری مشغول نبودند.
رویکرد غرب گرایانه وزارت نفت موحب دور شدن قطب واردات نفت جهان از ایران شد و نفتی که امروز به چین می‌رود، ثمره قراردادهای دولتی است که از نظر وزیر نفت، بزرگترین خیانت را به کشور کرده است.!

بزرگ‌ترین معضل حاکمیت ۶ ساله در وزارت نفت، خودبزرگ بینی با بهره‌گیری از مدل‌های قدیمی مدیریتی و به اصطلاح استراتژیکی‌ است که چیزی جز تضییع منافع ملی برای کشور نداشته و فرصت‌ها را یک به یک به کشورهای رقیب واگذار کرده است.
برای فرار از پاسخگویی نیز چین، روسیه و عراق را مقصر می‌دانند و صد البته دولت قبل که در حال ارتزاق از اقدامات آن هستند.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

صادرات نفت ایران به چین روزانه بیش از ۲۰۰ هزار بشکه اعلام شد

به گزراش رویترز، به رغم پایان دوران معافیت تحریم های آمریکا، چین هم چنان به خرید نفت خام از ایران ادامه می دهد.

براساس گزارش گمرک چین، صادرات نفت ایران به این کشور در ماه می (اردیبهشت- خرداد) نیز ۲۵۴ هزار بشکه بوده است.

در مجموع باید گفت که چین در شش‌ماهه ابتدایی سال جاری میلادی، به‌طور متوسط روزانه کمی بیشتر از ۴۳۷ هزار بشکه نفت از ایران خریده‌است.

آمریکا اردیبهشت امسال (دوم ماه مه) معافیت‌های نفتی به مشتریان ایران را کلا متوقف کرد، اما گزارش‌ها حاکی است که چین طی ماه‌های مه و ژوئن، خرید نفت از ایران را ادامه داده‌است.

وزارت خزانه‌داری آمریکا روز دوشنبه ۳۱ تیرماه با انتشار گزارشی در سایت رسمی خود از تحریم شرکت «ژوهی ژن رانگ» چین و خانم «یومین لی»، مدیر آن، به خاطر نقض محدودیت‌ها علیه صنعت نفت ایران خبر داد، موضوعی که با واکنش شدید چین مواجه شد.

بر اساس آمارهای شرکت ردیابی نفتکش‌ها کپلر، شرکت ساینوپک و «سی‌ان‌پی‌سی» چین نیز در قالب دریافت بدهی‌های خود از ایران، طی ماه گذشته روزانه ۱۸۶ هزار بشکه  نفت از ایران دریافت کرده‌اند.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

نفت ایران کجا صفر می شود، کجا نمی شود؟

به نقل از خبرگزاری ایرنا صاحبنظران طی دهه های گذشته بارها روی پاشنه آشیل اقتصاد ایران انگشت نهاده و ضرورت مداوای یکی از دردهای ساختاری یعنی وابستگی به نفت و اقتصاد تک محصولی را گوشزد کرده اند.
ایران کمتر از ده سال پیش با شدیدترین تحریم ها از سوی شورای امنیت، اتحادیه اروپا و آمریکا مواجه بود. دولت «باراک اوباما» برای قرار دادن جمهوری اسلامی ایران زیر فشارهای خردکننده اقتصادی موفق شد در اوایل دهه جاری اجماعی بین المللی را شکل داده و برنامه ای را برای کاهش گام به گام صادرات نفت ایران پیش ببرد.

شکل گیری توافق هسته ای در تابستان سال ۹۴ این روند را معکوس کرد تا جایی که بعد از توافق ایران و ۱+۵ ، صادرات نفت ایران به سرعت به رقم ۲.۵ میلیون بشکه نزدیک شد.
در این فضا، افت چشمگیر صادرات نفت در سال های پیش از برجام گویی به رویایی دور دست تبدیل می شد و حضور غول های نفتی غربی و شرقی در میادین انرژی و چشم انداز قرارداد و سرمایه گذاری های جدید، سرازیری درآمدهای هنگفت نفتی و گازی را به سوی اقتصاد ایران نوید می داد.
با ورود «دونالد ترامپ» به کاخ سفید ورق به طور کلی برگشت.
وی به رغم مخالفت های بین المللی از برجام خارج شد و تحریم هایی سخت تر از قبل را علیه جمهوری اسلامی ایران اعمال کرد.
وی بارها تصریح کرد که صادرات نفت ایران یعنی اصلی ترین منبع درآمدهای ارزی کشورمان را به صفر خواهد رساند.
چهارم نوامبر سال گذشته میلادی (میانه آبان ماه ۹۷) یعنی زمان آغاز تحریم های ثانویه علیه جمهوری اسلامی موعدی بود که ترامپ برای قطع کامل صادرات نفت ایران اعلام کرده بود.
هراس از التهابات بازار انرژی و کاستی در عرصه نفت، ناتوانی شرکای نفتی ایران برای یافتن جایگزین و زیان شدید آن ها در کنار نگرانی از گرانی بنزین دلایلی بود که باعث شد کاخ سفید از وعده خود عقب نشینی کرده و به هشت کشور معافیت هایی را جهت تداوم واردات نفت از ایران بدهد.
در سالگرد خروج آمریکا از برجام، دولت ترامپ مجبور شد در دوراهی تشدید «فشار حداکثری» روی تهران و ملاحظات مربوط به منافع مصرف کنندگان نفت اولی را انتخاب کند. به این ترتیب، معافیت ها تمدید نشد.
تفاوت شرایطی که ترامپ و اوباما برای قطع صادرات نفت ایران رقم زدند این بود که تحریم های آمریکا در دولت دموکرات ها با پشتوانه اجماع بین المللی و رای نهادهایی چون شورای امنیت و همراهی شرکای اروپایی صورت گرفت اما پس از تحریم های نفتی ترامپ، گروهی از دولت ها اعلام کردند تن به تحریم های یکجانبه کاخ سفید نخواهند داد.
چین از جمله کشورهایی است که صریحا تحریم های نفتی را رد کرده و بارها با عتاب و خطاب و تهدید دولت ترامپ مواجه شده است.
به رغم ارتباطات گسترده و همکاری بسیاری از شرکت های چینی با آمریکایی ها در حوزه نفت و گاز و هزینه های سنگین درگیری با تحریم های دولت ترامپ، چینی ها هنوز در زمره مشتریان نفت ایران قرار دارند.
«بلومبرگ» در گزارشی تازه از تداوم صادرات نفت ایران به چین خبر داده و نوشته است این کشور در ماه ژوئن (خرداد و تیرماه ۹۸) ۸۵۵ هزار و ۶۳۸ تن معادل با ۲۰۹ هزار بشکه در روز از ایران نفت خام وارد کرده است. این آمار یعنی با وجود تحریم‌های آمریکا، چین همچنان به خرید نفت از ایران ادامه می‌دهد.
همزمان، رسانه ها از تداوم خرید نفت و گاز ایران از سوی ترکیه خبر می دهند. بر اساس گزارش سازمان تنظیم بازار انرژی ترکیه، این کشور طی ماه می (اردیبهشت و خرداد ۹۸) ۳۹۰ هزار و ۹۹۱ تن نفت خام و ۵۴۳ میلیون مترمکعب گاز طبیعی از ایران وارد کرده است.
علاوه بر این و به رغم افت فشار صادرات نفت ایران به سوی کشورهای غربی و برخلاف تحریم های پیشین، این بار شرکای غربی آمریکا دست کم در مواضع سیاسی بر حق ایران برای فروش نفت و دستیابی به منابع حاصل از فروش این کالا صحه می گذارند.
در همین رابطه بود که سفیر انگلیس در تهران در گفت وگو با یکی از روزنامه ها که دیروز به چاپ رسید اظهار داشت:  ما همواره گفته‌ایم که اینستکس باید کار خود را با بخش‌هایی آغاز کند که از فوریت بیشتری برخوردار هستند مانند نیازهای بشردوستانه و این کاری است که اینستکس دنبال می‌کند.
با این همه ما فکر می‌کنیم که ایران باید بتواند نفت خود را بفروشد و این مساله‌ای است که باید به ایالات متحده امریکا نیز گفته شود.
با این حال و با وجود اینکه مسوولان ایرانی بارها اعلام داشته اند نفت کشور ما در بازار انرژی قابل جایگزین نیست و اجازه به صفر رسیدن صادرات نفت را هرگز نخواهند داد، اما خواه ناخواه توفیقی اجباری پیش روی آنان قرار گرفته و درآمدهای ارزی حاصل از صادرات نفت با کاهشی جدی مواجه است.
در همین زمینه بود که «عبدالرضا مصری» نایب رئیس مجلس دیروز در همایش کار و کارآفرینی برای جوانان گفت که ما پیش از تحریم ها روزانه دو و نیم میلیون بشکه نفت با قیمت میانگین ۶۰ دلار می‌فروختیم و سالانه ۵۵ میلیارد دلار درآمد داشتیم اما دیگر این اعداد و ارقام وجود ندارد.
در این شرایط سهم درآمدهای نفتی در بودجه سالانه روندی رو به صفر شدن را می پیماید. پنجشنبه هفته گذشته بود که معاون امور اقتصادی و هماهنگی سازمان برنامه و بودجه اظهار داشت بودجه سال ۹۷ بر اساس فروش روزانه یک میلیون و ۵۰۰ هزار بشکه و سال قبل از آن (۹۶) روزانه دو میلیون و ۶۸۰ هزار بشکه نفت بسته شده بود اما بودجه امسال به مبلغ ۴۴۸ هزار میلیارد تومان و بر اساس فروش ۳۰۰ هزار بشکه نفت در روز بسته شده است.
در همین پیوند، سخنگوی هیات رئیسه مجلس هم با بیان اینکه برنامه اداره کشور بدون در نظر گرفتن صادرات نفت در نظر گرفته‌شده اعلام کرد، مجلس بودجه سال ۹۹ را بدون در نظر گرفتن نفت برنامه‌ریزی می‌کند.
به این ترتیب، در هدفگذاری اقتصادی جدید تداوم صادرات نفت مورد توجه ویژه مسوولان است.
در همین حال و با روند صفر شدن سهم درآمدهای نفتی در بودجه، سرمایه گذاری منابع حاصل از آن در توسعه زیرساخت ها و نه مصارف جاری در دستورکار قرار گرفته است.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

بلومبرگ: چین با وجود تحریم آمریکا همچنان در حال واردات نفت ایران است

آمار گمرک چین نشان می‌دهد، علی‌رغم تشدید تحریم‌های آمریکا و عدم تمدید معافیت از تحریم‌های نفتی برای چین، اما این کشور همچنان به واردات نفت از چین ادامه داده است.

به گزارش فارس به نقل از بلومبرگ، علی‌رغم آنکه هفته‌ها از پایان معافیت‌های ارائه‌شده برای ادامه واردات نفت از ایران برای کشور‌هایی نظیر چین می‌گذرد، اما آمار‌های گمرک چین نشان می‌دهد، این کشور همچنان مشغول واردات نفت از ایران است.

بر اساس آمار رسمی ارائه‌شده توسط گمرک چین که امروز منتشر شد، این کشور در ماه ژوئن ۸۵۵ هزار تن نفت از ایران وارد کرده است که معادل روزانه ۲۰۹ هزار بشکه بوده است.

اگرچه این آمار‌ها از کاهش واردات نفت ایران توسط چین حکایت دارند، اما همین ادامه واردات نفت ایران برای پکن نشانه نادیده گرفتن تحریم‌های آمریکا توسط این کشور است.

در واقع در قالب تلاش آمریکا برای پایین آوردن صادرات نفت ایران و اعمال کارزار حداکثری تحریم‌ها علیه کشورمان، هم اکنون تمام نگاه‌ها به واردات نفت ایران توسط چین دوخته شده است.

علی‌رغم آنکه کشور‌هایی نظیر کره و ژاپن که از قضا واردات کمی از ایران داشته‌اند، خرید نفت کشورمان را متوقف کرده‌اند، اما چین همچنان یکی از خریداران عمده نفت از ایران در بازار‌های آسیایی باقی مانده است.

البته آمریکایی‌ها تلاش می‌کنند که این نادیده گرفتن تحریم‌ها را به نوعی قانونی و عادی جلوه دهند و آن را اقدامی کاملا عادی از سوی چین نشان دهند.

آمریکایی‌ها در تلاش هستند تا نشان دهند این محموله‌های نفتی پیش از تاریخ دوم می‌و لغو معافیت چین برای واردات نفت ایران بارگیری و ارسال شده است.

از طرف دیگر بررسی رهگیری خطوط کشتیرانی نشان می‌دهد چندین نفتکش دیگر نیز از ایران بارگیری می‌شود و با مجموع ظرفیت ۲۰ میلیون بشکه در مسیر رسیدن به چین قرار دارند.

آمار‌ها نشان می‌دهد، چین در ۵ ماه نخست سال جاری به طور متوسط روزانه ۴۹۴ هزار بشکه نفت از ایران وارد کرده که نسبت به ۶۶۰ هزار بشکه روزانه در مدت مشابه سال گذشته کاهش حدود ۱۵ درصدی را داشته است.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

توقیف نفتکش حامل نفت ایران در جبل الطارق چگونه برنامه ریزی شده بود؟!

توقیف نفتکش حامل نفت ایران در منطقه جبل‌الطارق که توسط نیروی دریایی انگلیس انجام شد، همچنان سرتیتر خبرها و موضع تحلیل بسیاری از رسانه های معتبر جهانی است.

به گزارش «تابناک»؛ در همان ساعات ابتدایی توقیف این نفتکش ایرانی، سرپرست وزارت خارجه اسپانیا تأکید داشت این اقدام به درخواست آمریکا از مقامات انگلیسی انجام شده است.

این گزاره به مرور دامنه گسترده‌تری پیدا کرد و برخی رسانه‌‌های انگلیس نیز بر آن مهر تأیید زدند. از جمله روزنامه «گاردین» روز شنبه در گزارشی درباره توقیف یک نفتکش حامل نفت ایران در نزدیکی منطقه «جبل‌الطارق»، از نقش «جان بولتون» مشاور امنیت ملی کاخ سفید در این اقدام پرده برداشت.

این روزنامه با اشاره به واکنش مملو از خرسندی بولتون پس از اعلام توقیف کشتی «گریس ۱»، نوشت این واکنش «طوری بود که گویا او غافلگیر شده است اما شواهد زیادی وجود دارد که نشان می‌دهد حقیقت چیز دیگری است و تیم امنیت ملی بولتون مستقیم در شکل دادن به رخداد جبل‌الطارق نقش داشته‌اند.

در این رابطه، روزنامه انگلیسی «thetimes» در مطلبی عنوان کرده که توقف نفتکش حامل نفت ایران اقدامی از پیش برنامه ریزی شده بود.

این روزنامه انگلیسی به نقل از مقامات اسپانیایی نوشت، آمریکا ۴۸ ساعت قبل از توقف نفتکش، به مقامات اسپانیا و انگلیس بابت ورود نفتکش و مسیرش اطلاع داده بود.

این در حالی است که دولت محلی جبل الطارق هم ۳۶ ساعت پیش از آن، بخشی از قوانین تحریمی اش را به گونه ای تغییر داد تا بتواند نفتکش ایرانی را توقیف کند.

در واقع، انگلیس و آمریکا از ورود نفتکش به جبل الطارق و مسیر آن مطلع بودند و همزمان در یک اقدام برنامه ریزی شده قوانین تحریمی را تغییر دادند تا بتوانند توجیه لازم برای توقیف نفتکش را پیدا کنند.

در این رابطه، نشریه آمریکن کانسروتیو در گزارشی با درج اینکه توقیف نفتکش حامل نفت ایران از سوی دولت جبل الطارق تحت قیمومیت انگلیس نقض روشن قوانین تعریف شده بین المللی است،‌ نوشت: تنش ها بین تهران و لندن در ارتباط با توقیف نفتکش ها به دخالت های دولت ترامپ بازمی گردد و این دولت بود که آتش تنش بین این دو کشور را برافروخت.

به ادعای دولت انگلیس، توقیف این نفتکش به این دلیل صورت گرفت که ناقض تحریم‌های اتحادیه اروپا علیه دولت سوریه است که از اول می سال ۲۰۱۱ به اجرا درآمد.

دو هفته پس از این ماجرا، یک نفتکش بریتانیایی به نام «استنا ایمپرو» در تنگه هرمز به علت رعایت نکردن قوانین و مقررات بین‌المللی دریایی از سوی ایران توقیف شد.

«جرمی هانت»، وزیر خارجه بریتانیا توقیف این کشتی توسط ایران را غیرقابل قبول خواند و تأکید کرد، باید آزادی ناوبری حفظ شود و کشتی ها آزادانه و با امنیت کامل در دریا حرکت کنند.

مهمتر این که شواهد نشان می دهد این اقدام انگلیس بخشی از طرح بزرگتر هماهنگ شده با «جان بولتون» مشاور امنیت ملی آمریکا بود.

چندی پیش نیز بولتون، خروج از برجام، خروج از سازمان های بین المللی و افزایش دوستی با اسرائیل را دستاورد سیاست خارجی این دولت دانست و گفت: توقیف نفتکش ایران توسط انگلیس هدیه چهارم ژوئیه به آمریکا بود.

با این حال انگلیس با رد تشابه این دو توقیف ادعا می کند این کشتی ایرانی در حال ارسال نفت به سوریه و نقض تحریم های سازمان ملل بودند.

این در حالی است که انگلیس هیچ گونه حق قانونی برای تحمیل چنین تحریمی علیه کشتی ایرانی نداشته و این نقضی آشکار به قوانین واضح تعریف شده جهانی بود که بر اساس عبور کشتی های تجارتی از طریق تنگه های بین المللی آزاد است.

این در حالی است که بازداشت تانکر حامل نفت ایران با مقررات اتحادیه اروپا در مورد تحریم علیه دولت اسد در سوریه مطابقت ندارد.

بر اساس قانون ماده ۳۵ مقررات شورای اتحادیه اروپا، تحریم ها فقط در قلمرو کشورهای عضو اتحادیه اروپا اعمال می شود.