نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

کدام کشور بیش‌ترین تلفات برق را دارد؟

بر اساس آمار، میانگین جهان در میزان تلفات شبکه انتقال توزیع و فوق‌ توزیع برق، ۸.۳ درصد شناخته شده و ایتالیا کم‌ترین میزان تلفات با عدد ۷.۰ درصد و عراق با عدد ۵۰.۶ درصد، بیش‌ترین میزان تلفات برق را دارند

به‌گزارش اقتصادآنلاین به نقل از ایسنا، میزان تلفات برق ایران طی سال‌های ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۷ از ۱۵.۲ درصد به ۱۱.۱ درصد کاهش یافت که بیانگر کاهشی ۴.۱ درصدی است. این میزان کاهش به‌معنای صرفه‌جویی در احداث ۲۵۰۰ مگاوات نیروگاه جدید با سرمایه‌گذاری حدود ۱.۵ میلیارد یورو و کاهش ۸ میلیارد مترمکعب مصرف گاز طبیعی در نیروگاه‌ها در این بازه زمانی است.

تلفات شبکه برق ایران در سال ۱۳۹۷ از تلفات شبکه برق مکزیک، ترکیه و برزیل کمتر بوده است؛ این تلفات ناشی از مقاومت ذاتی سیم‌ها و تجهیزات شبکه در مقابل عبور جریان الکتریکی بوده و میزان آن تابعی از وسعت شبکه، فاصله مراکز مصرف برق از نیروگاه‌ها و نوع و میزان برق مصرفی مشترکان است؛ بنابراین رقم تلفات در کشورهای مختلف ناشی از موارد پیش گفته متفاوت است.

کاهش تلفات به زیر۱۰ درصد که ایران را در کنار کشورهایی مانند اسپانیا قرار می دهد، ممکن است اما به حدود ۵۰۰۰ میلیارد تومان سرمایه گذاری برای اصلاح، بازسازی و توسعه خطوط و پست های برق نیاز دارد که این میزان سرمایه گذاری با توجه به کاهش هزینه های سرمایه گذاری در احداث نیروگاه ها و کاهش مصرف سوخت نیروگاه ها اقتصادی و توجیه پذیر است.

اما یکی از عوامل موثر بر افزایش میزان تلفات، استفاده غیرمجاز از برق است که مقابله با این عامل نیازمند عزم همه سیاست‌گذاران و نیز مقام‌های محلی و گروه‌های اجتماعی موثر است. در این بین، شبکه برق اسپانیا از نظر وسعت، پراکندگی و نوع بار به شبکه برق ایران نزدیک‌تر و قابل مقایسه‌تر است و طبق آمار میزان تلفات برق در ایران ۱۱.۱ درصد و در اسپانیا ۹.۶ درصد تعیین شده است.

بنا بر اعلام توانیر، کمترین تلفات برق مربوط به چین با عدد ۵.۵ درصد و بیش‌ترین تلفات شبکه انتقال توزیع و فوق توزیع مربوط به عراق با عدد ۵۰.۶ درصد است. بعد از عراق، هند با عدد ۱۹.۴ درصد، پاکستان ۱۷.۴ درصد، برزیل ۱۵.۸ درصد، ترکیه ۱۴.۸ درصد، مکزیک ۱۳.۶ درصد، خاورمیانه و شمال آفریقا ۱۳.۶ درصد، بعد از ایران، بیشترین میزان تلفات برق را دارند و کشورهایی که میزان تلفات آن‌ها کمتر از ایران است، می‌توان به پرتغال با ۱۰.۰ درصد، اسپانیا ۹.۶ درصد، کانادا ۸.۹ درصد،‌ آفریقای جنوبی ۸.۴ درصد، انگلستان ۸.۳ درصد کمترین تلفات برق را دارند.

این در حالی است که میانگین جهان در میزان تلفات شبکه انتقال توزیع و فوق‌ توزیع برق ۸.۳ درصد شناخته شده و کشورهای ایتالیا با ۷.۰ درصد، فرانسه ۶.۴ درصد، آمریکا ۵.۹ درصد و چین ۵.۵ درصد کمترین میزان تلفات را در کل دنیا دارد.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

قیمت جهانی گاز کاهش یافت

نگاهی به روند قیمت گاز در بازارهای آمریکا و شرق آسیا نشان می‌دهد بهای گاز در بازارهای اصلی گاز با کاهش همراه بوده و ارزان‌ترین گاز نیز توسط قطر به انگلستان صادر شده است.

به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از مهر، یکی از تفاوت‌های قیمت‌گذاری گاز با نفت خام در این است محموله‌های گاز در سه بازار اصلی مورد معامله قرار می‌گیرند که اختلاف قیمت زیادی با یکدیگر دارند. یکی از این بازارها، بازار گاز آمریکا است که به بازار «هنری‌آپ» مشهور است که بر اساس میزان عرضه و تقاضا قیمت‌گذاری می‌شود. قیمت گاز بر اساس واردات گاز و تولید گاز از میادین داخلی آمریکا مشخص می‌شود. در این کشور گاز به صورت آزادانه تجارت می‌شود و مهم‌ترین و مشهورترین نهاد جهت قیمت گذاری گاز طبیعی در ایالات متحده، همین بازار است.

بررسی‌ها نشان می‌دهد با توجه به وضعیت مطلوب تولید گاز در آمریکا و با توجه به قرار داشتن حجم ذخایر عملیاتی گاز طبیعی در سطح میانگین ۵ سال قبل، قیمت گاز با حالت نوسانی رو به رو بوده است. قیمت گاز در آخرین روز ماه اکتبر (دی ماه سال جاری) معادل ۲.۶۸ دلار در هر میلیون BTU بود به ۲.۸۴ دلار طی هفته‌های گذشته رسید اما در تاریخ ۲۷ نوامبر (۶ آذر ماه) به رقم ۲.۲۳ دلار رسید که به معنای افت ۱۳ درصدی قیمت گاز طی یک ماه است. در بازار شیکاگو نیز چنین روندی حاکم بود و قیمت هر میلیون BTU گاز طی یک ماه از رقم ۲.۵۷ دلار به ۲.۵۲ دلار رسید.

مرتضی بهروزی فر، کارشناس حوزه انرژی یکی از دلایل عمده کاهش قیمت گاز در آمریکا را کاهش تولید گاز دانست و گفت: بر اساس آماری که اداره اطلاعات انرژی آمریکا منتشر کرده است تولید گاز این کشور در ماه سپتامبر (مهر – آبان سال جاری) به رقم ۸۶ میلیارد متر مکعب کاهش یافته که نشان از نزول کاهش ۲.۴ درصدی نسبت به گذشته است.

وی افزود: میزان واردات خالص گاز این کشور هم با افزایش ۱۳ درصدی به ۵.۳ میلیارد مترمکعب رسیده است. با توجه به سطح مصرف ۶۲.۷ میلیارد مترمکعبی گاز در آمریکا، حدود ۱۲ میلیارد مترمکعب گاز طبیعی به مخازن ذخیره‌سازی تزریق شده است.

به گفته این کارشناس انرژی بیشترین حجم مصرف گاز در آمریکا متعلق به بخش نیروگاه‌هاست به طوری که آمریکا برای تأمین برق خود حدود ۵۰ درصد گاز مصرفی‌اش را راهی نیروگاه‌ها می‌کند. همچنین ۲۸.۴ درصد گازی که در آمریکا مصرف می‌شود مربوط به بخش صنعت است که نشان دهنده اهمیت گاز در امنیت ملی این کشور است.

اختلاف قیمت در شرق آسیا

اما دربازار شمال شرق آسیا ، قیمت محموله‌های گاز طبیعی مایع – LNG – روند نزولی را تجربه کرد. قیمت گاز در این بازار در تاریخ ۲۸ اکتبر (آذر- دی ماه سال جاری) معادل ۶.۲۵ دلار بود که با کاهش ۱۲.۸ درصدی قیمت به ۵.۴۵ دلار در تاریخ ۲۵ نوامبر رسید. میانگین قیمت هر میلیون BTU در بازار شمال شرق آسیا در ماه نوامبر معادل ۵.۶۳ دلار بود که نسبت به میانگین قیمت در ماه اکتبر با کاهش ۹.۹ درصدی مواجه شده است.

به گفته کارشناسان در بازار جنوب شرقی آسیا ولی شرایط متفاوت بود به نحوی که میانگین قیمت واردات LNG با ۶.۵ درصد افزایش به رقم ۹.۸ دلار رسید. چینی‌ها نیز با افزایش قیمت مواجه بودند و محموله‌های گاز را به ازای هر میلیون BTU به قیمت ۸.۸۱ دلار خریدند که نشاندهنده افزایش ۴.۳ درصدی قیمت گاز نسبت به ماه گذشته‌اش است. ژاپن اما با کاهش قیمت مواجه شد و هر میلیون BTU گاز را به بهای ۹.۴۷ دلار خرید که این رقم نسبت به ماه گذشته کاهش ۶.۲ درصدی میانگین قیمت را نشان می‌دهد.

گران‌ترین گاز اروپا

در بازار اروپای جنوب غربی که یکی دیگر از بازارهای اصلی گازی است، قیمت هر میلیون BTU در ماه نوامبر به ۴.۹ دلار رسید که بیانگر کاهش ۴.۳ درصدی نسبت به ماه گذشته‌اش بود. از سویی دیگر در بازار انگلیس افزایش قیمت گاز حاکم بود؛ قیمت گاز طبیعی حمل شده توسط خط لوله از ۳.۳۹ دلار در ماه اکتبر به رقم ۵.۴۳ دلار در ماه نوامبر افزایش یافت؛ یعنی افزایش ۶۰ درصدی قیمت را تجربه کرده است. در ماه نوامبر اما میانگین قیمت واردات گاز طبیعی کشورهای اروپایی معادل ۴.۰۶ دلار در هر میلیون BTU بود که تغییر خاصی نسبت به ماه گذشته‌اش نداشت.

ارزان‌ترین گازی که در معادلات نوامبر به ثبت رسیده، مربوط به صادرات گاز قطر به انگلستان با میانگین ۲.۶۴ دلار و گران‌ترین آن مربوط به گازی است که توسط الجزایر از طریق خط لوله به اسپانیا می‌رود با قیمتی معادل ۶.۵۳ دلار در هر میلیون BTU.

هر میلیون BTU گاز طبیعی معادل ۲۸.۳ متر مکعب گاز است.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

تاثیرگذاری سیاست های چین بر بازار نفت

به گزارش نشریه فوربز، بازار نفت امروز بر پایه اظهارنظرهای دونالد ترامپ رئیس جمهوری آمریکا درباره مذاکرات تجاری این کشور با چین و واکنش چین در برابر اقدام‌های آمریکا حرکت می‌کند. برای معامله‌گران، چین مساله مهمتری از دیگر رویدادهای ژئوپولتیک یا اقتصادی در این زمینه شده است.

تأثیرپذیری بازار نفت از تحولات مربوط به چین، دلایل گوناگونی دارد؛ نخست اینکه چین بزرگترین واردکننده نفت در جهان است.

این کشور در سال ۲۰۱۸ میلادی روزانه ۹ میلیون و ۲۴۰ هزار بشکه نفت وارد می‌کرد و بخش بالایی از این واردات همچنان ذخیره‌سازی می‌شود.

اگر اقتصاد چین دچار تحول شدید شود، می‌توانیم روی کاهش شدید واردات این کشور حساب کنیم و این مساله، بازار نفت را مختل می‌کند.

دوم اینکه اگر اختلاف تجاری چین و آمریکا وخیم‌تر و به جنگ تجاری تمام عیار تبدیل شود، ممکن است شاهد رکود شدید در آمریکا باشیم.

آمریکا بزرگترین مصرف کننده نفت در جهان است که بیشتر نیاز این کشور در داخل تولید می‌شود. رکود در آمریکا، تقاضای جهانی نفت را کاهش خواهد داد.

سوم اینکه تشدید جنگ تجاری میان دو اقتصاد بزرگ جهان ممکن است سبب افت اقتصاد جهانی و آسیب به تقاضای نفت در کل جهان شود.

هفته گذشته اخبار مربوط به احتمال وضع تعرفه ۱۰ درصدی برای واردات ۳۰۰ میلیون دلار از کالاهای چینی سبب شد قیمت نفت حدود هشت درصد کاهش یابد.

به گزارش شانا، اکنون تقاضای نفت و نه عرضه این کالا، ذهن همه معامله‌گران را مشغول کرده است. به همین دلیل است که بازار در واکنش به تحولات خلیج فارس، رشد ناچیزی را تجربه می‌کند.

بی‌ثباتی اقتصادی ونزوئلا، کاهش تولید و تحریم‌ها ضد این کشور، قیمت نفت را بالا نبردند. حتی آلودگی نفت صادراتی روسیه چندان توجه معامله‌گران را جلب نکرد. تنها مساله مهم امروز این است که مذاکرات تجاری آمریکا و چین، چه تأثیری بر تقاضای نفت می‌گذارند.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

صادرات نفت آمریکا رکورد زد/ کره جنوبی بزرگ‌ترین خریدار

به نقل از رویترز، اداره آمار آمریکا اعلام کرد صادرات نفت خام این کشور در ماه ژوئن ۲۶۰ هزار بشکه در روز افزایش یافت و به رکورد ماهانه ۳.۱۶ میلیون بشکه در روز رسید؛ زیرا خرید کره جنوبی رکورد زد و چین خرید نفت از آمریکا را ازسرگرفت .

بر اساس این آمار، کره جنوبی از کانادا پیشی گرفت و به بزرگ‌ترین خریدار نفت آمریکا با خرید روزانه ۶۰۵ هزار بشکه تبدیل شد.

چین نیز با حدود ۲۹۲ هزار بشکه نفت در روز که بیشترین میزان از ژوئن گذشته به شمار می‌رود، سومین خریدار بزرگ نفت آمریکا در ماه ژوئن بود.

چین که زمانی بزرگ‌ترین خریدار نفت آمریکا بود، سال گذشته به علت جنگ تجاری میان دو کشور، خرید نفت از آمریکا را کاهش داد.

صادرات نفت آمریکا از زمان آزادسازی در اواخر سال ۲۰۱۵ افزایش یافته است بطوریکه محموله‌های نفتی این کشور در ماه ژوئن به ۳۰ کشور رسیده است.

دیگر خریداران بزرگ نفت آمریکا کانادا با ۳۱۱ هزار بشکه نفت در روز، هند با ۲۹۰ هزار بشکه نفت در روز و هلند با ۲۷۴ هزار بشکه نفت در روز هستند.

هند، سومین واردکننده بزرگ نفت در جهان پس از اعمال تحریم‌های آمریکا علیه ایران در ماه نوامبر، خرید نفت از آمریکا را افزایش داده است.

بعد از تحریم‌ها آمریکا به بازارهای نفت ایران در جنوب و جنوب شرق آسیا ورود بیشتری پیدا کرده است.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

چرا چینی‌ها از ایران نفت وارد می‌کنند؟

به گزارش مشرق، وحید حاجی‌پور طی یادداشتی در کانال تلگرامی خود نوشت:

چینی‌ها در جدیدترین گزارش گمرکی خود از تداوم واردات نفت از ایران گفته‌اند؛ روزانه بیش از ۲۰۵ هزار بشکه میزان نفتی است که چینی‌ها از شرکت ملی نفت دریافت می‌کنند؛ با انتشار این گزارش، برخی گزاره‌های کد شده در این گزارش را نشانگر بی توجهی چین به تحریم‌های آمریکا عنوان کردند که با تائید این موضوع، اما نباید مهم‌ترین دلیل تداوم صادرات نفت به چین را فراموش کرد.
چینی‌ها بزرگترین مشتری نفتی ایران هستند؛ چینی‌ها گاهی روزانه ۷۰۰ هزار بشکه نیز از ایران نفت دریافت کردند اما میانگین واردات نفت از کشورمان بین ۵۰۰ تا ۶۰۰ هزار بشکه در روز بوده است.
چینی‌ها بیش از ۸ میلیون بشکه نفت وارد می‌کنند که سعی کرده‌اند با متنوع سازی منابع وارداتی خود، تا آنجایی که ممکن است به امنیت انرژی خود ضریب بالایی بدهند.

چینی‌ها در معادلات انرژی خود یک رویکرد اساسی دارند؛ انرژی موتور محرکه اقتصاد چین است و بر همین اساس، آن را یک عنصر امنیتی هم می‌دانند و بر همین مبنا، روابط خود را با کشورهای تولیدکننده نفت بسیار فراتر از فروشنده – خریدار تعریف کرده‌اند بطوری که طی یک دهه میزان واردات نفت از روسیه را از سطح ۳۰۰ هزار بشکه به ۱.۵ میلیون بشکه در روز رسانده‌اند.
چینی‌ها طی یک دهه اخیر شرکت‌های نفتی خود را با حمایت سیاسی، به شرکت‌های بزرگ جهان تبدیل، و سرمایه گذاری خود را کاملا هدفمند و چند لایه تعریف کرده‌اند.
دولت چین با توجه به اهمیت انرژی بسته‌های همکاری‌ بلندمدتی را روی میز کشورهای نفتی قرار می‌دهد، از عربستان، کویت، عراق، برزیل و .. گرفته تا روسیه و آنگولا و سایر کشورها.
مهم‌ترین رویکرد چینی‌ها توسعه میادین نفت با تامین مالی دولت است به این شرط که این سرمایه گذاری صرفا نباید یک سرمایه گذاری باشد.

سرمایه گذاری چینی‌ها، سرمایه‌گذاری در قبال دریافت نفت بصورت بلند مدت است ( oil for investment )که از هیچ قاعده‌ای پیروی نمی‌کند به جز منافع ملی این کشور به همین دلیل است این کشور در سراسر چهان فعالیت نفتی دارد و با سرمایه‌گذاری‌های خرد و کلان امنیت انرژی خود را تامین می‌کند. این رویکرد در قبال ایران هم به عنوان یک بازیگر اصلی نفت جهان پی گرفته شد و ۱۰ سال پیش قراردادهای توسعه میادین آزادگان شمالی، آزادگان جنوبی و یادآوران با شرکت‌های چینی امضا شد درست در روزهای تحریم.

گرچه انتقاداتی به جزئیات توسعه این میادین مشترک به چینی‌ها وارد است اما به هر شکل با توسعه این میادین – بجز آزادگان جنوبی – تولید از غرب کارون به بیش از ۲۵۰ هزار بشکه افزایش یافت و چینی‌ها نفتی که امروز از ایران وارد می‌کنند، همان نفتی است که بابت استراتژی خود دریافت می‌کنند.
به بیان ساده‌تر، چینی‌ها با این استدلال که نفت وارد شده از ایران، بازپرداخت سرمایه‌گذاری انجام‌شده در میادین نفتی ایران است، از تحریم‌های آمریکا پیروی نمی‌کند درست برخلاف شرکت‌های غربی که با یک اشاره، قراردادهای قانونی خود را رها کرده و حتی از خرید نفت ایران انصراف می‌دهند.

همین میزان نفتی که ایران به چینی‌ها می‌فروشد مرهون قراردادهایی است که در دولت دهم امضا شد و امروز نفت صادراتیِ به چین، مدیون قراردادهایی است که حتی یکی از آن‌ها طی ۶ سال گذشته اجرایی نشد؛ متاسفانه وزارت نفت با بی محلی به استراتژی چینی‌ها،نه تنها  آن‌ها را از ایران دور کردند بلکه باعث شد کشورهای همسایه و حتی برزیل با امضای قراردادهای مهم با شرکت‌های چینی، منابع تامین نفت خود را در قالب استراتژی انرژی چین، تغییر دهند و یا حجم صادرات نفتشان به چین را بیشتر کنند.

چینی‌ها طی چند سال گذشته از آمادگی خود برای اجرای فاز دوم میادین یادآوران و آزادگان شمالی گفته بودند که همه درخواست‌های آنان وتو شد در حالی که اگر درخواست چینی‌ها غیرعقلانی بود، امروز شرکت‌های چینی در سراسر جهان به سرمایه گذاری مشغول نبودند.
رویکرد غرب گرایانه وزارت نفت موحب دور شدن قطب واردات نفت جهان از ایران شد و نفتی که امروز به چین می‌رود، ثمره قراردادهای دولتی است که از نظر وزیر نفت، بزرگترین خیانت را به کشور کرده است.!

بزرگ‌ترین معضل حاکمیت ۶ ساله در وزارت نفت، خودبزرگ بینی با بهره‌گیری از مدل‌های قدیمی مدیریتی و به اصطلاح استراتژیکی‌ است که چیزی جز تضییع منافع ملی برای کشور نداشته و فرصت‌ها را یک به یک به کشورهای رقیب واگذار کرده است.
برای فرار از پاسخگویی نیز چین، روسیه و عراق را مقصر می‌دانند و صد البته دولت قبل که در حال ارتزاق از اقدامات آن هستند.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

نفت ایران کجا صفر می شود، کجا نمی شود؟

به نقل از خبرگزاری ایرنا صاحبنظران طی دهه های گذشته بارها روی پاشنه آشیل اقتصاد ایران انگشت نهاده و ضرورت مداوای یکی از دردهای ساختاری یعنی وابستگی به نفت و اقتصاد تک محصولی را گوشزد کرده اند.
ایران کمتر از ده سال پیش با شدیدترین تحریم ها از سوی شورای امنیت، اتحادیه اروپا و آمریکا مواجه بود. دولت «باراک اوباما» برای قرار دادن جمهوری اسلامی ایران زیر فشارهای خردکننده اقتصادی موفق شد در اوایل دهه جاری اجماعی بین المللی را شکل داده و برنامه ای را برای کاهش گام به گام صادرات نفت ایران پیش ببرد.

شکل گیری توافق هسته ای در تابستان سال ۹۴ این روند را معکوس کرد تا جایی که بعد از توافق ایران و ۱+۵ ، صادرات نفت ایران به سرعت به رقم ۲.۵ میلیون بشکه نزدیک شد.
در این فضا، افت چشمگیر صادرات نفت در سال های پیش از برجام گویی به رویایی دور دست تبدیل می شد و حضور غول های نفتی غربی و شرقی در میادین انرژی و چشم انداز قرارداد و سرمایه گذاری های جدید، سرازیری درآمدهای هنگفت نفتی و گازی را به سوی اقتصاد ایران نوید می داد.
با ورود «دونالد ترامپ» به کاخ سفید ورق به طور کلی برگشت.
وی به رغم مخالفت های بین المللی از برجام خارج شد و تحریم هایی سخت تر از قبل را علیه جمهوری اسلامی ایران اعمال کرد.
وی بارها تصریح کرد که صادرات نفت ایران یعنی اصلی ترین منبع درآمدهای ارزی کشورمان را به صفر خواهد رساند.
چهارم نوامبر سال گذشته میلادی (میانه آبان ماه ۹۷) یعنی زمان آغاز تحریم های ثانویه علیه جمهوری اسلامی موعدی بود که ترامپ برای قطع کامل صادرات نفت ایران اعلام کرده بود.
هراس از التهابات بازار انرژی و کاستی در عرصه نفت، ناتوانی شرکای نفتی ایران برای یافتن جایگزین و زیان شدید آن ها در کنار نگرانی از گرانی بنزین دلایلی بود که باعث شد کاخ سفید از وعده خود عقب نشینی کرده و به هشت کشور معافیت هایی را جهت تداوم واردات نفت از ایران بدهد.
در سالگرد خروج آمریکا از برجام، دولت ترامپ مجبور شد در دوراهی تشدید «فشار حداکثری» روی تهران و ملاحظات مربوط به منافع مصرف کنندگان نفت اولی را انتخاب کند. به این ترتیب، معافیت ها تمدید نشد.
تفاوت شرایطی که ترامپ و اوباما برای قطع صادرات نفت ایران رقم زدند این بود که تحریم های آمریکا در دولت دموکرات ها با پشتوانه اجماع بین المللی و رای نهادهایی چون شورای امنیت و همراهی شرکای اروپایی صورت گرفت اما پس از تحریم های نفتی ترامپ، گروهی از دولت ها اعلام کردند تن به تحریم های یکجانبه کاخ سفید نخواهند داد.
چین از جمله کشورهایی است که صریحا تحریم های نفتی را رد کرده و بارها با عتاب و خطاب و تهدید دولت ترامپ مواجه شده است.
به رغم ارتباطات گسترده و همکاری بسیاری از شرکت های چینی با آمریکایی ها در حوزه نفت و گاز و هزینه های سنگین درگیری با تحریم های دولت ترامپ، چینی ها هنوز در زمره مشتریان نفت ایران قرار دارند.
«بلومبرگ» در گزارشی تازه از تداوم صادرات نفت ایران به چین خبر داده و نوشته است این کشور در ماه ژوئن (خرداد و تیرماه ۹۸) ۸۵۵ هزار و ۶۳۸ تن معادل با ۲۰۹ هزار بشکه در روز از ایران نفت خام وارد کرده است. این آمار یعنی با وجود تحریم‌های آمریکا، چین همچنان به خرید نفت از ایران ادامه می‌دهد.
همزمان، رسانه ها از تداوم خرید نفت و گاز ایران از سوی ترکیه خبر می دهند. بر اساس گزارش سازمان تنظیم بازار انرژی ترکیه، این کشور طی ماه می (اردیبهشت و خرداد ۹۸) ۳۹۰ هزار و ۹۹۱ تن نفت خام و ۵۴۳ میلیون مترمکعب گاز طبیعی از ایران وارد کرده است.
علاوه بر این و به رغم افت فشار صادرات نفت ایران به سوی کشورهای غربی و برخلاف تحریم های پیشین، این بار شرکای غربی آمریکا دست کم در مواضع سیاسی بر حق ایران برای فروش نفت و دستیابی به منابع حاصل از فروش این کالا صحه می گذارند.
در همین رابطه بود که سفیر انگلیس در تهران در گفت وگو با یکی از روزنامه ها که دیروز به چاپ رسید اظهار داشت:  ما همواره گفته‌ایم که اینستکس باید کار خود را با بخش‌هایی آغاز کند که از فوریت بیشتری برخوردار هستند مانند نیازهای بشردوستانه و این کاری است که اینستکس دنبال می‌کند.
با این همه ما فکر می‌کنیم که ایران باید بتواند نفت خود را بفروشد و این مساله‌ای است که باید به ایالات متحده امریکا نیز گفته شود.
با این حال و با وجود اینکه مسوولان ایرانی بارها اعلام داشته اند نفت کشور ما در بازار انرژی قابل جایگزین نیست و اجازه به صفر رسیدن صادرات نفت را هرگز نخواهند داد، اما خواه ناخواه توفیقی اجباری پیش روی آنان قرار گرفته و درآمدهای ارزی حاصل از صادرات نفت با کاهشی جدی مواجه است.
در همین زمینه بود که «عبدالرضا مصری» نایب رئیس مجلس دیروز در همایش کار و کارآفرینی برای جوانان گفت که ما پیش از تحریم ها روزانه دو و نیم میلیون بشکه نفت با قیمت میانگین ۶۰ دلار می‌فروختیم و سالانه ۵۵ میلیارد دلار درآمد داشتیم اما دیگر این اعداد و ارقام وجود ندارد.
در این شرایط سهم درآمدهای نفتی در بودجه سالانه روندی رو به صفر شدن را می پیماید. پنجشنبه هفته گذشته بود که معاون امور اقتصادی و هماهنگی سازمان برنامه و بودجه اظهار داشت بودجه سال ۹۷ بر اساس فروش روزانه یک میلیون و ۵۰۰ هزار بشکه و سال قبل از آن (۹۶) روزانه دو میلیون و ۶۸۰ هزار بشکه نفت بسته شده بود اما بودجه امسال به مبلغ ۴۴۸ هزار میلیارد تومان و بر اساس فروش ۳۰۰ هزار بشکه نفت در روز بسته شده است.
در همین پیوند، سخنگوی هیات رئیسه مجلس هم با بیان اینکه برنامه اداره کشور بدون در نظر گرفتن صادرات نفت در نظر گرفته‌شده اعلام کرد، مجلس بودجه سال ۹۹ را بدون در نظر گرفتن نفت برنامه‌ریزی می‌کند.
به این ترتیب، در هدفگذاری اقتصادی جدید تداوم صادرات نفت مورد توجه ویژه مسوولان است.
در همین حال و با روند صفر شدن سهم درآمدهای نفتی در بودجه، سرمایه گذاری منابع حاصل از آن در توسعه زیرساخت ها و نه مصارف جاری در دستورکار قرار گرفته است.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

یک شرکت چینی بخاطر خرید نفت از ایران تحریم شد

مایک پمپئو وزیر امورخارجه آمریکا با انتشار پیامی در حساب کاربری خود با طرح ادعاهایی علیه کشورمان از تحریم یک شرکت چینی به اتهام نقض تحریم‌های آمریکا علیه ایران خبر داد.

وی در پیام خود نوشت: آمریکا در اجرای تحریم‌های خود علیه ایران جدی است.

بنابراین، امروز ما در حال اقدام علیه یک شرکت چینی به دلیل خرید نفت از ایران هستیم که برخلاف تحریم‌های آمریکا است.

هیچ شرکتی نباید با تامین منابع مالی ایران از فعالیت‌های بی‌ثبات کننده این کشور حمایت کند.

پمپئو شامگاه دوشنبه نیز در همایش سالیانه کهنه ‌سربازان خارجی  آمریکا با اشاره به اینکه تنها خواسته آمریکا از ایران، عادی رفتار کردن است، گفت: ما در راستای اعمال فشار حداکثری علیه جمهوری اسلامی، برخی تحریم‌ها را علیه چین به دلیل نقض تحریم‌های آمریکا اعمال خواهیم کرد.

وی همچنین با انتقاد از توافق هسته‌ای گفت که این توافق تنها ایران را قوی‌تر کرده است.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

پیش‌بینی افزایش قیمت نفت تا ۳۲۵ دلار در صورت بسته شدن تنگه هرمز

به گزارش خبرگزاری تسنیم  به نقل از اویل پرایس، امکان تلاش ایران برای بستن تنگه هرمز به روی حمل و نقل نفتکش‌ها در هفته‌های اخیر افزایش یافته است و به همان اندازه احتمال جنگ خلیج فارس هم وجود دارد، مخصوصاً پس از سقوط یک پهپاد آمریکایی در ۲۰ ژوئن توسط ایران.
تهران تهدید کرده اگر مورد حمله نیروهای آمریکایی قرار بگیرد، متحدان آمریکا در منطقه هم ضربه سنگینی خواهند خورد.

اگر ایران نتواند نفت خود را صادر کند، این کشورها هم نمی‌توانند.
اتفاق‌نظر وجود دارد که اگر ایران تنگه هرمز را ببندد، نیروهای آمریکایی و متحدانش در منطقه بالاخره موفق می‌شوند آن را باز کنند.
در خوشبینانه‌ترین حالت، بازگشایی تنگه چند روز طول می کشد و بدبینانه‌ترین پیش‌بینی‌ها سه ماه برای باز گرداندن حمل و نقل دریایی به تنگه را بیان می‌کنند و قیمت نفت به ۳۲۵دلار در هر بشکه خواهد رسید.
تاثیر بسته شدن تنگه هرمز بر قیمت جهانی نفت مسلما بستگی دارد به مقدار نفتی که روزانه از بازار کم می‌شود و مدت زمان این اختلال. سه سناریو در این باره وجود دارد:
در خوشبینانه‌ترین سناریو، تنگه هرمز تنها چند روز به روی حمل و نقل اقتصادی بسته می شود و تاثیر آن بر قیمت نفت نسبتا حداقل خواهد بود ولی انتظار یک افزایش قیمت تا ۱۰۰ دلار در هر بشکه را به خاطر عدم اطمینان در مورد نتیجه این کار خواهیم داشت، ولی بعد قیمت به سرعت به زمان قبل از بحران بازمی‌گردد.
جریان ۲۰.۷ میلیون بشکه نفت خام و محصولات نفتی در صورت بسته شدن کامل تنگه هرمز متوقف می‌شود، ولی ۴ میلیون بشکه آن توسط خط لوله های فعلی از عربستان به دریای سرخ و خط لوله نفت خام ابوظبی که تنگه هرمز را دور می‌زند، جبران می‌شود. به علاوه، عربستان ذخایر نفتی در تاسیسات ذخیره سازی سراسر جهان از جمله روتردام در اروپا ،اوکیناوا و چین در آسیا و گالف کوست آمریکا دارد.
در سناریوی بدبینانه، سیستم جهانی پاسخ به شرایط اضطراری نفت در دو ماه اول بحران بسیار تحت فشار قرار می‌گیرد. این در شرایطی است که تنگه هرمز در ۴۵ روز اول کاملاً بسته می‌ماند که باعث می‌شود قیمت نفت به بالاترین حد برسد.
ذخایر نفتی سراسر جهان برای جبران کمبود نفت کافی خواهد بود، ولی میزان مصرف روزانه از ذخایر استراتژیک چالش آفرین خواهد شد.
تحقیقات نشان می‌دهد حداکثر ۱۴.۴میلیون بشکه نفت و محصولات نفتی از ذخایر کشورهای عضو آژانس بین‌المللی انرژی در ماه اول ارائه می‌شود و ۱۲.۵میلیون بشکه هم در ماه دوم. در صورتی که اختلال نفتی به ترتیب ۱۶.۹ و ۱۵.۵میلیون بشکه در روز خواهد بود.
در آخر، در بدترین شرایط، تولید نفت خلیج فارس و زیرساخت‌های صادرات نفت به‌شدت آسیب می‌بیند و تنگه هرمز کاملاً بسته می‌شود. این شرایط قیمت نفت را به آسمان می‌رساند و تا زمان سقوط اقتصاد جهان به یک رکود عمیق پایین نخواهد آمد.
ولی تأثیر از دست رفتن تولید خلیج فارس را می‌توان تا حدی با ۴۰درصد باقیمانده ذخایر استراتژیک جهان و ۲۰۰میلیون بشکه در روزی که عربستان در ذخایر خود حفظ کرده جبران کرد، البته در صورتی که تأسیسات صادرات عربستان دست نخورده بماند.