نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

مسئله لست مایل دلیوری (Last Mile Delivery)در صنعت بنزین

محسن مولایی نسب
مدیرعامل شرکت زنجیره تامین هوشمند انرژی
هم‌زمان با رشد تجارت الکترونیک و افزایش میل مردم به خرید اینترنتی، اهمیت لجستیک بیشتر خودش را نشان داده است .لجستیک مدیریت جریان اقلام فیزیکی بین “نقطه منبع” و “نقطه مصرف” به منظور رفع نیازهای مشتریان است.لست مایل دلیوری یکی از مراحل این پروسه‌ی لجستیک و بخشی است که تحویل کالا به مشتری نهایی صورت میگیرد.
تحویل در مقصد نهایی (Last Mile Delivery) در محیط تجارت الکترونیک در حال حاضر به عنوان گران ترین، ناکارآمدترین و آلوده کننده ترین بخش زنجیره لجستیک محسوب می شود(Gevaers و همکاران، ۲۰۱۴). با وجود اینکه رونق تجارت الکترونیک به گسترش بازارهای تحویل سریع منجر شده است، هنوز چالش های عمده ای در تحویل نهایی کالا به مشتری وجود دارد. ظهور مدل های کسب و کار جدیدی مبتنی بر حمل و تحویل سوخت به مشتری نهایی در سالهای اخیر با توجه به نوع و ماهیت بازار سوخت و انرژی ، حجم بزرگ و رو به رشدی از حمل و تحویل فراورده های مختلف نفتی به مصرف کننده نهایی از طریق تجارت الکترونیک را به وجود خواهد آورد.
بخش های زنجیره تامین بنزین و فرآورده های نفتی
در زنجیره تامین بنزین و فرآورده های نفتی ، ۲ مرحله‌ی مهم وجود دارد که یکی از آنها فرست مایل دلیوری نام دارد و دیگری با نام لست مایل دلیوری شناخته می‌شود. منظور از فرست مایل دلیوری که در اول زنجیره تامین قرار می‌گیرد، کارهایی است که برای بهینه کردن مراحل مربوط به دریافت فرآورده های نفتی از پالایشگاهها و انبار های نفت و رساندن آنها به یک مرکز توزیع مانند انبارهای نفت و یا پمپ های بنزین انجام می‌شود. اما مرحله‌ی بعدی که لست مایل دلیوری نام دارد و هدف اصلی ما در این نوشته است، به تمام اعمالی گفته می‌شود که برای رساندن بنزین یا فرآورده های دیگر نفتی به دست مشتری نهایی انجام می‌شود. به بیان دقیق‌تر، هدف اصلی ما در لست مایل دلیوری، رساندن فرآورده به دست مشتری در سریع‌ترین زمان ممکن است.
در صورتی که فرست مایل را پالایشگاهها تا انبارهای نفت بدانیم، لست مایل فعالیتی است که در مرحله بعد تا پمپ های بنزین صورت میگیرد .اما در حقیقت این به صورت واقعی معنای تحویل نهایی به مشتری را نمیدهد چون مشتری باید باز هم زمان و هزینه ای را صرف کند تا سوخت مورد نیاز خود را در جایگاهها تحویل بگیرد.
در مدل های کسب و کار فروش فرآورده های نفتی متکی بر تجارت الکترونیک ،با وجود اینکه تمام مراحل لجستیک از زمان تحویل گرفتن فرآورده از تولید کننده تا زمان تحویل دادن آن به جایگاههای سوخت مهم هستند، آخرین مرحله که به خروج کالا از مرکز توزیع نهایی و رسیدن آن به دست مشتری مربوط می‌شود اهمیت بیشتری دارد و معمولا پرهزینه‌ترین و زمان‌برترین مرحله در زنجیره تامین است. دلیل چالشی بودن این مرحله، زیاد بودن تعداد بسته‌های فرآورده است که معمولا کوچک (بین ۳۰ تا ۴۰ لیتر ) هستند و پیک ارسال باید در طول مسیر توقف‌های فراوانی داشته باشد.
چه مشکلاتی بر سر راه لست مایل دلیوری بنزین و فرآورده های نفتی وجود دارد؟
ایجاد مدل کسب و کار تحویل بنزین در محل مشتری منجر به افزایش تعداد مشتری‌هایی شده است که انتظار دارند بنزین مورد نیاز آنها سریع و با هزینه ارسال کم به دست‌شان برسد. حالا اگر خریدار در هنگام رسیدن پیک به آدرس در محل حضور نداشته باشد، تمام بهینه‌سازی‌های انجام شده از نظر زمان و هزینه به هدر خواهد رفت. به علاوه بسیاری از مشتریان این سرویس، انتظاراتی دیگری هم دارند که در میان آنها سرعت ارسال، پایبندی به زمان، دقت در قوانین، کیفیت،ایمنی و بیمه از باقی انتظارات اولویت بالاتری دارند.
مسئله اصلی این است که از یک سو نهاد های ناظر مانند شرکت پخش فرآورده های نفتی و مشتریان انتظار دارند فرآورده با سرعت مناسب و ایمنی بالا توزیع شود و از سوی دیگر، شرکت‌های لجستیک فرآورده های نفتی تمایل دارند این کار را با حداقل هزینه‌های مربوط به وسایل حمل و نقل، سوخت، نیروی انسانی، فناوری و موارد این‌گونه انجام دهند. بنابراین اگر یک شرکت استارتاپ لجستیکی در حوزه سوخت و فرآورده نفتی بخواهد لست مایل دلیوری را با کیفیت بالایی به مشتریان خود ارائه کند، باید برای این نیازها و مشکلات، جواب‌های مناسبی داشته باشد.
یک نکته مهم دیگر این است که شرکت های ارائه دهنده خدمات لست مایل دلیوری بنزین و فرآورده های نفتی دیگر مانند گازوئیل به دنبال این هستند که در ضمن کم کردن از هزینه‌های لجستیک، تجربه‌ی بهتری را از سوختگیری به مشتری ارائه دهند؛ زیرا تمرکز و بهینه کردن این فرآیند باعث افزایش سوددهی شرکت و بهبود رضایت مشتریان آن می‌شود. جلب رضایت حداکثری مشتری و وفادار کردن او در حوزه انرژی ، خواهند توانست رشد و پیشرفت کسب‌وکار را تضمین کنند. به همین دلیل طراحی یک تجربه جدید و لذت بخش در سرویس توزیع سوخت بسیار اهمیت دارد .
همانطور که گفته شد نقش کلیدی لجستیک فراهم کردن به موقع و موثر تحویل کالا است. وقتی مشتری رضایت داشته باشد، خرید خود را تکرار می‌کند و به مشتری دائمی تبدیل می‌شود و این دقیقا یکی از اصلی ترین شاخص های کلیدی رشد و توسعه کسب و کارهای نوپا است . با این روش شرکت های تجارت الکترونیک مشتریان بیشتری برای خریدهای آتی خواهند داشت و رشد آنها تضمین میشود.در خصوص فرآورده های نفتی بخصوص بنزین ، فراهم کردن و تحویل دادن به موقع و ایمن در نرخ بازگشت مشتری تاثیر بسیار مهمی دارد.
یکی از راه حل های اساسی برای شرکت های لجستیک فرآورده های نفتی استفاده از نرم افزارهای ویژه‌ای برای مدیریت مسائل مربوط به لجستیک در گام تحویل نهایی است .چالش های شهر های بزرگ و پر ترافیک در حوزه لست مایل دلیوری به صورت داینامیک تغییر میکند و این پویایی سیستم ترافیک و پراکندگی درخواست ها در شهر های بزرگ برای انرژی و به خصوص بنزین و فرآورده های نفتی باعث به وجود آمدن پیچیدگی زیاد میشود. پیچیدگی زیاد منجر به خطای مکرر انسانی شده و شاخص های اصلی یعنی تحویل به موقع و ایمن فرآورده را تحت الشعاع خود قرار میدهد .با کمک الگوریتم های پیش رونده و الگوریتم های یادگیرنده میتوان با استفاده از فناوری هوش مصنوعی مسائل مربوط به ردیابی ناوگان توزیع، مشکلات مربوط به موقعیت مکانی و الگوریتم های پیچیده مسیر یابی ، نگرانی های سطح موجودی قابل توزیع و قیمت گذاری خدمات توزیع را تا حد زیادی برطرف نمود.
ادامه دارد….

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

هوش مصنوعی در لجستیک فرآورده های نفتی

محسن مولایی نسب
مدیرعامل شرکت زنجیره تامین هوشمند انرژی
مقدمه
با رشد فرآیند دیجیتالی شدن کسب و کارها ، شرکت های بیشتری از هوش مصنوعی با هدف افزایش بهره وری منابع از طریق کاهش زمان و کاهش هزینه های زنجیره تامین استفاده می کنند .نتایج حاصل از یک مطالعه جدید که به صورت مشترک توسط شرکت‌های فوربز اینسایت، SAS، اینتل و اکسنچر انجام شده است نشان می دهد ۳۶ درصد شرکت‌های فعال در عرصه زنجیره تامین هم اکنون قابلیت‌های هوش مصنوعی را به بخش تدارکات خود افزوده‌اند . علاوه بر این طی نظر سنجی انجام شده توسط McKinsey حدود ۲۱ درصد از شرکت های لجستیکی و حمل و نقل از مرحله ی اولیه آزمایشی هوش مصنوعی فراتر رفته و راه حل های مبتنی بر هوش مصنوعی را در مقیاس بالا مورد استفاده قرار داده اند.بر اساس این مطالعات شرکت های پیشگام در استفاده از راه حل های مبتنی بر هوش مصنوعی، در بخش حمل و نقل و لجستیک، با افزایش حاشیه سود بالغ بر ۵ درصد مواجه شدند.
علاقه ی فعلی و پذیرش سریع هوش مصنوعی در لجستیک چندین عامل کلیدی از جمله افزایش تقاضا از توزیع کننده، پیشرفت های تکنولوژیکی اخیر و سرمایه گذاری عظیم در کسب و کارهای مبتنی بر داده ،داشته است .
مشکل اصلی که برای شرکت‌های فعال در عرصه زنجیره تامین وجود دارد پراکندگی فعالیت آنها است. آنها با جریان بزرگی از مواد و داده مواجه هستند . این شرکت ها حتی مجبور می‌شوند در قاره‌های مختلف سیستم‌های متفاوت را راه اندازی مدیریت و راهبری کنند. شرکت‌های فعال در این حوزه برای دسترسی به زنجیره عملیاتی بهینه فاصله جغرافیایی زیاد دارند و از این رو تصمیم‌گیری دقیق بر اساس داده‌های دقیق معمولا کار دشواری برای آنها محسوب می‌شود. اگرچه برای سال‌های طولانی مجموعه‌ای از سیستم‌های تحلیلی و تعاملی در چرخه زنجیره تامین به کار گرفته شده‌اند، ولی این مسئله همچنان به عنوان یک مشکل اصلی محسوب می‌شود.
چرخه زنجیره تامین در فضاهای دیجیتالی امروز که با سرعت بالا رشد می‌کنند بسیار پیچیده‌تر شده است،چرا که حجم داده های تولیدی در سازمان های لجستیکی بسیار افزایش یافته است و در بخش لست مایل به دلیل پراکندگی بالا و تنوع کالای قابل تحویل این داده ها به صورت مداوم رو به افزایش است . افزایش هرچه بیشتر حجم و تنوع داده‌ها نیز در این زمینه تاثیر زیادی بر عملکرد زنجیره های تامینی میگذارد. این روزها تعداد بیشتر شرکای کسب و کار، محصولات، مناطق جغرافیایی، رقابت‌های عرصه جهانی و افزایش انتظارات مشتریان فشار مضاعفی را در سازمان ها ایجاد میکند.
زنجیره های تامین انرژی و حامل های ان به خصوص فرآورده های نفتی مانند بنزین و گازوییل با توجه به نقش اساسی آن در صنایع دیگر مانند حمل و نقل و غیره از پیچیدگی و حساسیت بسیار بالایی برخوردار هستند. انرژی کالایی است که استفاده از آن متوقف نمیشود و هر نوع توقف در تامین حامل های آن دارای تاثیرات دومینو وار بر تمام ارکان جامعه است .بنابر این استفاده درست از داده ها و اطلاعات تولید شده در زنجیره های تامین انرژی و حامل های آن برای کنترل درست این زنجیره ها از اهمیت اساسی برخوردار است . حجم اطلاعات تولید شده در شبکه های لجستیک و تامین حامل های انرژی به حدی است که از توان سیستم های معمول و یا مدیریت انسانی خارج است و نیازمند دقت و سرعت عمل بالا در کنار تصمیم گیری درست و به هنگام است .بررسی ویژگی ها و راه حل های مبتنی بر هوش مصنوعی نشان میدهد که این فناوری میتواند پاسخی به این نیازهای رو به فزونی در حوزه فرآورده های نفتی و حامل های دیگر انرژی باشد .
برخی از رایج ترین راه حل های هوش مصنوعی در زنجیره تامین عبارتند از مدیریت منابع، کاهش هزینه از طریق کاهش خطا و اشتباهات، تقویت روش های پیش بینی سنتی، سرعت بخشیدن پروسه ی تحویل با بهینه سازی مسیرها، بهبود خدمات مشتری و غیره است. توانایی هوش مصنوعی در ساده سازی فرایندهای زنجیره تامین و لجستیک مزایای رقابتی زیادی از جمله کاهش هزینه ها و زمان مورد نیاز برای انجام کل فرآیند ها را به همراه دارد . این موضوع در حوزه انرژی بسیار مهم است چرا که با استفاده از این قابلیت میتوان حامل های انرژی را به موقع و باقیمت مناسب به متقاضیان تحویل داد.
آثار هوش مصنوعی بر کاهش مشکلات لجستیک فرآورده ها ی نفتی
۱- هزینه های بارگیری ، حمل و تحویل فرآورده
هزینه های بارگیری ،حمل و تحویل فرآورده های مختلف با توجه به تغییر فصول، شرایط جوی (روز آفتابی، بارانی و برفی) و حتی ساعت و نوع فرآورده متغییر است. با بهره گیری از فناوری هوش مصنوعی به نظارت بر شرایط مختلف و اجرای سناریوهای مناسب در هر مورد کمک کرده و در نهایت هزینه ی مناسب و عادلانه با توجه به زمان و مسیر تحویل فرآورده ، را تعیین مینماید. این الگوریتم ها مجموعه ای از پارامترهای نظیر ترافیک، آب و هوا و چالش های اجتماعی و اقتصادی را کنترل می کنند که به شرکت های لجستیکی کمک می کند تا قیمت منصفانه ای برای تحویل فرآورده های مختلف تعیین نمایند. در این شرایط هم شرکت ها دجار ضرر نشده و هم مشتریان راضی خواهند بود.
۲- بهینه سازی تخصیص ناوگان و مدیریت موجودی انبارها
هوش مصنوعی و یادگیری ماشین می تواند صدها مدل از پیش بینی تقاضای ‏بازار انرژی و سوخت را بررسی نموده و بصورت خودکار خود را با متغیرهای مختلفی همچون ‏نوع محصول، اختلالات ایجاد شده در زنجیره تامین و تغییرات ناگهانی ‏در تقاضا، تطبیق دهد. ‏با بکارگیری سیستم های هوش مصنوعی، فرآورده از لحظه ی تولید در ‏پالایشگاه تا انبارهای فرآورده و پمپ های بنزین و در نهایت رسیدن به دست مصرف کننده نهایی ردیابی و بررسی می شود. ‏
برای توزیع دقیق و سریع فرآورده های نفتی باید شبکه ی عظیمی از پالایشگاهها، انبارها و وسایل نقلیه هماهنگ شوند. این هماهنگی معمولاً پیچیده می شود. هرچه سیستم های یادگیری قوی تر شوند، و اطلاعات را به صورت بهینه و هدفمند جمع آوری کنند، توانایی هماهنگی ها افزایش می یابد. و برای کاهش ریسک بین تامین و تقاضای سوخت، نفتکش ها ، حمل کننده های نهایی و شرایط آب و هوایی، اقتصادی را ارزیابی کرده ، و آن را به یادگیری ماشین ابلاغ می کنند.
از طریق فناوری هوش مصنوعی موجودی انبارهای فرآورده و ظرفیت بارگیری کامیون های در دسترس بررسی شده و با توجه به آن برنامه ریزی برخط برای حمل و توزیع فرآورده با قیمت بهینه ارائه می شود. الگوریتم های هوشمند این اطلاعات را پیش از آغاز تحویل فرآورده های مختلف را اعلام می کنند تا مشتریان از قیمت دقیق و در دسترس بودن موجودی فرآورده های مختلف برای تحویل اطلاع داشته باشند. الگوریتم های هوش مصنوعی همچنین تجزیه و تحلیل داده ها را نیز ارائه می دهد . با استفاده از این ابزارها میتوان کل داده های حمل و تحویل را بصری سازی نمود.
۳- مقابله با شرایط پیش بینی نشده
در لجستیک حامل های انرژی شرایط غیر منتظره زیادی رخ میدهد که میتواند تاثیر بالایی در زمان تحویل فرآورده به عنوان مهمترین شاخص کلیدی کنترل عملکرد لجستیک ، بگذارد. بلایای طبیعی مانند طوفان ها و سیل، تصادفات و سوانح رانندگی، اعتصاب کارکنان،خرابی ناوگان می توانند بر روند طبیعی گردش کاری لجستیکی تأثیر بگذارند. هوش مصنوعی را می توان با سناریوهای مربوط به موارد اورژانسی یا اختلال در شبکه آموزش داد و در مواقع لزوم جهت اجرای اقدامات اصلاحی مانند بازتعریف الگوریتمها و مسیرهای توزیع و حمل ،از آن استفاده نمود.
نتیجه
لجستیک و زنجیره تامین حامل های انرژی بخصوص فرآورده های نفتی پیچیدگی بالایی دارد که نیاز به برنامه ریزی، انعطاف پذیری و توانایی در تنظیم شرایط زمانی پیش بینی نشده دارد. با استفاده از فناوری هوش مصنوعی، شرکت ها قادر به پردازش کارهای لجستیک برای تردد وسایل نقلیه و شبکه های توزیع هستند. هوش مصنوعی به کاهش هزینه های و زمان انجام عملیات لجستیکی فرآورده های نفتی کمک می کند. پذیرش لجستیک مبتنی بر هوش مصنوعی با چالش های زیادی مواجه است ، که باید مورد توجه قرار گیرند، اما قابلیت های ارائه شده، توسط هوش مصنوعی ، بیش از حد بزرگ هستند، و امکان نادیده گرفتن آن ها تقریبا صفر است.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

استارتاپ های انرژی چگونه شکل میگیرند؟

مقدمه
سخنان امید بخش وزیر محترم نفت در حوزه کسب و کار های استارتاپی ، با توجه به اینکه ایشان از با سابقه ترین افراد در حوزه انرژی درکشور ما محسوب میشود را میتوان مطلع الفجر انقلاب فناوری و نوآوری انرژی در ایران دانست.ایشان با انتخاب به جا و شایسته یکی از افراد حرفه ای در حوزه پژوهش و فناوری به معاونت خود در این امور، کیاست خود را نشان داده بود و اینبار با رو کردن برگ جدیدی در بازار انرژی سعی در تبدیل تهدید ها به فرصت ها دارد.
ما به عنوان یکی از استارتاپ های فعال در حوزه انرژی کشور هم سعی خواهیم کرد با همیاری و کمک در شکل و سرعت گیری این حرکت سهیم باشیم و تجربیات مان را در این حوزه در اختیار عزیزان وزارت نفت قراردهیم.در ادامه به این موضوع خواهیم پرداخت .

شکل گیری زیست بوم استارتاپ های انرژی
مفهوم استارتاپ که با خودش ابهام در مدل کسب و کار ، خصوصیت مقیاس پذیر بودن و قابل تکرار بودن را به همراه دارد بیشتر با کسب و کارهای ارزش آفرین حوزه فناوری اطلاعات شناخته شده است .اما واقعیت این است که این مفهوم در تمام حوزه ها قابل تسری است اما با شرایط و قواعد خاصی. مهمترین قاعده ای که باید رعایت کرد این است که ماهیت حوزه تخصصی و نیازها و محیط فناورای و قوانین آن را باید کاملا مورد توجه و دقت قرار داد و عدم توجه به این موارد میتواند به نتایج فاجعه باری منجر شود.

در راه اندازی زیست بوم استارتاپ های انرژی که وزیر محترم نفت از آن سخن به میان آورده اند باید به این خصوصیات توجه ویژه کرد چرا که مقوله انرژی مقوله ای بسیار حساس و متصل به تقریبا همه شئون زندگی و حاکمیتی است .بخش هایی که باید مورد دقت و توجه قرار گیرد و وزرات نفت و زیست بوم انرژی کشور باید آن را به درستی پیاده سازی کند تا شاهد شکوفایی استارتاپ های انرژی در مهد انرژی دنیا باشیم به این شرح است :
اول : سیاست گذاری ها و خط مشی های کلان
آنچه زیست بوم نوآوری و فناوری را میتواند در سطوح بالا راهبری و هدایت کند و ابزارهای مناسب برای تسهیلگیری و نظارت را در اختیار حاکمیت و دولت بگذارد سیاست گذاری است . ریل گذاری این بخش باعث میشود اعتماد لازم به بخش استارتاپ های انرژی ایجاد شود و با توجه به دیر بازده بودن حوزه انرژی این امر بسیار حیاتی است . به نظر میرسد تدوین سند تعامل وزارت نفت با کسب و کارهای نوپا و استارتاپ ها میتواند به این موضوع کمک کند.
دوم : منابع مالی
تامین منابع مالی در استارتاپ های حوزه انرژی با حوزه های دیگر تفاوت بنیادین دارد. ریسک بالاتر اما قابل مدیریت و کنترل ، نیازبالاتر مالی ،حساسیت بالای زمانی استارتاپ های انرژی همگی این نیاز را ایجاد میکند که نهادهای قدرتمند تامین مالی از جنس cvc ها در این حوزه از دل شرکت های بزرگ زیر مجموعه وزارت نفت شکل بگیرند که ماموریت آنها به صورت مشخص تامین مالی خطر پذیر پروژه های استارتاپی باشد. تامین مالی از روش های معمول استارتاپ ها در حوزه انرژی پاسخگو نیست و نیمتواند به رشد زیست بوم کمکی بکند.
سوم : نیروی و سرمایه انسانی
حوزه انرژی به دلیل ماهیت چند بعدی اش نیازمند طیف وسیعی از مهارت ها ، تخصص ها و دانش هاست که خوشبختانه در سطوح خوبی این موارد در کشور وجود دارد و کافی است با یک برنامه مدون این استعداد ها با مزیت های حوزه انرژی و اثرات آن آشنا شوند تا بتوان انها را حول این موضوع گرد آورد.آشنا ساختن نیروهای متخصص و جوان با الزامات و باید و نباید های حوزه انرژی با نشست ها ، برنامه های ارائه نیاز ،دورهمی های انتقال تجربه و … میتواند به شکل گیری یک جامعه حول موضوع انرژی در کشور کمک کند.

چهارم : زیر ساخت ها
راه اندازی و تست ایده های استارتاپی در حوزه انرژی نیازمند زیر ساخت های زیادی است از آزمایشگاههای ساخت گرفته تا پایلوت های تست در سطوح مختلف که از الزامات تایید فنی و عملکردی ایده هاست .مجوز های محدود برای تستس ایده ها ،کارگاههای ساخت و تولید و امکان استفاده از دانش فنی موجود در صنعت نفت و گاز و پتروشیمی برای استارتاپ ها ، میدان دادن به آنها برای نمونه سازی و تست اگر چه ممکن است ریسک داشته باشد اما قطعا راه نوآوری از این مسیر میگذرد .تامین این زیر ساخت ها یکی از حساس ترین بخش هاست چرا که بر خلاف بخش آی تی ،حوزه انرژی برای تایید یک راه حل نیازمند صرف هزینه هایی است که از عهده یک استارتاپ به تنهایی و بدون وجود زیرساخت خارج است .

پنجم : بازار
تمام کشور ،صنایع ، کسب و کارها و … و از همه مهمتر خود صنعت نفت و بازار فعلی آن و همچنین بازار فعلی شرکت های زیر مجموعه صنعت نفت به صورت بالقوه میتواند بازار تمام استارتاپ های انرژی باشد. این بازارها در برخی موارد انحصاری است و در بخشی هم شبه انحصاری و در بخشی هم دارای موانع ورود متعدد است . برای اینکه در نهایت بتوان استارتاپ های انرژی موفقی داشت باید بتوان برای خدمات و محصولات آنها بازار مناسب را فراهم کرد .بنابر این لازم است تا نگاهی دوباره به بازارداری و بازارگردانی بخش انرژی داشت .

جمع بندی
ورود نسل دارای تجربه و دانش از حوزه انرژی به مقوله استارتاپ ها را باید به فال نیک گرفت و از این فرصت مغتنم برای هم افزایی و خلق ارزش استفاده کرد.ایران به عنوان مهد انرژی جهان و دارای منابع متعدد میتواند با همت و همیاری همه بخش های یاد شده فوق به یک ابرقدرت انرژی تبدیل شود.
دومینو انرژی با تجربه ۱۴ ماهه خود در حوزه توزیع هوشمند سوخت و فناوری های این حوزه آماده است تا تمام توان خود را برای کمک به شکل گیری این زیست بوم در اختیار وزارت نفت و همه علاقه مندان و فعالان این حوزه قرار دهد.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

آیا مصرف سوخت واقعی خودروی شما آن چیزی است که فکر میکنید؟

طبق داده‌های جدید، خودروها می‌توانند تا ۷۵ درصد مصرف سوخت بیش‌تری نسبت به میزان رسمی اعلام شده از سوی سازندگان داشته باشند. شرکت کارلی (Carly) که در زمینه اپلیکشین خودروها فعالیت می‌کند، اطلاعاتی مربوط به بیش از یک میلیون وسیله نقلیه در سراسر جهان منتشر کرده است. طبق اطلاعات کارلی، تفاوت سالیانه بین مصرف سوخت رسمی و بهره‌وری واقعی جهانی مصرف سوخت بین سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۶ افزایش داشته است.

کارلی همچنین ذکر می‌کند که مهم‌ترین اختلاف مصرف سوخت در پیشرانه‌های دیزلی از سال ۲۰۱۶ به دست آمد و نشان داد که میزان متوسط مصرف سوخت، ۷۵ درصد نسبت به اطلاعات ارائه‌شده توسط سازندگان خودرو تفاوت دارد. کارلی تخمین زده است که رانندگان که در سال حدود ۱۹,۳۰۰ کیلومتر رانندگی می‌کنند، می‌توانند تا ۱۱۵۲ دلار بیش‌تر از آن‌چه انتظار می‌رود برای مصرف سوخت فسیلی هزینه کنند.
اوید آوینی، یکی از بنیانگذاران کارلی، می‌گوید:
در حال حاضر مناقشه بزرگی در مورد مصرف سوخت خودروها وجود دارد. مراجع قانونی انتظار دارند که انتشار گازهای آلاینده مانند دی‌اکسید کربن هر سال کاهش یابد؛ اما رانندگان خودروهای قدرتمندتر و لوکس‌تری می‌خواهند.
با توجه به استراتژی کاهش دی‌اکسید کربن، تولیدکنندگان مجبور به کاهش مصرف سوخت در خودروهای تولیدی خود شده‌اند؛ اما با توجه به آزمایش‌های انجام‌شده در آزمایشگاه‌ به‌جای شرایط واقعی، داده‌ها نشان می‌دهند که مصرف سوخت باید کمی بیشتر باشد.
آوین توضیح می‌دهد:
مصرف سوخت در صد کیلومتر یکی از دغدغه‌های اصلی رانندگان بریتانیا است؛ درحالی‌که تولیدکنندگان به‌سختی می‌توانند مصرف سوخت را پیش‌بینی کنند. از آن‌جا که این مسئله بسیار وابسته به سبک رانندگی فردی است، اختلاف بین ارقام مصرف سوخت و نگرانی مصرف‌کنندگان به آمارهای خودروسازان بستگی دارد.

این خبر تنها ۶ ماه پس از آن اعلام می‌شود که اتحادیه اروپا دستورالعمل جدیدی برای انتشار گازهای گلخانه‌ای و آزمون صرفه‌جویی سوخت در مدل‌های جدید خودروی تولیدی این قاره منتشر کرد. برای بهبود وضعیت مصرف سوخت جهانی، شیوه‌نامه آزمایش مصرف سوخت در اروپا (WLTP) جایگزین چرخه نوین تست رانندگی اروپا (NEDC) می‌شود که مبتنی بر داده‌های آزمایشگاهی کنونی است. شیوه‌نامه جدید آزمایش تا چند ماه دیگر به‌عنوان قانون استاندارد اجرایی نخواهد شد و بعضی از خودروها تا سال ۲۰۱۹ از ارقام NEDC استفاده خواهند کرد.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

اهداف استاندارد آلایندگی و مصرف سوخت اروپا WLTP چیست؟

از اوایل ماه آخر تابستان سال جاری، آزمایش آلایندگی و مصرف سوخت جدید اروپا موسوم به «فرآیند تست هماهنگ‌شده‌ی جهانی خودروهای سبک‌وزن» یا به‌اختصار WLTP جایگزین آزمایش‌ و قوانین قدیمی آلایندگی NEDC می‌شود. پس از اجرایی شدن قوانین WLTP، فقط خودروهای سازگار با این آزمایش‌های مجوز فروش در بازار اروپا را پیدا می‌کنند. قوانین جدید آلایندگی و مصرف سوخت که مدتی به‌تمرکز اصلی خودروسازان اروپایی تبدیل شده است، تأثیر قابل توجهی بر بازار خودروی این قاره و بازار کشورهایی که به خودروهای اروپایی وابسته هستند، خواهد گذاشت.
تفاوت WLTP و NEDC چیست؟
همانطور که پیش‌تر اشاره شد، آزمایش‌ها و قوانین WLTP باهدف به‌روز رسانی قوانین آلایندگی و جایگزین شدن با تست NEDC که در دهه‌ی ۱۹۸۰ اجرایی شد، تنظیم شده است. قوانین و آزمایش‌های آلایندگی و مصرف صوخت WLTP با کمک اطلاعات جمع‌آوری شده از خودروسازان اروپایی، بر داده‌های شرایط واقعی رانندگی در محیط‌های مختلف متمرکز است نه صرفاً داده‌های آزمایشگاهی. هر تست WLTP با ۵۰ درصد افزایش زمان در مقایسه با NEDC به‌مدت ۳۰ دقیقه و در مسیری ۲۳.۴۵ کیلومتری که ۱۲.۲۵ کیلومتر از آزمایش NEDC بیشتر است، انجام می‌شود. هر خودرو در شرایط سرعت مختلف شامل کم تا حداکثر سرعت ۳۰ کیلومتر بر ساعت، میانه تا نهایت ۸۰ کیلومتر بر ساعت، بالا تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت و خیلی بالا تا بیش از ۱۳۰ کیلومتر بر ساعت آزمایش می‌شود. در مجموع تغییرات انجام شده، سرعت میانگین خودروها از ۳۴ کیلومتر بر ساعت آزمایش در NEDC به ۴۶ کیلومتر بر ساعت در آزمایش جدید WLTP رسیده است.

برخلاف قوانین گذشته، مدل‌های ریاضی برای تعیین تفاوت بین خودروهای با ویژگی‌های متغیر استفاده شده است؛ درواقع استفاده از رینگ‌های بزرگ و تایرهای پهن یا تجهیزات اضافه مانند سان‌روف در آزمایش‌های جدید آلایندگی یک عامل محسوب می‌شوند و خودروسازان نمی‌توانند با آزادی کامل مانند گذشته به‌راحتی رینگ‌های ۲۲ اینچ و سان‌روف‌های پانورامیک بزرگ را در محصولات خود استفاده کنند. علاوه بر این، خودروهای هیبرید برای سنجش بهتر و واقع‌گرایانه‌تر آلایندگی، در کنار شارژ کامل باتری، بدون شارژ کامل باتری هم آزمایش می‌شوند؛ چرا که در شرایط روزمره، همیشه رانندگان با شارژ کامل به‌جاده وارد نمی‌شوند، بنابراین در نظر گرفتن هر دو حالت نتایج بهتر و قابل استنادتری به‌بار می‌آورد. البته مرحله‌ی اول آزمایش‌های جدید WLTP از تابستان سال گذشته با اعلام اتحادیه‌ی اروپا کلید خورد، اما در کمتر از دو ماه آینده قوانین NEDC رسماً کنار گذاشته می‌شود. از سال گذشته تا امروز، برخی شرکت‌های محصولات خود را سازگار با قوانین جدید تولید کرده‌اند اما هنوز برخی خودروسازان با استانداردهای NEDC پیش می‌روند. البته اتحادیه‌ اروپا برای برخی مدل‌ها که هنوز فروش نرفته‌اند اما در پایان خط تولید به‌سر می‌برند استثنا قائل شده‌اند.

خودروهای جدید چه تغییراتی خواهند کرد؟

در حال حاضر پیروی از قوانین جدید WLTP فقط در اروپا ضروری است اما با این‌حال، خودروسازان کشورهای اروپایی تمام محصولات خود را چه برای بازار اروپا، چه برای بازار جهانی بر اساس پروتکل جدید تولید خواهند کرد. دلیل این امر، مشکل بودن سازگاری همزمان با WLTP و استاندارد آلایندگی یورو ۶.۲ و جلوگیری از هزینه‌های غیرضروری است. اما اصلی‌ترین تغییرات در خودروها برای سازگاری با قوانین آلایندگی WLTP چیست؟

به‌صورت کلی تغییرات زیر در خودروهای جدید اروپایی اعمال می‌شود:
خودروهای بنزینی به فیلتر ذره‌ای جدید (PF) مجهز می‎شوند.
استفاده از متریال جدید و مقام‌تر حرارتی در سیستم اگزوز و فناوری جدید کاتالیست
نصب نسل جدید سنسور اکسیژن برای کنترل دقیق‌تر ترکیب سوخت و هوا در سیلندر
یکی از سخنگو‌های پژو سیتروئن یا PSA اشاره می‌کند که خودروهای سازگار با قوانین آلایندگی WLTP تفاوت چندانی با خودروهای گذشته ندارند. سیستم فیلترهای خودروهای دیزلی با مدل‌های بنزینی متفاوت بوده اما عملکرد هر دو یکسان است.
WLTP

با اجرایی شدن قوانین آلایندگی WLTP خودروسازان باید در خط تولید و مدل‌های مختلف تغییرات ایجاد کنند. در حال حاضر فولکس واگن هاچ‌بک گلف GTI با گیربکس دستی، اشکودا اوکتاویا RS 245 دستی و آئودی RS 169 TSI و RS 135 TDI از خط تولید خارج شده‌اند. حتی مدل پرطرفدار گلف R گیربکس دستی نیز قربانی قوانین WLTP شده است و احتمالاً آئودی S3 دستی هم به همین سرنوشت دچار خواهد شد. مقامات فولکس واگن پیش از این اعلام کرده بودند که توقف تولید برخی مدل‌های مجهز به گیربکس دستی، به‌دلیل تقاضای بیشتر مدل‌های اتوماتیک انجام شده است اما به‌نظر می‌رسد که خودروسازان اروپایی مجبور به این تغییر در خط تولید شده باشند. البته در این بین مرسدس‌بنز هنوز برنامه‌های مشخص خود را اعلام نکرده و فقط تفاوت نسل جدید C کلاس با پیشرانه‌های فعلی محصولات این شرکت تأیید شده است. بی‌ام‌و شرکت دیگر آلمانی است که هنوز هیچ واکنشی به قوانین آلایندگی جدید نشان نداده است و باید تا اجرایی شدن نهایی WLTP منتظر تغییرات احتمالی در خط تولید باواریایی‌ها باشیم.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

آیا باید باک بنزین را کاملا پر کرد؟

بسیاری از رانندگان عادت دارند باک بنزین خودرو خود را تاحدممکن پر کنند. شاید در نگاه اول چنین کاری درست به‌نظر برسد و با خود بگویید خودرو بیشترین سوخت ممکن را با خود به‌همراه دارد؛ اما پرکردن بیش‌ازحد باک چندان هم ایده‌ی جالبی نیست و در طولانی‌مدت، می‌تواند به خودرو آسیب بزند. دلایلی وجود دارند که براساس آن‌ها، بهتر است وقتی پمپ به صدای کلیک‌کلیک افتاد و سوخت را به‌طور خودکار قطع کرد، دیگر به بنزین‌زدن ادامه ندهید.
دلیل اول هدررفتن پول است. پمپ‌ها براساس اختلاف فشار کار می‌کنند و وقتی اولین‌بار صدای قطع‌کن پمپ را می‌شنوید؛ یعنی پمپ‌بنزین تشخیص می‌دهد باک پر شده است. اگر پس از فعال‌شدن قطع‌کن دوباره‌ اهرم نازل سوخت را فشار دهید، این امکان وجود دارد که اصلا بنزینی وارد باک نشود؛ درحالی‌که عدد سوخت‌شمار روی پمپ مقداری بیشتر شده است. در این حالت، درحقیقت شما پول بنزینی را پرداخت خواهید کرد که آن را دریافت نکرده‌‌اید. همچنین، پرکردن بیش‌ازاندازه‌ی باک، باعث سرریزشدن بنزین و ریختن آن به بیرون از باک بنزین می‌شود. این، یعنی آن مقدار سوخت هدر رفته است. شاید مقدار بنزین سرریزشده از باک زیاد نباشد؛ اما همین مقدار کم چرا باید زمین بریزد؟
مسئله‌ی بعدی در همه‌ی خودروها پیش نمی‌آید و بسته به طراحی سیستم سوخت‌رسانی خودرو، می‌تواند در خودرویی امکان‌پذیر و در خودرویی دیگر غیرممکن باشد. این مسئله مربوط‌به آسیب‌دیدن سیستم کنیستر است. کنیستر در فیلترکربنی است که بخارهای حاصل از بنزین را به‌صورت مایع درمی‌آورد و به باک برمی‌گرداند. این سیستم طوری طراحی شده تا ورودی آن به‌شکل گاز و خروجی آن به‌شکل مایع باشد. در برخی از خودروها، سیستم کنیستر درون باک قرار دارد و اگر باک خودرو را بیش‌ازحد پر کنید، ممکن است سوخت وارد مدار کنیستر شود و به این قطعه‌ی نه‌چندان ارزان‌قیمت آسیب برساند. اگر کنسیتر خودرو شما آسیب ببیند، چراغ چک خودرو روشن خواهد شد و آزمون‌های آلایندگی را دیگر نمی‌تواند با موفقیت بگذراند.
آلودگی زیست‌محیطی
آلودگی زیست‌محیطی مسئله‌ی دیگری است که معمولا افراد به آن اهمیتی نمی‌دهند؛ چون سرریزشدن بنزین از باک خودرو باعث آلوده‌شدن محیط می‌شود. درپایان، به این نکته باید اشاره کنیم که بسیاری از افراد صدای اول سیستم قطع پمپ را به‌عنوان معیاری برای پرشدن باک در نظر می‌گیرند و آزمون مصرف سوخت خود را از روی همین معیار انجام می‌دهند تا ببینند خودرو با یک باک چقدر حرکت می‌کند. اگر باک را بیش‌ازحد پر کنید، آزمون مصرف سوخت شما نیز اشتباه از آب درمی‌آید؛ چون دقیقا نمی‌دانید چه مقدار بنزین درون باک وجود دارد.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

تصمیم وزارت انرژی شیلی مبنی بر استفاده از بلاک چین

وزارت انرژی شیلی بلاک چین را مورد استفاده قرار داده و کاربرد فناوری بلاک چین را یک ضرورت می‌داند.
دولت شیلی اعلام کرده قصد دارد برای ثبت آمار مربوط به بخش انرژی، از بلاک چین شبکه اتریوم (Ethereum) استفاده کند.

کمیسیون ملی انرژی شیلی که زیرمجموعه وزارت انرژی این کشور است، هدف از قرار دادن داده‌ها در دفتر کل عمومی را «افزایش سطح امنیت، یکپارچگی، قابلیت ردگیری و اعتمادسازی نسبت به اطلاعاتی که در دسترس عموم قرار می‌گیرد» دانست.

به نقل از وب‌سایت CoinDesk، این کمیسیون پیش تر نسبت به احتمال هک و دستکاری شدن پایگاه‌های داده خود اظهار نگرانی کرده بود.

رویکرد مبتنی بر اتریوم، روشی جایگزین برای ذخیره‌سازی داده‌هاست که در آن از فناوری بلاک چین استفاده می‌شود.

یادآور می‌شود که بلاک چین (Blockchain) یک شبکه رمزنگاری شده، ایمن و مقاوم در برابر مداخله هکرهاست و هر چند همه کاربرانش می‌توانند روی آن نظارت داشته باشند اما هیچ یک از آنها به تنهایی قادر نیست تغییراتی در آن ایجاد کند.

به همین دلیل این فناوری، محیطی عالی برای ذخیره داده‌های با ارزش، قراردادهای عمومی و خصوصی، حقوق مالکیت و غیره به شمار می‌رود.

تصمیم وزارت انرژی شیلی مبنی بر استفاده از بلاک چین

بر اساس این گزارش، کمیسیون انرژی شیلی پیش تر برخی اطلاعات را به شبکه بلاک چین منتقل کرده بود که از آن جمله می‌توان به اطلاعات مربوط به ظرفیت تولید برق، میانگین قیمت بازار و هزینه‌های نهایی اشاره کرد.

پس از انجام این مرحله، دولت شیلی قصد دارد نتایج حاصله را بررسی کرده و آنها را در اختیار سایر شرکت‌ها و نهادهای دولتی این بخش قرار دهد.

وزیر انرژی شیلی با اشاره به این که بلاک چین یکی از مهم‌ترین فناوری‌ها در یک دهه گذشته محسوب می‌شود، گفت ما علاقه‌مندیم که استفاده از این فناوری را از یک سطح مفهومی به یک فضای عملیاتی ببریم.

وی خاطرنشان کرد که بلاک چین می‌تواند در چند سال آینده جزئی از زندگی روزمره انسان‌ها باشد.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

الکل سوخت پاک

سوختهای الکلی چه نوع سوختی هستند؟

اتانول و متانول دو سوخت الکلی هستند که امروزه به طور اختصاصی برای استفاده در سیستم های پیشرانه انواع وسایل نقلیه تولید شده اند. اما در اصل انتخاب اصلی امروز برای سوخت الکلی اتانول است. سوخت اتانول یک سوخت فاقد آب با اکتان بالا است که از ترکیبات حاوی شکر تهیه می شود. اما متانول یک نوع سوخت الکلی است که از گاز طبیعی که یک منبع تجدید ناپذیر است بدست می آید.

فواید سوختهای الکلی

با توجه به این که منبع اصلی سوختهای الکلی جو و ذرت است ، می توان این نوع سوخت را تجدید پذیر نامید. یک مزرعه ۴ هکتاری ذرت می تواند چیزی در حدود ۱۱۳۰ لیتر سوخت اتانول تولید کند. این در حالی است که این منبع به راحتی قابلیت تجدید دارد اما سوختهای فوسیلی حاصل از نفت خام مثل بنزین دارای محدودیت بوده و امکان تجدیدپذیری ندارند. نکته دیگر در مورد سوختهای الکلی این که این سوختها در مقایسه با سوختهای فسیلی بسیار پاک تر بوده و کمتر هوا را آلوده می کنند. سود دیگر این گونه سوختها این است که جو یا ذرت استفاده شده در فرایند سوخت کشی به هدر نمی رود و مواد مغذی دیگر آن باقی می ماند که می توان از آن برای تولید غذای انسان و حیوانات استفاده کرد.

ذرت برای تولید سوخت یا ذرت برای تولید غذا؟

بسیاری از منتقدین این گونه از سوخت اینگونه استدلال می کنند که سوخت الکلی منابع ذرتی را که برای تغذیه انسانها به کار می رود را صرف تولید سوخت می کند. ذرت دارای کاربردهای زیادی در زمینه تولید مواد غذایی حیوانات دامی و مواد تکمیلی در صنایع غذایی است. از این روست که بعضی از محققان تلاش های گسترده ای را به منظور جایگرین کردن ذرت برای تولید سوخت الکلی آغاز کرده اند که یکی از نتایج آن استفاده از “زیست توده ها” مثل باقی مانده چوبها برای تولید سوخت است.این منبع بسیار ارزان تر و سریع تر در دسترس قرار می گیرد و از اتکاء کشورها به سوختهای فسیلی خواهد کاست.

نحوه استفاده از اتانول به عنوان سوخت

اتانول این توانایی را دارد تا با بنزین ترکیب شده و به عنوان سوخت استفاده شود.در خودروهای مختلف و در نسل های مختلف میزان اتانول مورد استفاده به نسبت بنزین افزایش یافته است.موتور جدید سری E85 از جمله جدیدترین موتورها در این زمینه است که توانایی استفاده از ۸۵ درصد اتانول و ۱۵ درصد بنزین را دارد. در این نسل جدید از موتورها از فناوری های جدیدی استفاده شده است که یکی از آنها بحث شعله های نامرئی در هنگام عمل احتراق است که امنیت را افزایش می دهد. البته بایستی توجه داشت که خودروهایی که با اتانول کار می کنند به علت توانایی کمتر این سوخت از برد کمتری برخوردار هستند.

خودروهایی با سوخت اتانول

امروزه بیش از ۳۰ مدل خودرو با سیستم سوخت چند حالته در بازار موجود است که شامل انواع خودروهای سدان یا انواع SUV ها می باشد. امروزه یکی از اصلی ترین مسائل پیش روی خودروهای اتانول سوز بحث جایگاه های سوخت با قابلیت عرضه اتانول است که خود این مسئله را به بازاری با پتانسیل های بالا برای آینده تبدیل کرده است.